1. Klasa wspinaczki — skalna.
2. Rejon wspinaczki — Tienszan, pasmo — Terskej Ala-Too
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: p. Mendelejewiec, 4122 m, lewą krawędzią trójkąta północnej ściany.
4. Przypuszczalna kategoria trudności — 5B.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 1000 m (część ścienna 680 m), długość odcinków 5–6 kat. trudności — 375 m, średnie nachylenie ściany — 70°.
6. Użyto haków i elementów zaklinowanych: do asekuracji 164, do ITO — 38.
7. Liczba godzin marszu — 25 (w tym 21 po ścianie).
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: 10 lipca — siedzący, 11 lipca — leżący.
9. Skład zespołu:
   1. KOMISSAROW Władimir Anatoljewicz — kapitan, KMS,
   2. ALSZULER Leonid Borisowicz — uczestnik, KMS,
   3. BYCZEK Aleksandr Michajłowicz — uczestnik, MS,
   4. POMAZUJEW Władimir Wasiljewicz — uczestnik, KMS.
10. Trener zespołu — BOSZMAN Werner Franczewicz — MS.
11. Data wyjścia na trasę — 10 lipca 1983 r., powrotu — 12 lipca 1983 r.

Trasa przebyta przez grupę w 1983 roku (pierwszego wejścia). Trasa przebyta wcześniej po trójkącie północnej ściany.

Zdjęcie 2. Widok ogólny części ściennej trasy. a — trasa przebyta przez grupę, b — trasy przebyte wcześniej.

Rys. 3. Schemat trasy w symbolach (dolna część).

Rys. 4. Schemat trasy w symbolach (górna część), widok z północnego wschodu.

Tabela podstawowych charakterystyk trasy

Uwaga: haki, których liczba jest podana w mianowniku, były używane do tworzenia ITO, pozostałe były używane do asekuracji.

Krótki komentarz do tabeli

R0. Podejście ze stanowiska Aju-Tor po usypisku pod ścianę, 200 m na lewo od centralnego wodospadu.

R1–R5. Ruch rozpoczyna się w górę, cały czas zbaczając nieco w prawo, aby uczestnicy nie znaleźli się jeden pod drugim. Odcinek stanowi ścianę z naprzemianległymi ściankami, skośnymi półkami i wewnętrznymi kątami. Przez nie wyjście na dużą niewyraźnie zaznaczoną pochyloną zaśnieżoną półkę.

R6. Po półce najpierw w górę-w lewo pod ścianę i dalej nieco w lewo-w dół (5–8 m) do ścianki ze szczeliną (możliwe miejsce na nocleg siedzący).

R7. Po ściance w górę do szczeliny i przez nią dalej z użyciem ITO na „korek” w górnej części szczeliny pod karniz.

R8. Trawers w lewo pod ścianą z przewieszeniem, z użyciem odciągania na skośną półkę. Wyciąganie plecaków. Z góry z przewieszającej części ściany kapie woda (w niepogodę leje się tu niewielki wodospad).

R9. Po półce w lewo-w górę do monolitycznej ściany ze szczeliną, wyprowadzającej na kant.

R10. Pionowa płyta z szeroką szczeliną (do przejścia użyto elementów zaklinowanych dużych rozmiarów) wyprowadza na kant. U podstawy szczeliny znajduje się kontrolny kopiec.

R11. Po kancie w górę, dalej w lewo — wyjście na północno-wschodnią ścianę ściany.

R12. Po skośnej półce w lewo-w górę nad jęzor lodowca pod mokrą ściankę.

R13–R14. Po ściance w prawo-w górę w stronę kantu.

R15. W górę po ścianie równolegle do kantu po mokrych, wygładzonych skałach.

R16–R17. To — najbardziej skomplikowany odcinek północno-wschodniej części ściany. Wspinaczka komplikuje się przez mokre skały. W górnej części ściany — odcinek z przewieszeniem (długości około 2 m). Wyjście do rozczłonkowanej ściany o mniejszym nachyleniu. W centralnej części ściany, przed przewieszeniem — kontrolny kopiec na haku.

R18. Po ściance z zaśnieżonymi skałami z naprzemianległymi:

• wewnętrznymi kątami,
• półkami,
• krótkimi ściankami — na grań.

R19. Po grani — jednoczesny ruch na południe w stronę wododziału rz. Telety i Aju-Tor. Na grani są miejsca na noclegi leżące. Po wododziałowej części grani — na zachód do wierzchołka p. Mendelejewiec.

R20. Zejście po południowo-wschodnim stoku do u. Telety.