1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Region wspinaczki — Centralny Tienszan, pasmo, dolina rzeki Karakol.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: pik Karbyszewa, 4700 m, wzdłuż wschodniego grzebienia.
4. Przewidywana kategoria trudności — 3Б.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 780 m, średnie nachylenie — 40 °.
6. Liczba wbitych haków dla asekuracji: skalnych — 6 sztuk, do stworzenia punktu asekuracyjnego haki nie były używane.
7. Liczba godzin marszu:

• od górnego obozu bazowego pod lodowcem do górnego biwaku — 2 godz.
• od górnych biwaków do żlebu — 30 min.
• wspinaczka po żlebie — 40 min.
• od ostatniego punktu kontrolnego do wierzchołka — 5 godz.
• zejście po tej samej trasie — 1 godz. 30 min.
• powrót do obozu bazowego — 1 godz. 30 min.

Czas całkowity — 10 godz.

8. Liczba biwaków i ich charakterystyka: biwak znajduje się pod pikiem Karbyszewa. Trasa została pokonana bez noclegów.
9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje sportowe: Sierdiukow Iwan Iwanowicz 1. sp. roz — lider, Nikonow Wiktor Pietrowicz 1. sp. roz — uczestnik, Biełow Siergiej Wiktorowicz 1. sp. roz — uczestnik, Niemirowski Jurij Borisowicz 1. sp. roz — uczestnik, Agafonow Gleb Iwanowicz 1. sp. roz — uczestnik, Taran Nikołaj Astachowicz 1. sp. roz — uczestnik
10. Trener zespołu — Koreneva Irina Efimovna — MS
11. Data wyjścia na trasę i wejścia — 7 sierpnia 1978 r.

Opis trasy

Odcinek R0–R1

W dolnej części północno-wschodniego zbocza p. Karbyszewa znajdują się trzy wyraźnie widoczne stożki usypiskowe.

Od górnych biwaków idziemy po lodowcu, trzymając się prawej strony. Po 30 minutach docieramy do podstawy prawego stożka i zaczynamy wspinaczkę. Usypisko zwęża się, zamieniając w żleb. W górnej części żlebu, po skalnych półkach wychodzimy w prawo i do góry na ramię wschodniego grzebienia p. Karbyszewa.

Budujemy duży punkt kontrolny, łączymy się i ruszamy w górę grzebieniem.

Odcinek R1–R2

Od ostatniego punktu kontrolnego poruszamy się jednocześnie na 5 linach. Wspinaczka jest nietrudna, ale grzebień jest mocno zniszczony (F.3). Przechodzimy do wewnętrznego kąta, wychodzącego na grzebień.

Odcinek R2–R3

Kąt przechodzimy z asekuracją na hakach. Wspinaczka jest trudna, dużo luźnych kamieni, pomaga to, że prawie cały lód w kącie wytajał. Poręczowanie: 4 haki, występy (F.4–5–6).

Odcinek R3–R4

Dalej po grzebieniu z dużych bloków (F.7) poruszamy się na przemian i jednocześnie aż do następnego wzniesienia grzebienia na 3 linie. Wzniesienie przechodzimy w prawo po półce aż do kąta (F.8). Za kątem trudny trawers po ścianie 4 m do wewnętrznego kąta, 2 haki, występy. Kąt wyprowadza na grzebień (F.9–10).

Odcinek R4–R5

Dalej niezbyt skomplikowany grzebień ze śnieżnikami zbliża się do głównego północnego zbocza wierzchołka. Wspinaczka na nie po mokrym kącie (F.11) w lewo po półkach na przemian. Występy. Przerąbawszy nawisu, wychodzimy na śnieżny grzebień.

Odcinek R5–R6

Po śnieżnym szerokim grzebieniu idziemy na wierzchołek. Miejscami występuje lód. Zakładamy raki. Wychodzimy na wierzchołek. Od górnego obozu szturmowego do wierzchołka zajęło nam 5 godzin. Zejście po tej samej trasie zajęło 2 godziny. Dwukrotnie organizowaliśmy zjazd na linie na dystansie 20–40 m.

Rekomendacje

Trasa jest dostępna w każdych warunkach pogodowych. Przy przechodzeniu trasy na początku sezonu należy mieć:

• 2 lodyhy.

Zejście z wierzchołka powinno być rekomendowane także dla pozostałych tras (4Б i 5А) jako podstawowe i całkowicie bezpieczne.

Zdjęcie 1