1. Klasa technicznych wejść

2. Tienszan, dolina Karakol, pasmo Terskej Ala-Too

3. Szczyt Dżygit, centrum północnej ściany

4. Droga 6B kat. trudn. (Wakurina)

5. Długość drogi — 1415 m

   Długość części ściennej drogi — 1095 m, długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 435 m, w tym 6 kat. trudn. — 95 m

6. Przewyższenie części ściennej drogi — 970 m

7. Średnie nachylenie części ściennej drogi — 62°

8. Zaklinowano haki:

   lodowe, skalne закладки, śrubowe, sky-hooki

   63	38+4 *	48	2+4 *	4
   -	4	11	-	4

   Uwaga: * — wykorzystanie wcześniej zaklinowanych haków

9. Godzin marszu — 32 h, dni — 2,5

10. Noclegi: 2 na ścianie, siedzące na półce

11. Kapitan: Sołdatow Siergiej Jurjewicz, MS

    Uczestnicy:

    • Igołkin Wiktor Iwanowicz, MS
    • Chromow Siergiej Fiodorowicz, KMS
    • Iwanow Aleksandr Wasiljewicz, KMS

12. Trener: Igołkin Wiktor Iwanowicz

13. Wyjście na drogę: 9 sierpnia 1995 r.

    Szczyt: 11 sierpnia 1995 r., powrót: 11 sierpnia 1995 r.

14. Klub alpinistyczny miasta Magnitogorska

    Zdjęcie 1. Techniczne zdjęcie drogi. Przeskanowane ze zdjęcia zrobionego w sierpniu 1984 r. ok. 11:00. Aparat "Zenit-E", obiektyw "Helios-44M", L = 44 mm. Do obiektu ok. 3 km, H = 3900 m.

    1 — Droga Szeramenidze 1976 r., 2 — Droga Wakurina 1983 r. — drużyny A/K MGMI, 3 — Droga Slesowa 1975 r.

Północna ściana szczytu Dżygit została wybrana w sezonie 1995 r. w ramach przygotowań drużyny do Patagonii na Fitz Roy i Sierra Torre w 1996 r. Plan taktyczny został opracowany na podstawie doświadczenia zdobywanego podczas wejścia na P. ścianę szczytu Dżygit. Wtedy w 1984 r. W. Igołkin i A. Iwanow przebyli na Mistrzostwach CS "Burewiestnik" trasę I. Slesowa z dwoma noclegami na ścianie i trzecim — na zejściu ze szczytu. Biorąc pod uwagę mniejsze "oswojenie" trasy Wakurina, ustalono taki sam grafik ruchu. Udane przejście w niepogodę nowego wariantu na największej (1800 m) i jednej z najtrudniejszych ścian Alp — Północnej ścianie Eigeru w 1994 r. — dało wiarę w możliwość drużyny przechodzenia tras w każdych warunkach pogodowych. Z uwzględnieniem metodyki sędziowania Mistrzostw 1995 r. podstawowe wyliczenia zostały zrobione na szybkość przejścia trasy w warunkach każdej pogody. Optymalny skład w 4 osoby pozwalał na mobilną pracę dwoma dwójkami z operatywną wymianą pierwszego w drużynie.

9 sierpnia 1995 r. wejście rozpoczęło się o 6:00 wyjściem ze szturmowego obozu na lodowcu. Przed lodowcowym kotłem pod ścianą związano się (R0). Ponad bergszrundem (R1) po obnażonym lodzie poruszali się ze stałą ubezpieczką przez lodobury. Poprzedzał W. Igołkin, ostatni — S. Chromow. Pogoda była pogodna, tempo dobre. Do 14:00 podeszli do miejsca 1. noclegu pionierów (R2). Nie znaleźli kontrolnego tura, wszystko było zalane naciekowym lodem. Zaczęli pracować na stromych skałach. Tempo spadło. Półki nawet dla siedzącego noclegu nie było. Dlatego postanowili: dopóki 1. dwójka obrabia 2–3 liny (do R3), 2. dwójka idzie skośnym trawersem na Slesowską noclegówkę 40 m i urządza ją (R3). Od 15:30 do 20:00 Sołdatow — Chromow przebyli 90 m pionowych skał 5–6 kat. trudn. po ścianie, zalanej naciekowym lodem (R3). Na tym odcinku wykorzystano 4 wcześniej zaklinowane haki szlamburowые. Podczas przemieszczania wykorzystywano ice-fifi w zalanymi lodem szczelinach i sky-hooki. Biwak był siedzący.

10 sierpnia 1995 r. rozpoczęli pracę o 7:00. Wrócili z trawersu na obrabianą trasę. Przeszli poręczowanie i kontynuowali pracę na stromych skałach w kolejności Sołdatow–Igołkin–Iwanow–Chromow. Podczas przemieszczania starali się wybierać szczeliny, wewnętrzne kąty, koryta, zalanym lodem. Przy wykorzystaniu ice- axe i raków to znacznie zwiększało tempo. Przewieszenia pokonywali w butach skalnych, zakładanych prosto na buty "Koflach". Przebywszy jeszcze 3 liny, o 14:00 wyszli w lodowy kocioł w centrum ściany (R4). Tu zmienił się lider — pierwszy poszedł Iwanow. Lód z wyjściami skał przebyli w dwa godziny, wychodząc o 16:00 spod skał górnego skalnego bastionu (R5). Dopóki Sołdatow–Igołkin rąbali w lodzie platformę dla noclegu, Chromow z Iwanowem obrabiali 3 liny na skałach 5 kat. (R6). Poszukiwania 2. kontroli były bezowocne — rzeźba terenu mocno się zmieniła, wszystko zalane lodem. O 20:00 niespodziewanie zaczęła się burza z huraganowym wiatrem i mokrym śniegiem. Dwójka z trudem zeszła w dół po oblodzonych linach. Namiotu ściennego na małej półce postawić się nie udało, dlatego do 3:00 przeczekiwali burzę.

Rankiem 11 sierpnia wyszli o 7:00. Było zimno i skały zasypane śniegiem. Pierwszy pracował Sołdatow. Na 4. i 5. linie napotkano przewyższenia, które trzeba było pokonać na ITO i wykorzystując wahadło. Zaklinowano 2 szlambury i wybito 3 dziury dla sky-hooków. O 12:30 byli na grani (R7), gdzie przekąsili. Pierwszy na grani pracował Chromow. Po stromym lodzie schodziły świeże lawiny, przewyższenia zwisały na obie strony grani, dlatego tempo było niezbyt wysokie. Długość odcinka grani — około 300 m, dwójki szły niezależnie, 1-sza pozostawiała lodobury. O 14:00 byli na szczycie (R8).

Podczas schodzenia wykorzystano 15 дюльферов. Ostatni (Iwanow) z ulżyonym plecakiem schodził na przednich zębach.

O 18:30 byli na lodowcu pod przełęczą Kokbor, o 20:00, po przejściu przełęczy i lodowca Dżygit, byli w szturmowym obozie.

Następnego dnia zeszli do baz. obozu i dalej na bazę alplagru "Ałła-Too" w mieście.

Załącznik do planu taktycznego wejścia na trasie drużyny

Zdjęcie 3. Odcinek R1–R2. Druga lina po bergszrundzie. Godzina 10:00, 9 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 2.

Zdjęcie 4. Koniec odcinka R1–R2. Na trawersie do 1. noclegu pionierów. 13:30, 9 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 3.

Zdjęcie 5. Przecięcie lodowego koryta między trasami Slesowa i Wakurina. Przejście po biwaku na trasę Wakurina na odcinku R3–R2. 8:30, 10 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 2.

Zdjęcie 6. Podchodzenie po poręczowaniu na obrabianych liniach na odcinku R2–R3. 8:30, 10 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 5.

Zdjęcie 7. Początek odcinka R4–R5. Lodowy kocioł w centrum ściany. 16:30, 10 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 6.

Zdjęcie 8. Praca na odcinku R4–R5. Po 40 m biwak na 2. skalnym bastionie. 17:30, 10 sierpnia 1995 r. Punkt zdjęcia F 7.