Paszport pierwszego wejścia.

1. Klasa — technicznie trudne wejścia.
2. Rejon:
   • Tienszan,
   • pasmo Terskej-Ała-Tau,
   • dolina Kara-koł,
   • rejon lodowca Brygantina.
3. Nazwa trasy — szczyt Brygantina północno-zachodnim grzbietem.
4. Proponowana kategoria trudności — 4A.
5. Różnica wysokości — 710 m, długość trasy 980 m, średnie nachylenie 45–50°. Długość odcinków 5 kategorii trudności — 40 m, 4 kategorii trudności — 580 m.
6. Na trasie wkręcono haki lodowe — 12, wbito haki skalne — 3, założono kostki — 6, powieszone pętle — 8.
7. Trasa zajęła 6 h 30 min od bastionu do wierzchołka i 10 h 30 min od biwaku do biwaku.
8. Na trasie nie było biwaków.
9. Skład zespołu:
   • KARELIN Aleksandr Olegowicz — kierownik, 2 sp. kat.
   • ANDREJEWĄ Ludmiła Iwanowna — uczestnik, 2 sp. kat.
   • WLASOW Michaił Andriejewicz — uczestnik, 2 sp. kat.
   • DEMIDENKO Oleg Gieorgijewicz — uczestnik, 2 sp. kat.
   • NIEKLUODOW Andriej Fiodorowicz — uczestnik, 2 sp. kat.
10. Trener zespołu KOŁCZIN Aleksandr Aleksandrowicz, MŚMK

Wspinaczka odbyła się 21 sierpnia 1983 r.

Foto 1. Północno-zachodni grzbiet szczytu Brygantina (4800 m). Zdjęcie z moreny bocznej lodowca Brygantina 20 sierpnia 1983 r. Aparat "Смена".

Foto 2. Profil trasy po prawej (dolna część). Zdjęcie z przełęczy Sołnce 19 sierpnia 1983 r. Aparat "Смена".

Foto 3. Profil trasy po prawej (górna część). Zdjęcie z przełęczy Sołnce 19 sierpnia 1983 r. Aparat "Смена".

Foto 4. Profil trasy po lewej. Zdjęcie ze zbocza szczytu MGMI. Aparat "Любитель".

Mapka rejonu lodowca Brygantina (Tienszan, pasmo Terskej Ała-Tau)

Opis trasy na w. Brygantina (4800 m) północno-zachodnim grzbietem orientacyjnie 4A kat. sł.

Od pierwotnego biwaku na osypisku u lodowca Brygantina przemierzamy łagodną część lodowca i podchodzimy pod stromy skalny kontrefort. Początek trasy prowadzi przez śnieżno-lodowy żleb w obejściu na prawo kontrefortu (odcinek R0–R1, 160 m, 4 kat. sł.).

Po prawej stronie żlebu znajduje się lodospad, po lewej pod kontrefortem — ślady spadających kamieni, dlatego należy poruszać się lewą częścią żlebu wzdłuż skał.

Śnieżno-lodowy żleb przechodzi w skalny żleb z mocno zniszczonymi skałami (odcinek R1–R2, 80 m, 4 kat. sł.). Ruch na skróconym linie, blisko siebie. Żleb wychodzi na północno-zachodni grzbiet. Na platformie u wyjścia z żlebu na grzbiet — pierwszy punkt kontrolny.

Dalej ruch idzie po skalnym północno-zachodnim grzbiecie po wierzchu i na prawo, ponieważ po lewej — strome skały (odcinek R2–R3, 300 m, 3 kat. sł.).

W górnej części skalnego grzbietu pokonujemy wzniesienie-ścianę (odcinek R3–R4, 40 m, 4 kat. sł.). Wzniesienie wyprowadza na platformę, od której zaczyna się śnieżny grzbiet z nawisa-mi (odcinek R4–R5, 80 m, 3 kat. sł.).

Po śnieżnym grzbiecie poruszamy się do charakterystycznego skalnego wyjścia, skąd zaczynamy ruch po śnieżno-lodowym zboczu (odcinek R5–R6, 80 m, 4 kat. sł.).

Dalszy ruch po śnieżnym grzbiecie odprowadza w lewo od wierzchołka, poza tym dalej grzbiet kończy się zniszczonymi i kamieniołłanymi skałami. W górnej części śnieżno-lodowe zbocze przechodzi w strome lodowe zbocze (odcinek R6–R7, 40 m, 5 kat. sł.). Po nim wychodzimy na północno-wschodni wierzchołkowy grzbiet. Ten odcinek grzbietu — ostry kombinowany, składa się z drobnych skalnych i lodowych filarów, ze śnieżnymi przesłankami i nawiesiami i jest jednym z kluczowych odcinków traversu masywu 4B kat. sł. (odcinek R7–R8, 200 m, 4 kat. sł.). Po północno-wschodnim grzbiecie wychodzimy na wierzchołek.

Zjazd drogą wejścia i dalej po północno-wschodnim grzbiecie do przełęczy Brygantina. Z przełęczy ruszamy skałami w dół, a następnie w prawo do śnieżnej muldy, skąd po lodospadzie zjeżdżamy na lodowiec Brygantina, przez lodowiec Brygantina — do pierwotnego biwaku.