PASZPORT

1. Klasa — trawersy
2. Centralnyj Tienszan, dolina rzeki Karakol
3. Trawers szczytu Błühera (4720 m) — szczytu Karbyszeва (4700 m) z podjściem przez centrum bastionu
4. Proponowana — 5B kat. złoż., wariant 2-go przejścia
5. Różnica wysokości: 700 m, długość — 1370 m.

Długość odcinków 5–6 kat. złoż. — 500 m. Średnie nachylenie głównych odcinków 62° /14650-43001 Z nich 6 kat. złoż. //,-°/

6. Liczba haków:

   skalnych 67, szlamburowych — podkładek 168, lodowych 5

7. Czas przejścia zespołu: 20 godz. 30 min, dni — 2.

8. Biwaki: jeden — platforma na śnieżno-lodowym stoku.

9. Kierownik: Kozioł W.M., KMS

   Uczestnicy:

   Kowenśki J.I., KMS

   Szczerbinski G.W., KMS

   Tiurin A.S., KMS

10. Trener Kowenśki G.I., KMS

11. Wyjście na trasę: 21 sierpnia 1986 r.

    Na szczycie: 21 sierpnia 1986 r.

    Powrót: 22 sierpnia 1986 r.

Zdjęcie z moreny lodowca Ontor. Odległość — 3 km. Zdjęcie szczytu. Obiektyw T-22 Г = 75 mm. Punkt fotografowania 1.

Opis odcinków trasy, szczyt Błühera–szczyt Karbyszeва:

PROTOKÓŁ

Rozbiór wspinaczki, trawers szczytów Błühera — Karbyszeва z podjściem przez centrum bastionu (zespół rady rezerwowej DFCO związków zawodowych BSRR)

21 sierpnia 1986 r. – 22 sierpnia 1986 r.

Obecni: Kozioł W.M. (kierownik), Kowenśki J.I., Szczerbinski G.W., Tiurin A.S., opiekun grupy — Kowenśki G.I., trener zbiórki Kowenśki W.I., naczelnik części szkoleniowej AUSZ Ała-Too Boszman W.F.

Przemawiali: kierownik wspinaczki Kozioł W.M.

Grupa wyszła z biwaku o 5:00, przez morenę i lodowiec podeszła do początku trasy i o 6:30 rozpoczęła ruch po trasie. Na początku trasa prowadzi po stromym lodzie i skałach. Ruch ze ubezpieczeniem przez śruby lodowe i elementy zakładkowe.

O 7:00 grupa wyszła na ośnieżone nachylone płyty. Wspinaczka była napięta. Grupa pracowała według zasady: „człowiek — lina”. Przez płyty wyjście do ściany. O 12:00 grupa wyszła spod bastionu. Wspinaczka była bardzo napięta, kategoria trudności skał — VI. O 15:30 grupa wyszła na kant bastionu i po nieskomplikowanym grzebieniu wyszła na szczyt Błühera. Wyjście na szczyt — 16:30.

O 17:00 grupa rozpoczęła ruch po grzebieniu w stronę Karbyszeва. Grzebień skomplikowany, składa się ze stromych płyt, ścian. Spust obejmuje trzy wyprzęgi i trzy sportowe. Trudność wyprzęgi: skośne, półki do odbioru bardzo małe, w dwóch przypadkach — przesadzenie na wiszącym. Po zejściu na przełęcz po południowym grzebieniu grupa wyszła na szczyt Karbyszeва. Grzebień składa się z płyt. Podczas wspinaczki (w tym sezonie) płyty były ośnieżone, miejscami lód naciekowy. Ruch — według poprzedniej zasady. Na szczyt Karbyszeва wyjście o 21:30.

Następnie zejście po trasie 3A kategorii trudności. Biwak na nocleg — obok żandarmów na grzebieniu między Karbyszewem a Düklo. Następnego dnia grupa wyszła na trasę o 8:00 i o 11:00 wróciła na biwak.

Grupa pracowała fachowo, szybko, z dobrym zrozumieniem, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

Tiurin A.S. Trasa skomplikowana, odpowiada wymaganiom 5B kat. złoż. Szczególną uwagę należy zwrócić na ruch po nachylonych płytach, przed wyjściem na bastion. Spotykają się „żywe” bloki. Do członków grupy i kierowników nie ma pretensji.

Szczerbinski G.W. Wspinaczka zorganizowana taktycznie fachowo. Zasady wspinaczki górskiej przestrzegane były na całej trasie. Grupa pracowała bardzo harmonijnie.

Boszman W.F. Wasze przejście jest oryginalnym wariantem drugiego przejścia tego trawersu. Trasa interesująca, skomplikowana, różnorodna, przewyższa standardową trasę 5B kat. złoż. na Błühera. Chcę zwrócić uwagę na klarowność i szybkość działań zespołu, taktyczną fachowość.

Kowenśki G.I. Uważam, że wspinaczka była wykonana fachowo, klarownie, w dobrym stylu i bardzo dynamicznie. Trasa interesująca. Kierownictwo i wspinaczkę zaliczyć.

Opiekun: Kowenśki G.I. Sekretarz: Tarasewicz W.N.