Klasa techniczna
Sprawozdanie
z wejścia (pierwszego wejścia) na pik Buriewiestnik (4360 m) po Grani Północno-Wschodniej. Pasmo Terkskej-Ała-Too
Drużyna Kirgiskiego RS DOO „Spartak” w składzie:
- Orłow S.T.
- Alkow Ju.Je.
Frunze
1978
Mapka osiowej części pasma Terkskej-Ałatau w górnym biegu rzeki Dżety-Oguz.
Krótki opis podejść do trasy
Pik Buriewiestnik (4360 m) znajduje się w północnym odgałęzieniu głównego grzbietu pasma Terkskej-Ała-Too w górnym biegu lewej składowej rzeki Dżety-Oguz — rzeki Bajtor, w lewej części doliny Bajtor (patrz mapka).
Wysokość szczytu podana jest na podstawie pomiarów topograficznych w skali 1:100 000, wyd. 1962 r.
Z miasta Przewalsk autobusem do kurortu „Dżety-Oguz”, dalej wzdłuż doliny Dżety-Oguz drogą do doliny Telety (12 km). Dalej pieszo wzdłuż doliny Dżety-Oguz do rozwidlenia doliny Bajtor. Przeprawić się w bród na lewy brzeg Dżety-Oguzu, następnie po belce na lewy brzeg dopływu Bajtor. Przeprawić się na lewy brzeg rzeki Dżety-Oguz można od razu u stanowiska Telety.
Wzdłuż doliny Bajtor do rozwidlenia, dalej wzdłuż lewego brzegu dopływu wspiąć się do stanowiska Bajtor.
Ruch odbywa się cały czas po konnej ścieżce, od Telety do stanowiska Bajtor około 5–6 godzin z pełnymi plecakami.
Na stanowisku jest czysta woda, całe stanowisko stanowi dobrą trawiastą powierzchnię.
Od stanowiska 2–3 godziny marszu po trawiastych zboczach i po morenie pod trasę.
Ze stanowiska widoczna jest tylko środkowa część trasy.
Zatem podejścia pod trasę zajmują:
- 2 godziny samochodem;
- 7–9 godzin marszu, tj. jeden pełny dzień roboczy.
Tabela głównych charakterystyk trasy
Załącznik nr 2
| Odcinek | Średnie nachylenie, ° | Długość, m | Charakter ukształtowania terenu | Kat. trudn. | Stan | Pogoda | Charakter ruchu | Punktów skalnych | Punktów lodowych | Punktów hakowych | Czas wyjścia / Powrotu |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | 60 | 200 | Skały | II | Czyste | Słonecznie, ciepło | Jednoczesny | 4 | – | – | Wyjście z obozu 2:00 |
| R1–R2 | 30 | 120 | Wąska półka | II | Czysta, miejscami lód | " | – | – | – | Wyjście na trasę 4:00 | |
| R2–R3 | 85 | 20 | Komin | IV | Zalanym lodem | " | 3 | – | – | ||
| R3–R4 | 35 | 80 | Grań | III | Czysty | " | 2 | – | – | ||
| R4–R5 | 60 | 160 | Ściana | IV | Czysta | " | 10 | – | – | ||
| R5–R6 | 75 | 80 | Grań | IV | Zniszczone skały | " | 5 | – | – | ||
| R6–R7 | 30 | 140 | " | III | " | 2 | – | – | |||
| R7–R8 | 60 | 40 | Ściana | IV | Czyste skały | " | 5 | – | – | ||
| R8–R9 | 30 | 350 | Grań | III | Skały, lód | " | 6 | 2 | – | Wyjście na wierzchołek 17:00 | |
| Razem | 1190 | 37 | 2 | – | Powrót do obozu 20:00 | ||||||
| Średnie nachylenie | 51° |
Długość odcinków IV kat. trudn. – 300 m.
Krótki komentarz do tabeli
R0–R1. Wejście na przełęcz SOAN-2 nie jest skomplikowane. Na początku po szerokich półkach w prawej części niewyraźnie zaznaczonego żlebu pod ścianę o nachyleniu 80–90° i wysokości 10 m. Ściana wyprowadza na przełęcz.
R1–R2. Z przełęczy w kierunku południowym po półkach na prawo od grani. Na półkach miejscami lód.
R2–R3. Półki prowadzą pod żandarm „Palec”. Tutaj znajduje się 10-metrowy komin, zalanym lodem. Wychodzi on na grań.
R3–R4–R5. Dalej granią pod ścianę. Na grani znajdują się pojedyncze duże kamienie. Miejscami skały są zalanym lodem. W górnej części nachylenie ściany wzrasta do 80°.
R5–R6–R7–R8. Grań jest mocno poszarpana i zniszczona. Na końcu odcinka R7–R8 znajduje się ściana. Na końcu ściany znajduje się niewielki odcinek ujemny – 5 m.
R8–R9. Grań jest ostra, mocno poszarpana. Miejscami znajdują się odcinki lodowe do 20 m. Wyjście na wierzchołek po 40-metrowym stoku lodowym o nachyleniu 20°. Zejście po południowo-wschodnim stoku do moreny według trasy 3A.
0
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz