PASAZPORT

I. Klasa — lodowo-śnieżna

2. Tienszan, Terskej Ala-Too, dolina Bajtor
3. Wierzchołek „20 lat gazety „Komsolec Kirgizji”” (4700 m) prawą częścią północnej ściany, droga lodowo-śnieżna
4. Proponowana — 5B kategoria trudności, drugie przejście
5. Przewyższenie — 1050 m, długość — 1350 m

Długość odcinków 5 kategorii trudności — 1100 m. Średnie nachylenie głównej części drogi — 52°

6. Wbite haki:

• skalne — 2
• szlamburowych — 0
• закладок — 14
• lodowych — 662

7. Godzin marszu drużyny: 9 ч 00 мин
8. Noclegi — brak
9. Kierownik: Tumjalis Władimir Witalius MS Uczestnicy:

• Kożemiako Nikołaj Grigorjewicz KMS
• Płotnikow Iwan Aleksandrowicz KMS
• Stałkowski Władimir Wiktorowicz KMS
• Tenieniew Walentin Aleksiejewicz MS
• Fojgt Aleksander Wadimowicz KMS

10. Trener: Szewczenko Nikołaj Aleksiejewicz MS

11. Wyjście na drogę: 15 sierpnia 1988 r. 5:00. Wierzchołek: 15 sierpnia 1988 r. 14:00. Powrót: 15 sierpnia 1988 r. 18:00.

12. Organizacja — Goskomspart RSFSR

ZDJĘCIE №2. PROFIL ŚCIANY Z PRAWEJ. Zdjęcie zrobione z zachodu z moreny lodowca Bajtor 12 sierpnia 1988 r. o 17:00, obiektyw — HELIOS-44-2, 2/58. Odległość 0,5 km, punkt fotografowania №2, wysokość fotografowania 3600 m.

Działania taktyczne drużyny

RSFSR-2 przy zdobywaniu wierzchołka „20 lat gazety „Komsolec Kirgizji”” prawą częścią północnej ściany. Drugie przejście, 5B kategoria trudności, wykonane w ramach mistrzostw ZSRR w alpinizmie (klasa przejść lodowo-śnieżnych).

Wybór drogi

Jako drugi obiekt wspinaczki drużyna wybrała drogę, wziętą za pierwszą przez pierwszą drużynę w pierwszej turze.

Dobór sprzętu

Bazując na charakterystyce drogi i danych analizy wejścia drużyny a/k „Odessa” został dobrany odpowiedni sprzęt lodowy i skalny (patrz arkusz marszrutowy).

Charakterystyka odcinków i działania taktyczne drużyny

Drużyna wyszła na drogę 15 sierpnia 1988 r. o 4:30 ze obozu szturmowego, położonego na morenie lodowca Bajtor. Podejście pod drogę zajęło 30 minut.

Odcinek R0–R1

O 5:00 grupa pokonała bergszrund po moście śnieżnym. Dalej — przemieszczanie się pod pas skalny po lodowej tafli o nachyleniu 40–45°, pozwalającej na poruszanie się w ciemności z latarkami.

• Autonomiczne wiązki: Tenieniew — Płotnikow, Tumjalis — Kożemiako, Fojgt — Stałkowski
• Ruch na skróconej linie UIAA (20 m) ze zmianą liderów
• Ubezpieczenie przez lodowe haki

O 6:00 grupa wyszła spod pasa skalnego.

Odcinek R1–R5

Stanowi pas zniszczonych skał, składający się z serii półek i wewnętrznych narożników. W środkowej części zalany cienką warstwą sypkiego lodu. Ruch na odcinku rozpoczął się o 6:00, gdyż o tej godzinie zaczyna świtać.

• Pierwszy na podwójnej linie pracuje Stałkowski, ostatni — Tenieniew
• Ubezpieczenie przez skalne haki i elementy zaklinowane

Odcinek R5–R13

Stanowi lodowa tafla o nachyleniu około 50°, ograniczona z lewej i prawej strony skalnymi żebrami. Występują dwa lodowe wzniesienia o nachyleniu do 60°.

• Ruch autonomicznymi, równoległymi wiązkami ze zmianą lidera
• Ubezpieczenie przez lodowe haki

O 11:00 wyjście na punkt kontrolny.

Odcinek R13–R16

Stanowi lodowa tafla, rozczłonkowana skalnym żebrem w górnej części. Przy podejściu do skalnego żebra występuje lodowa ścianka o nachyleniu do 65°.

• Ruch i ubezpieczenie analogicznie do poprzedniego odcinka

O 13:45 pierwsza wiązka wyszła na podwierzchołkowy grań.

Odcinek R16–R17

Podwierzchołkowy śnieżno-skalny grań 2 kategorii trudności. Ruch jednoczesny, ubezpieczenie z wykorzystaniem rzeźby terenu. O 14:00 wyjście na wierzchołek. Przez cały czas przemarszu grupa poruszała się w rakach, na odcinkach lodowych z użyciem ice-fifi.

Warunki meteorologiczne

W rejonie o 10:00 nastąpiło pogorszenie pogody. Rozpoczął się opad śniegu, wiatr. Widoczność do 40 m. Grupa w tym czasie pracowała na odcinku R12–R13.

Opad dużej ilości opadów spowodował powstanie śnieżnych rzek, spływających po lodowej tafli nieprzerwanym strumieniem. Niekorzystne warunki utrzymały się aż do zejścia do bazy.

Pogorszenie warunków meteorologicznych nie miało wpływu na szybkość i bezpieczeństwo przejścia drogi przez grupę.

Radiołączność i obserwacja

Obserwatorzy: Szewczenko N.A., Ostrykow P.W., obserwacja stała przez lunetę 30×60-krotną. Radiołączność była stabilna w zaplanowanym czasie. Awaryjne odsłuchiwanie — co godzinę od 6:00.

Środki bezpieczeństwa

Czas wyjścia na drogę był uwarunkowany koniecznością przejścia kamienio-dangerous odcinka skalnego we wczesne, chłodne godziny doby. Uważamy, że najbardziej celowe jest rozpoczęcie ruchu na odcinku skalnym o 6:00, kiedy zaczyna świtać.

Miejsca na stacje na skałach były wybierane spod ochrony karnizów. Stacje były organizowane na:

• zablokowanych skalnych hakach
• elementach zaklinowanych.

Równoległy ruch wiązek na skróconej linie na odcinkach lodowych zapewniał minimalne prawdopodobieństwo trafienia dolnych odcinków odłamkami lodu.

Grupa była wyposażona w sprzęt biwakowy i zapas produktów na dwa dni na wypadek ruchu wariantem rezerwowym.

Przejście drogi zostało wykonane zgodnie z zaplanowaną trasą bez odchyleń. Wypadków i kontuzji uczestników nie było.

Kapitan drużyny: Tumjalis W.W.

Trener drużyny: Szewczenko N.A.

SCHEMAT DROGI W SYMBOLACH UIAA M1:2000