PASAŻ WSPINACZKI

Klasa wspinaczki: wysokogórska-techniczna.
Rejon wspinaczki, pasmo: Centralny Tienszan, Tengri-Tag.
Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki:

Pik Czapajewa, 6371, przez zachodnią część południowej ściany.
Proponowana kategoria trudności: 6B.
Charakterystyka trasy:

różnica wysokości – 2371 m, długość odcinków 5–6 kategorii trudności – 2050 m, średnie nachylenie – 55°.
Liczba wbitych haków:

	skalne	lodowe	śrubowe
dla asekuracji	305	132	4
dla organizacji	–	–	–

Liczba godzin marszu: 55 godz.
Liczba noclegów i ich charakterystyka:

6 noclegów, z czego 3 dobre, 3 zadowalające.
Uczestnicy:

Żura Borys Pietrowicz — KMS, kapitan drużyny
- Łowczew Eduard Michajłowicz — KMS
- Ustinowicz Wasilij Wiaczesławowicz — 1-szy sp. razriad
- Otczyk Walerij Kuźmicz — KMS
- Sołowiej Oleg Matwiejewicz — KMS
- Karpenko Fiodor Maksimowicz — 1-szy sp. razriad
Trener drużyny:

Łozowski Leonid Iwanowicz — MS, instruktor 1-szej kategorii.
Data wyjścia na trasę — 26 lipca 1980 r., data powrotu — 2 sierpnia 1980 r.

TABELA

głównych charakterystyk trasy wspinaczki na Pik Czapajewa przez zachodnią część południowej ściany (pierwowspinaczka) Tabela I

Data	Oznaczenie	Średnie nachylenie	Długość w metrach	Charakter rzeźby	Trudność	Stan	Warunki pogodowe	Skalne	Lodowe	Śrubowe
26 lipca 1980 r.	R0–R1	85	160	wierzchołek, ściana	1	monolit	dobre	49	–	3
	R1–R2	35	40	półka	4	–	–	3	–	–
	R2–R3	40	120	ściana, półka	3	zniszcz.	–	2	–	–
	R3–R4	65	160	kontrfors	1	–	opad śniegu	29	–	–
	R4–R5	50	140	półka, ścianka	1	–	–	25	–	–

27 lipca 1980 r.	R5–R6	35	300	półka, ścianka	4	monolit	dobre	41	–	–
	R6–R7	70	80	półka, wierzchołek	1	–	–	14	–	–
	R7–R8	50	80	grań	4	zniszcz.	opad śniegu	10	–	–

28 lipca 1980 r.	R8–R9	45	80	śnieżno-lodowa grań	1	dobre	–	–	12	–
	R9–R10	30	80	–	4	–	–	–	9	–
	R10–R11	50–60	560	lodowo-śnieżna grań	1	nawisy,	opad śniegu	–	60	–
						lodospad
29 lipca 1980 r.	R11–R12	20	300	grań sportowa	3	nawisy	dobre	–	–	–
	R12–R13	35–40	160	śnieżno-lodowa deska	4	–	–	–	16	–
	R13–R14	40	80	skały pokryte śniegiem i lodem	1	–	–	10	5	–
	R14–R15	65–70	240	to samo	1	–	–	53	–	1

30 lipca 1980 r.	R15–R16	55–60	120	śnieżno-lodowa grań	1	–	dobre	–	–	15
	R16–R17	60	280	śnieżno-skalna grań	1	–	opad śniegu	69	–	–

31 lipca 1980 r.	R17–R18	45	150	śnieżna grań	1	–	mgła	–	–	–
	R18–R19	25	200	to samo	3	nawisy	mgła,	–	–	–
							opad śniegu
1 sierpnia 1980 r.	R19–R20	20	80	śnieżna grań	3	–	dobre	–	–	–
	R20–R21	45	240	lodowo-śnieżna grań	4	nawisy	dobre	–	15	–

Czas wyjścia: 8:00. Przerwa na biwak o 20:00. Liczba godzin marszu – 12 godz. Nocleg na wpół siedzący na skalnej półce, zadowalający.

Czas wyjścia: 10:00. Przerwa na biwak o 18:00. Liczba godzin marszu – 8 godz. Nocleg na półce, wyrąbany w lodowej grani, zadowalający.

Czas wyjścia: 10:00. Przerwa na biwak o 19:00. Liczba godzin marszu – 9 godz. Nocleg na śnieżnej poduszce, dobry.

Czas wyjścia: 8:00. Przerwa na odpoczynek – 12:00–13:00. Przerwa na biwak o 19:00. Liczba godzin marszu – 10 godz. Nocleg na oczyszczonej skalnej półce, zadowalający.

Czas wyjścia: 10:00. Przerwa na odpoczynek – 14:00–15:00. Przerwa na biwak o 18:00. Liczba godzin marszu – 7 godz. Nocleg na oczyszczonej skalno-lodowej półce, zadowalający.

Czas wyjścia: 10:00. Przerwa na biwak o 15:00. Liczba godzin marszu – 5 godz. Nocleg na śnieżnej grani, dobry.

Czas wyjścia z biwaku: 7:00. Czas zdobycia szczytu: 11:00. Liczba godzin marszu – 4 godz.

OPIS TRASY

(Wyjaśnienie do tabeli głównych charakterystyk trasy) Początek trasy — dolna część wyraźnie zaznaczonego wewnętrznego kąta — „książki”. Z góry wewnętrzny kąt jest zamknięty przewieszonymi czerwonawymi skałami. Przez wewnętrzny kąt 40 m, a następnie przez jego prawą stronę wyjście na grań na prawo od czerwonawych przewieszonych skał. Wspinaczka bardzo trudna. Dla organizacji asekuracji użyto haków śrubowych (odcinek R0–R1).

Dalej ruch:

w lewo-w górę 40 m,
następnie w prawo-w górę do niewyraźnie zaznaczonego wewnętrznego kąta z płynącym przez niego strumieniem (odcinki R1–R3).

Przez wewnętrzny kąt 160 m, następnie przez kontrfors, częściowo pokryty śniegiem 140 m — wyjście do 1. noclegu (odcinki R3–R5). Dalej w górę przez skomplikowane skały do początku śnieżnej grani, biegnącej w górę na lewo w prawo. Przed skomplikowanymi czerwonawymi skałami, tworzącymi skalną grań, ułożony jest kontrolny kopiec. Wyjście na śnieżną grań przez strome szczeliny, wspinaczka ciężka (odcinki R5–R8); drugi nocleg.

Trzymając się lewej po drodze strony śnieżno-lodowej grani, wyjście na dużą śnieżną poduszkę. Śnieżno-lodowa grań (odcinki R8–R11) reprezentuje sobą zmieniające się odcinki:

nawisy,
lodowe ścianki,
szczeliny.

Nawisy zwisają na prawo od ścieżki ruchu. Górna część grani reprezentuje sobą horyzontalną śnieżną poduszkę, odpowiednią dla organizacji dobrego noclegu.

Przez niewysoką śnieżną grań 300 m, przechodzącą w śnieżno-lodową deskę, wyjście na lewo na skalną grań, która jest częściowo pokryta śniegami i lodami i ma dużą stromość. Podczas ruchu po niej trzeba oczyszczać skały od śniegu i lodu. W środkowej części (odcinek R15–R16, 120 m) i w górnej części (odcinek R17–R18, 45 m) skalna grań jest przerwana śnieżno-lodowymi odcinkami. Wyjście na główną przedwierzchołkową grań (odcinki R11–R18).

Dalej na wschód po głównej śnieżno-lodowej grani — wyjście na wierzchołek (odcinki R18–R21). Zejście z wierzchołka na północ przez grań 5A k/tr do przełęczy między Pikiem Czapajewa i Chan-Tengri. Zejście z przełęczy na południe na lodowiec Jużnyj Ipyłczak i przyjście do bazy.

Powiązany z

Spis treści

PASAŻ WSPINACZKI

TABELA

OPIS TRASY

Załączone pliki

Źródła

Komentarze