Paszport

Tienszan, grzbiet Tengri-Tag, 7.9.
w. Chan-Tengri 6995 m, 7.9.15 Przez Wschodni kontrfors Północnej ściany, trasa O. Chudiakowa, 1970 r.
6A kat. trudn.
Charakter trasy — kombinowany.
Przewyższenie — 2795 m. Długość — 4530 m. Długość odcinków:

V kat. trudn. — 370 m.
VI kat. trudn. — 100 m. Średnie nachylenie:
Całej trasy — 44°
Części ściennej — 52°

Użyto haków: lodowych — 41, skalnych — 65, закладок — 280. Użyto wcześniej wbitych haków — 24.
Godzin marszu — 75, dni — 10.
Kierownik: Popowicz Wadim Witaljewicz, МС. Uczestnicy:

Stołbow Aleksandr Giennadjewicz, 1-й sp. разряд
Szabunin Aleksandr Anatoljewicz, 1-й sp. разряд

Trener — Michajłow Aleksandr Aleksandrowicz, МС, ЗТР.
Opracowanie trasy — 20 sierpnia 2003 r., od 10:00 do 17:00. Wyjście na trasę — 22 sierpnia, 10:00. Wyjście na wierzchołek — 30 sierpnia, 14:50. Powrót do bazy — 30 sierpnia 2003 r., 23:00.
Organizacja: Ministerstwo Kultury Fizycznej i Sportu obwodu swierdłowskiego, 62051, г. Jekaterinburg, ul. Małyszewa, 60.

Str. 2.

Zdjęcie ogólne wierzchołka

— — trasa K. Kuźmina, 1964 r.
— — trasa O. Chudiakowa, 1970 r.
— — trasa N. Żilina, 1998 r.

Str. 3. Zdjęcie profilu ściany.

Profil trasy Chudiakowa

Rejon wspinaczki

Szczyt Chan-Tengri 6995 m znajduje się w Centralnym Tienszanie, w rejonie zwanym Tengri-Tag. W tej części system górski ma znaczne wzniesienie i zlodowacenie. Znajdują się tutaj najwyższe punkty Tienszania: szczyty Pobeda 7439 m, Chan-Tengri 6995 m. Lodowce Południowy i Północny Inylczek ciągną się ponad 50 km każdy. Pogoda Tengri-Tagu charakteryzuje się długotrwałymi okresami złej pogody. Wiatry głównie wieją z zachodu na wschód. Najbardziej korzystny okres na wspinaczkę — pomiędzy 20 lipca a 20 sierpnia.

Rejon jest trudno dostępny. Bazy na lodowcu Północny Inylczek znajdują się na wysokości 4 tys. m. Dotarcie pod północne zbocza Chan-Tengri jest możliwe:

z doliny Bajankoł przez przełęcz «11»
lub helikopterem (firmy МАЛ «Chan-Tengri», «Azja — Tur»).

Pierwsze wejście od północy na Chan-Tengri zostało dokonane przez grupę K. Kuźmina w 1964 r. Najbardziej popularna jest trasa B. Sołomatowa 1974 r. po Północno-Wschodniej grani ramienia szczytu Chapajewa.

Północna ściana Chan-Tengri ma przewyższenie 2600–2800 m. Jest lawiniasta, szczególnie w dolnej części. Podnóże ściany zbudowane jest z łupków, a od 6100 m zaczynają się wyraźne wyjścia marmurów. Trasy alpinistyczne ze względu na charakter reliefu są kombinowane:

mieszanka skał
odcinki lodowe
półki śnieżne.

Pierwszą trasą po Północnej ścianie Chan-Tengri był szlak grupy O. Chudiakowa po Wschodnim kontrforsie. W 1970 r. tej drużynie zajęło ponad 20 dni dotarcie na szczyt.

Alpinisci ze Swierdłowska posiadają znaczne doświadczenie w wejściach po Północnej ścianie Chan-Tengri:

W 1994 r. — grupa N. Żilina weszła na szczyt po Północnej ścianie i Zachodniej grani.
W 1998 r. — grupa N. Żilina dokonała pierwszego przejścia Północnej ściany prawym Wschodnim kontrforsem.
W 2000 r. — grupa W. Popowicza weszła środkiem Północnej ściany.
W sezonie 2003 r. członkowie drużyny: W. Popowicz, A. Stołbow, A. Szabunin wykonali aklimatyzacyjne i treningowe wejścia na Chan-Tengri (trasy Sołomatowa, Kuźmina). Warunki pogodowe i stan ściany w sezonie 2003 r. miały wpływ na wybór trasy i taktykę przejścia. Przeprowadzono konsultacje z N. Żilinem, Ю. Moisejewem.