Przejdź do treści

Bez tytułu

Paszport wejścia

  1. Klasa wejść wysokogórskich
  2. Tienszan, pasmo Tengri-Tag
  3. Szczyt Chan Tengri północno-wschodnią granią ramienia szczytu Czapajewa;
  4. Kategoria trudności — 5B.
  5. Przewyższenie — 2910 m.

Długość 6160 m. Długość odcinków V ktr. trudn. 960 m. Średnie nachylenie zasadniczej części trasy 40°.

  1. Godzin marszu zespołu — 18, dni — 3.
  2. Biwaki: 1 — w jaskini, na wysokości 5600 m, 2 — w jaskini na przełęczy, na wysokości 5950 m.
  3. Kierownik:

Moisiejew Aleksandr Anatoljewicz, MS, 344095, Rostów nad Donem, Sztachanowskiego, 20, m. 614. Uczestnicy: Pogorelow Aleksandr Grigorjewicz, MSMK; Koszelienko Jurij Władimirowicz, MS; Kolisnyk Wasyl Władimirowicz, KMS; Fedorczenko Roman Wiktorowicz, KMS;

  1. St. trener:

Pogorelow Aleksandr Grigorjewicz, MSMK; 344093, Rostów nad Donem, Lenina, 251, kw. 68

  1. Wyjście na trasę: 24 sierpnia 1996 r. Na wierzchołek: 26 sierpnia 1996 r. Powrót do bazy: 27 czerwca 1996 r.

  2. Federacja Alpinizmu i Wspinaczki Rostowskiej Obwody, 344028, Rostów nad Donem, ul. 1-jej Konnej Armii, 4.img-0.jpeg

Wspólne zdjęcie wierzchołka

Zrobione z lodowca Siew. Inylczek Obiektyw «Industar-61» f = 50 mm. Odległość do ściany 4,5 km. H = 3300 m.

  • 1 – trasa Chudiakowa, 1971 r., W. filar S. ściany
  • 5 trasa Mysłowskiego, 1974 r., centrum S. ściany
  • 2 trasa Gorbenko, 1987 r., S. ściana
  • 6 trasa Korotiejeva, 1986 r., centrum S. ściany
  • 3 trasa Pogorelowa, 1993 r., lewa część S. ściany
  • 7 – trasa Moisieiewa, 1988 r., prawa część W. ściany
  • 4 trasa Studenina, 1974 r., centrum S. ściany
  • 8 – trasa zespołu Rostowskiej Obwodowej Federacji Alpinizmu i Wspinaczki, 1996 r.

Krótki przegląd geograficzny rejonu wejścia

Szczyt Chan Tengri (7010 m) znajduje się w paśmie Tengri-Tag centralnego Tienszanu. Rejon, gdzie jest położony, reprezentuje węzeł najwyższych wzniesień całego systemu górskiego Tienszan. Tutaj znajdują się szczyty:

  • p. Pobiedy (7439 m),
  • p. Wojennych Topografów (6870 m),
  • p. Drużby (6800 m),
  • p. Pogriebieckiego (6527 m) i in. Znaczące wysokości rejonu są barierą na drodze mas powietrza, dlatego Tengri-Tag i przylegające pasma, Kokszaał-Tau i Meridionalnyj tworzą węzeł z największym zlodzeniem całego systemu Tienszan. Dla rejonu charakterystyczna jest chłodna, niestabilna pogoda z dużą ilością opadów.

Od północy od pasma Tengri-Tag ciągnie się pasmo Sary-Dżaz, mające dużą długość. Pasma rozdzielają lodowiec Północny Inylczek.

Od południa od pasma Tengri-Tag ciągnie się pasmo Kokszaał-Tau z najwyższym szczytem Tienszanu — szczytem Pobiedy. Jego północne stoki opadają na lodowiec Zwiezdoczka.

Rejon jest dobrze zagospodarowany przez alpinistów. Baza obozowa jest położona na morenie bocznej l. Północny Inylczek. Przewóz helikopterem jest możliwy z:

  • Karkary,
  • Bajankołа lub
  • Majdaadyra. Czas lotu – 35–40 min.

Szczyt Chan Tengri opada na północ i wschód ścianami o przewyższeniu ponad 2500 m. Z zachodu i wschodu prowadzą na niego dwa strome grzbiety, a z południa i południowego-zachodu jest ograniczony stromymi zboczami z dwoma żebrami, z których jedno (południowo-południowo-zachodnie) opada półtorakilometrową ścianą. Na wierzchołek wytyczono 18 tras. Sąsiednie wierzchołki w grani:

  • na zachodzie p. Czapajewa (6371 m)
  • na wschodzie – szczyt 6200 (Saljdina). Podejście do trasy od bazy zajmuje 40 min.

Działania taktyczne zespołu

W sumie wejście zostało dokonane zgodnie z planem taktycznym, choć w dzień wyjścia pogoda ponownie się popsuła i przez cały dzień była niepogoda. To mogło ponownie uniemożliwić wejście, jak było nie raz za czasu pobytu na lodowcu. Niemniej zadanie pierwszego dnia zostało wykonane, grupa weszła na wysokość 5600 m i zanocowała w jaskini.

Drugiego dnia wejścia, przy silnym wietrze, znoszącym śnieg z grani, zespół wszedł na ramię p. Czapajewa, 6250 m, i zszedł na przełęcz pomiędzy p. Czapajewa i p. Chan Tengri (5950 m), gdzie została wykopana jaskinia. Zadanie drugiego dnia zostało wykonane.

Trzeciego dnia było zaplanowane wejście na wierzchołek Chan Tengri. Przy huraganowym wietrze zespół dokonał wejścia i zszedł na przełęcz (5950 m).

Następnego dnia, o 9:00 został rozpoczęty zjazd do bazy.

Czas pracy na trasie

24 sierpnia 1996 r. — 11:00–19:00 25 sierpnia 1996 r. — 10:00–14:00 26 sierpnia 1996 r. — 9:00–14:30 (wierzchołek) — 17:30 (zjazd na przełęcz)

Wykres wejścia

img-1.jpeg img-2.jpeg

img-3.jpeg

Wspólne zdjęcie trasy na odcinku 5950–7010

Zrobione z ramienia p. Czapajewa, 6250 m. Obiektyw «Industar-61» f = 50 mm.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz