uznać trasę według 40–3 седлоту wariantem m.s. (r. nr 10 p. 7 klasyf) MISTRZOSTWA ZSRR W ALPINIZMIE 1982 r. grupy 5 KLASY WYSOKOŚCIOWO-TECHNICZNYCH WESELEŃ i/i. w tabl. nie вносить pr. nr 525 z 22.02.83 p. 26. 25.01.83

Sprawozdanie

z wejścia na pik Khan-Tengri (6995 m) zachodnią ścianą

Drużyna Odesskiej Rady Obwodowej DSO „Awangard” (pierwszego przejścia)

Kierownik: Kondakow E.I. Trener drużyny: Swiridenko W.S. m. Odessa, 1982 r.

„Odesska Obwodowa Rada DSO 'Awangard'”

• 270045, m. Odessa, ul. Ostrowidowa, 106
• tel. 22-38-50 Trener drużyny: Swiridenko Wadim Siergiejewicz
• 270070, m. Odessa, ul. Kosmonawtow, 44, kw. 47
• tel. 66-14-67

Wysokości na trasie określano przy użyciu wysokościomierza i mapy topograficznej.

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — wysokogórsko-techniczna.
2. Centralny Tienszan, pasmo Tengri-Tag, lodowiec Południowy Inylczek.
3. Pik Khan-Tengri (6995 m) zachodnią ścianą.
4. Proponowana kategoria trudności — 5B, pierwszego przejścia.
5. Przewyższenie: 1645 m, długość — 2570 m.

Długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 620 m. Średnie nachylenie:

• śniegu — 36°

Średnie nachylenie:

• skał — 58°
• ogólne — 41°

6. Wbite haki: skalne — 85, lodowe — 7.
7. Godzin marszu — 47 h 50 min.
8. Biwaki — 5:

Odcinki:

• R1–R2 — na śnieżno-lodowym stoku;
• R3–R5 — na skałach (R4 — siedzący).

9. Imię i nazwisko kierownika i uczestników, kwalifikacje sportowe:

kierownik — Kondakow Jewgienij Iwanowicz MS ZSRR; uczestnicy:

• Olik Anatolij Pietrowicz KMS;
• Mozeson Abram Izrajlewicz KMS;
• Somow Jurij Władimirowicz KMS;
• Kawer Igor Kiryłłowicz KMS;
• Romanienko Anatolij Sawwowicz KMS;
• Mamczicz Władimir Iwanowicz 1. sp. rozrjad;
• Szamrakow Boris Jefimowicz 1. sp. rozrjad;
• Prikhodczenko Aleksandr Iwanowicz 1. sp. rozrjad.

10. Trener drużyny: Swiridenko Wadim Siergiejewicz MS ZSRR.
11. Wyruszyli 6 sierpnia 1982 r. z biwaku na 5250 m. Powrócili na biwak wyjściowy — 13 sierpnia 1982 r.

Profil trasy. Foto © p. Waża Pszawela.

Krótkie wyjaśnienie do tabeli głównych charakterystyk trasy

6 sierpnia 1982 r. Z biwaku na wysokości 5250 m w cyrku lodowca Siemionowskiego wyruszyliśmy o 7:40. Głęboki śnieg, wieje nizinny wiatr, zimno. Przed nami trójka — Szamrakow — Mozeson — Mamczicz. W ciągu dwóch godzin uzyskaliśmy ok. 100 m przewyższenia.

Przed lodowo-śnieżnym wzniesieniem założyliśmy raki. Ubezpieczenie głównie za pomocą czekanów i śrub lodowych. Po 300 m dotarliśmy do zapasu u podstawy skalnego stoku.

Skały pokryte grubą warstwą śniegu, pod którym cienka warstwa lodu. Ruch zmienny, ubezpieczenie za pomocą skalnych występów i czekanów. Na przodzie trójka Kondakow — Olik — Prikhodczenko.

Skały stają się bardziej strome, a warstwa śniegu zmniejsza się. Usuwając śnieg, znajdujemy szczeliny i wbijamy skalne haki. Ruch po poręczach.

Bardzo trudne ostatnie trzy liny przed wyjściem na grań — to:

• gładkie, strome płyty;
• zalané lodem;
• z bardzo małą ilością szczelin.

Na przód wyszedł Olik bez plecaka, ruch bardzo powolny. O 22:20 ostatni uczestnik wyszedł na grań i, przekraczając grań, podszedł do grupy rozbijającej biwak na śnieżnym stoku w trzech linach od grani. Namioty rozstawiliśmy w całkowitej ciemności około 23:00.

7 sierpnia 1982 r. Po poprzednim napiętym dniu roboczym wyjście późne — o 11:30. Pogoda słoneczna i mroźna, silny wiatr. Idziemy przez głęboki sypki śnieg. Iść ciężko, łączki często zmieniają się miejscami. Ostatnie dwie i pół liny przed skałami bardzo strome:

• idziemy na przednich zębach;
• po twardym śniegu; sypki śnieg ze stoku został zwiany.

Organizujemy poręczowanie. Na przedzie Kondakow. Na biwak zatrzymujemy się pod ścianą na grani o 18:30. Bardzo silny północny wiatr dosłownie zrywa namioty. Nie ma miejsca na biwak, trzeba popracować ok. 3 godz., aby rozbić namioty.

8 sierpnia 1982 r. Na przedzie skomplikowana skalna ściana. O 12:00 do obróbki ściany wyszła dwójka Olik — Kawer. Bardzo silny północny wiatr, nizinny wiatr. Skały bardzo skomplikowane, miejscami zniszczone i przysypane cienką warstwą śniegu:

• ograniczona liczba szczelin;
• większość — płytkie;
• trzeba długo szukać odpowiednich dla ubezpieczenia.

O 17:30 dwójka wraca, zawiesiwszy 3 liny.

TABELA głównych charakterystyk trasy wejścia

Kontynuacja tabeli

9 sierpnia 1982 r. Wyruszamy o 8:30. Nadal zimno i silny wiatr. Stosunkowo szybko przechodzimy na zaciskach poręczowe liny. Prędkość ruchu grupy określa praca pierwszego. Na przodzie dwójka Kondakow — Olik. Szamrakow — Mamczicz są ogniwem łącznikowym. Ostatnim idzie Kawer. Do 12:00 zaczyna się psuć pogoda, widoczność 40–60 m. Od czasu do czasu chmury rozrywają się i można określić ogólny kierunek ruchu. Skały stają się bardziej strome, szczelin i przyczep mało. O 18:20 wychodzimy do niewyraźnie wyrażonej skośnej półki. Do 21:30 z wielkim trudem udaje się nam urządzić siedzący nocleg.

10 sierpnia 1982 r. Po praktycznie bezsennym noclegu chcieliśmy wyjść wcześniej, ale silny chłód zmusił nas do ukrycia się w wiszących na linach namiotach. Widoczność słaba, liny pokryte grubą warstwą szronu. Wyruszamy o 11:30. Na przedzie nadal Kondakow — Olik. Skały zaczynają się spłaszczać. Po 2,5 linach wychodzimy na mramorne żebro i po jeszcze 1,5 linach — na śnieżny stok pod wieżycą szczytową. Próbujemy obejść ją z prawej strony szerokim śnieżnym żlebem. Sypki śnieg nie formuje się i musimy się cofnąć. Zatrzymujemy się na nocleg na śnieżnym stoku o 17:30. Biwak względnie wygodny.

11 sierpnia 1982 r. Wyruszamy o 8:30 i zaczynamy ruch w lewo, omijając wieżycę po półce. Po jednej linie zaczynamy ruch w górę po zniszczonych skałach wieżycy szczytowej. Widoczność 60–80 m, silny wiatr utrudnia ruch. Pogoda pogarsza się, po wyjściu na wieżycę szczytową widoczność spada do 20 m. Do turu podchodzimy o 13:00. Widoczność coraz gorsza. Otrzymawszy przez radio konsultację z obozu bazowego co do zejścia, próbujemy go znaleźć, ale bezskutecznie. O 15:00 zatrzymujemy się na nocleg na płaskim kopule wierzchołka.

12 sierpnia 1982 r. Wyszliśmy o 9:00. Mgła, śnieg, silny wiatr. Schodzimy na północny zachód po śnieżnym stoku, następnie po żebrze Pogrebeckiego na siodło.

13 sierpnia 1982 r. Pogoda dobra, przejrzyście, ale silny wiatr. Wyruszamy o 8:00 i do 14:00 schodzimy do wyjściowego biwaku w cyrku lodowca Siemionowskiego. Do 17:00 pogoda psuje się — mgła, opad śniegu. Kontynuujemy zejście przez lodospad lodowca Siemionowskiego pod trójkątem południowo-zachodniej ściany. Tu spotykamy się z grupą leningradzką. O 22:50 zatrzymujemy się na nocleg.