Szczyt Propeller. 4551 m

Propeller to końcowy fragment łagodnego, śnieżnego żebra o orientacji południowo-wschodniej, odchodzącego od południowo-zachodniej części szczytu Kárniz. Ku lodowcowi Czоn-Turasu opada on stromą skalną ścianą.

Wspinaczka odbywa się z przełęczy Moldova i zajmuje jeden dzień.

16 Szczyty Drużba i Promeżutocjnyj. 4450 m

Szczyty są położone w głównym grzbiecie i zamykają cyrk lodowca Nalivkina. Szczyt Drużba to wypiętrzenie w ostrym grani: skalnej – po stronie wschodniej oraz lodowej z występami śnieżnymi – po stronie zachodniej; szczyt Promeżutocjnyj – to wypiętrzenie tej lodowej grani. Ku lodowcowi Nalivkina grań opada gładką 70-stopniową lodową ścianą, ku południowi – śnieżno-lodowymi stokami na ostatnich przed wierzchołkiem metrach, o podobnej stromiźnie. Szczyty stanowią niewielkie, zaśnieżone płaszczyzny. Na wschód od wierzchołka szczytu Drużba położone są równe mu co do wysokości skalne wyrostki.

Wspinaczkę prowadzi się z lodowca Ototasz. Po wejściu na przełęcz K-3 (w górnym biegu lodowca Ototasz) poprzez strome, zazwyczaj zlodowaciałe skały dociera się do szczytu Promeżutocjnyj. Następnie granią, z licznymi występami śnieżnymi, podąża się ku wierzchołkowi Drużba. Po drodze wbija się 6–8 lodowych haków, ponieważ górna część grani osiąga nachylenie 60°.

Szczyty 40-let Oktiabria i prof. Gorelika

Oba wierzchołki położone są w bocznym odgałęzieniu pomiędzy dolinami rzek Czоn-Turasu i Kiczine-Turasu. Szczyt 40-let Oktiabria to niewielki skalny wierzchołek, stok opadający ku lodowcowi Marona jest skalno-usypiskowy; ku lodowcowi Kiczine-Turasu – śnieżno-lodowy.

Szczyt prof. Gorelika to niezbyt wysoka, za to piękna, skalna turnia, której górna płaszczyzna pokryta jest lodem; lodowiec spływa na północny wschód, stoki wierzchołka są usypiskowe z częstymi wychodniami skał.

Wspinaczkę można prowadzić z dowolnej doliny: po dojściu do przełączki pomiędzy wierzchołkami, wzdłuż grani, osiąga się cel.