1. Klasa: techniczna.

2. Tienszan, Kokszai-Tau.

3. Pik Alpinist, (5492 m) granią S.

4. Proponowana kategoria 5A, kombinowana.

5. Przewyższenie 1450 m, długość 2700 m. Średnie nachylenie części skalnej — 45 stopni, śnieżno-lodowej — 30 stopni.

6. Wbitych haków:

7. Godzin marszu: 40 i dni 2.

8. Nocleg: na grani

9. Kierownik: Alexis Deschamps

10. Uczestnicy:

    • Jurgen Christ Francois Onimus

11. Trener:

12. Wyjście: 24 sierpnia 1996 r.

Powrót: 26 lipca 1998 r.

Opis trasy

Większa część wspinaczki na trasie (około 500 m) odpowiada mniej więcej IV+, V+ w skali francuskiej. Skały zbudowane są z wapienia. Trasa przebiega lewą krawędzią trójkątnej ściany skalnej, z której opada do doliny północna grań. Górna część tej krawędzi składa się z

Początek trasy.

silnie zniszczonych skał, wiele jest luźnych kamieni. Jest jeden odcinek (kluczowe miejsce) VI, A0 (proste wspinanie na ITO). Użyto w sumie 4 haków, głównie używano kostek. Żaden z haków nie został pozostawiony na trasie.

Wysokość noclegu szacowana jest na 4800–4900 m. Po noclegu do wierzchołka nie ma już technicznych trudności. W sumie trasę ocenia się jako TD (skala francuska), co odpowiada w naszych kategoriach 5A.

Pod względem czasu:

• od początku trasy do noclegu — około 12 godzin wspinaczki
• grupa dotarła na miejsce odpowiednie do noclegu dopiero około 21:00

Ponieważ spanie w workach biwakowych było zimne (grupa nie wzięła ze sobą namiotu, jak to jest przyjęte w Alpach), pospali tylko kilka godzin i wczesnym rankiem kontynuowali ruch granią. Grań była pokryta grubą warstwą świeżego śniegu, co znacznie

spowalniało marsz. Wspinaczka od noclegu do wierzchołka zajęła 10 godzin. Na szczycie byli o 14:00. Podczas schodzenia w mgle grupa nie znalazła właściwej drogi wzdłuż wschodniej grani i musiała cofnąć się w poszukiwaniu właściwej drogi zejścia. W końcu udało się znaleźć pętlę zjazdową pozostawioną przez zespół z obwodu moskiewskiego w 1993 roku. Do tego czasu zmierzchało, jednak mgła się podniosła i grupa kontynuowała schodzenie przy świetle księżyca. Na wysokości około 5000 m uczestnicy znaleźli namiot rosyjskich alpinistów Walerija Bojko, Romana Saliya i

Władimira Wieszniakowa, którzy wykonywali przejście nowej trasy wzdłuż wschodniej grani. Po przekąszeniu i krótkim odpoczynku grupa kontynuowała schodzenie i dotarła do swoich namiotów na lodowcu około 9:00 rano. Zejście ze szczytu do początku trasy zajęło grupie 18 godzin.

Na przedwierzchołkowej grani.