Sprawozdanie

O wejściu na pik Bокс przez środek wschodniej ściany przez sekcję sportową a/k «Politechnik» 31 lipca 2023 r.

I. Paszport wejścia

Lp.	1. Informacje ogólne
1.1	Imię, nazwisko i stopień sportowy kierownika	Chłopіn D.M., 2-й sp. rozряд
1.2	Imię, nazwisko i stopień sportowy uczestników	Miesz M.W., 2-й sp. rozряд
1.3	Imię i nazwisko trenera	Mołodożen W.A., МС
1.4	Organizacja	a/k «Politechnik»
2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Tienszan, kirgiski chrebet
2.2	Dolina	Аła-Arсza
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2020 r.	7.4
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Bokс, 4240 m
2.5	Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS	N42.5227, E74.52407
3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Przez środek wschodniej ściany
3.2	Proponowana kategoria trudności	4А
3.3	Stopień poznania trasy	Trasa dobrze znana
3.4	Charakter ukształtowania trasy	skalisty
3.5	Różnica wysokości na trasie (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	520 m
3.6	Długość trasy (wskazana w m)	880 m
3.7	Techniczne elementy trasy (wskazana sumaryczna długość odcinków o różnym stopniu trudności z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalisty))	II kat. trudn. skały — 480 m, III kat. trudn. skały — 210 m, IV, IV+, V− kat. trudn. skały — 190 m
:--	:--	:--
3.10	Zejście z wierzchołka	Po osypiskowym stoku na południowy wschód (trasa 1Б kat. trudn.)
3.11	Dodatkowe charakterystyki trasy	-
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas przemieszczania się (godzin marszu zespołu, wskazany w godzinach i dniach)	9 godz.
4.2	Nочёвки	-
4.3	Czas opracowania trasy	-
4.4	Wyjście na trasę	05:30 31 lipca 2023 r.
4.5	Wyjście na wierzchołek	14:30 31 lipca 2023 r.
4.6	Powrót do bazy obozowej	16:30 31 lipca 2023 r.
5. Odpowiedzialny za sprawozdanie
5.1	Imię, nazwisko, e-mail	Miesz M.W., [email protected]

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Zdjęcie ogólne wierzchołka

Fot. 1. Pik Bokс od wschodu. Czerwonym pokazano trasę zespołu, żółtym — drogę schodzenia. Zdjęcie zrobione w lipcu 2023 r. z piku Rаceka.

1.2. Opis ogólny

Pik Bokс znajduje się w dolnej części lodowca Ak-Saj, de facto nad bazą obozową «chata Rаceka». Bliskie położenie od alplageru i skalisty relief sprawia, że jest to dogodny obiekt do wejścia. Na piku jest 11 skategoryzowanych tras, lecz część z nich, na przykład prowadzące po północnej ścianie, latem są niebezpieczne przez spadające kamienie i nie «chodzą się».

Trasy po wschodniej ścianie: — czysto skalne; — względnie bezpieczne, tzn. kamienie z górnej części trasy spadają przeważnie na północną stronę.

Na wschodniej ścianie skategoryzowano 2 trasy — 3Б i 4Б kat. trudn. Autorstwo trasy, którą przebył zespół, należy do przewodnika alplageru Aleksieja Potoсkiego. Przy wejściu zespół kierował się narysowaną przez niego nitką trasy.

1.3. Mapa rejonu

Mapa rejonu (zaczerpnięto z openstreetmap.org). Zielonym pokazano drogę z al i drogę schodzenia, czerwonym — trasę.

Droga od bazy obozowej prowadzi po morenie «Krokodyl» spod stoków piku Rаceka. W dolnej części ścieżka prowadzi po konglomeratowym stoku, położenie ścieżki zmienia się z roku na rok. Na całym odcinku ścieżka jest oznaczona tyczkami. Ścieżką należy iść do noclegu Tiekietor (droga zajmuje 1,5–2 godz.), nieco powyżej którego jest dogodny wyjazd na lodowiec. Po płaskiej części lodowca (lodowiec latem jest otwarty, raki nie są wymagane) podejść pod wschodnią ścianę piku Bokс. Start trasy znajduje się pomiędzy dwoma widocznymi punktami orientacyjnymi: — z lewej — karnizy; — z prawej — duży czarny zaciek (fot. 1).

2. Charakterystyka trasy

2.1. Schemat trasy w symbolach UIAA i charakterystyka odcinków

3. Charakterystyka działań zespołu

3.1. Krótki opis przebytej trasy

Zespół wyszedł na wejście z bazy obozowej o 03:30, o 05:00 zabrał zapasy sprzętu pod pikiem Rаceka, przeszedł lodowiec (raki nie są wymagane) i o 05:40 rozpoczął ruch po trasie. U końcowego tura zespół był o 13:30, na wierzchołku — o 14:30. Powrót do bazy obozowej — o 16:30.

Nr odcinka	Charakterystyka odcinka	Opis	Nr fot.
R0–R1	Skalisty, 55 m, 80–90°, IV+…V−	Start trasy znajduje się pomiędzy dwoma widocznymi punktami orientacyjnymi: z lewej — karnizy, z prawej — duży czarny zaciek. Na starcie trasy 2 stare haki ze światłoodbijającemi taśmami. Odcinek prowadzi po słabo wyrażonym wewnętrznym narożniku do świdra. W dolny klucz (5 m), wspinaczka około IV+…V− kategorii. Stacja na świdrze i swoich punktach (zalecane posiadanie 1–2 kotew). Współrzędne startu trasy: N42.52366 E74.53152	1,2
R1–R2	Skalisty, 60 m, 70°, III	Od stacji odchodzić w lewo i do góry w drugi wewnętrzny narożnik. Wspinaczka prosta, lecz dużo luźnych kamieni. Następna stacja na półce z lewej strony w kierunku ruchu. Do stacji prawie 60 m.	3
R2–R3	Skalisty, 30 m, 70°, III	Po wewnętrznym narożniku (fot. 4) wygramolić się do szerokiego koryta (fot. 5), po nim poruszać się do góry wzdłuż prawej ścianki. Długość odcinka 30 m z powodu dużego tarcia na załamaniach.	4,5
R3–R4	Skalisty, 55 m, 70–80°, IV	Pokonać koryto do góry i w lewo w kierunku dolnego z dwóch żandarmów na kontrforsie. Ubezpieczenie na friendach i stopperach, tzn. dużo rozwierających się szczelin. Stacja na dogodnej półce pod żandarmem.	5,6
R4–R5	Skalisty, 80 m, 70–80°, IV	Od stacji przebyć kontrfors i poruszać się po jego lewej stronie do dużej osypiskowej półki. Do koryta z lewej strony kontrforsu nie schodzić!	-
R5–R6	Skalisty, 80 m, 30°, II	Po półce podejść do podstawy dużego wewnętrznego narożnika. Ruch równoczesny.	7
R6–R7	Skalisty, 120 m, 60–70°, III	Poruszać się do góry po systemie wewnętrznych narożników. Ostrożnie — dużo luźnych kamieni. Po wewnętrznym narożniku wydostać się na kontrfors. Na odwrotnej stronie kontrforsu kontrolny tur. Współrzędne kontrolnego tura: N42.52233 E74.52801	7,8,9
R7–R8	Skalisty, 400 m, 20–30° I–II	Od kontrolnego tura ruch po prostej osypiskowej stoku do wierzchołka.	10

Zejście z trasy: po osypisku z wierzchołka na wschód w stronę osypiskowego stoku (szerokiego koryta), dalej po stoku do lodowca. Zejście do lodowca zajmuje około 1 godz.

Fot. 1. Start trasy. Czerwoną linią pokazano dwa pierwsze odcinki trasy.

Fot. 2. Odcinek R0–R1, lider na kluczu.

Fot. 3. Odcinek R1–R2, widok ze stacji R1.

Fot. 4. Odcinek R2–R3, fot. zrobione z punktu R2.

Fot. 5. Odcinek R2–R3, górna część i R3–R4 (droga pokazana czerwoną linią).

Fot. 6. Odcinek R3–R4. Przybliżona droga pokazana czerwoną linią (możliwe warianty).

Fot. 7. Odcinki R5–R6 — osypiskowa półka i R6–R7 — wewnętrzny narożnik.

Fot. 8. Odcinek R6–R7, górna część.

Fot. 9. Zespół u kontrolnego tura.

Fot. 10. Odcinek R7–R8 — osypiskowy stok.

3.3. Ocena ogólna trasy

Na całej długości trasa jest logiczna i prowadzi po najprostszej drodze, co ułatwia orientację. W korytach i wewnętrznych narożnikach duża ilość luźnych kamieni, przy ruchu wymagana jest ostrożność, zalecany jest naprzemienny schemat ruchu.

Do asekuracji na trasie niezbędne jest skalne wyposażenie: zestaw friendów, zestaw stopperów. Zalecane jest posiadanie zestawu ekscentryków do asekuracji w rozwierających się szczelinach. Dogodne rozmieszczenie stacji asekuracyjnych zapewnia użycie liny 60 m lub więcej.

Ze względu na trudność i długość technicznych odcinków trasa odpowiada kat. trudn. 4А.

Bez tytułu

Powiązany z

Spis treści