Paszport

Klasa zimowa.
Tienszan. Pasmo Kirgizski Ałatau. Dolina Ak-Saj.
Pik Swobodnaja Korea, 4740 m n.p.m., północną ścianą.
6A kat. trudn. (S. Siemietkin, 1988 r.) 9-te przejście.
Przewyższenie 820 m, długość — 1125 m.

Długość odcinków 5 kat. trudn. 390 m, 6 kat. trudn. — 310 m. Średnie nachylenie trasy 60°.

Wbite haki

skalne	szlamburowy	zaklinowane	lodowe
30+2*	8	210	38
26+4*	5+4*	190+2*	0

* — wykorzystanie wcześniej wbitych haków.

Pozostawiono na trasie skalne — 1, zaklinowane — 0, szlamburowe — 0.

Godzin marszowych grupy — 45 h i 4 dni.
Biwaki: wszystkie leżące, na platformie.
Kierownik: Nowosielcew Jewgienij Leonidowicz, KMS, adres domowy 620100, m. Jekaterynburg, ul. Twieritina, 13—26. Uczestnicy: Akimow Witalij, KMS.
Trener: Pierszin Walerij Nikołajewicz, MS, ZMS, adres domowy 620144, m. Jekaterynburg, ul. Frunze, 78—32.
Wyjście na trasę 20 stycznia 2001 r.

Na wierzchołku 23 stycznia 2001 r. Powrót 24 stycznia 2001 r. 12. Organizacja: Klub Alpinistów „Ural”, m. Jekaterynburg, 620014, m. Jekaterynburg, ul. Moskowska, 28b.

Zdjęcie techniczne trasy.

Działania taktyczne grupy

Rejon Ała-Arczi, od dawna znany, jest jednym z najciekawszych w zakresie zimowego alpinizmu technicznego w krajach WNP. Dodatkowo przemawiają za nim szybka i prosta dostawa i podходы, dostępne finansowo. Pik Swobodnaja Korea od północy opada praktycznie pionową ścianą z szeregiem tras 6B kat. trudn. Doświadczenie w zimowych wejściach po tej ścianie i jej trudność techniczna — wszystko to zadecydowało o naszym wyborze. Stała całoroczna przygotówka skalno-techniczna, poziom wspinaczki do 7c+, staranne dobranie sprzętu i odzieży — wszystko to pozwoliło szybko i bezawaryjnie przebyć zaplanowaną trasę.

W ramach przygotowań do tego wejścia, pod koniec grudnia zostały pokonane:

trasa M. Michajłowa na w. Bokś 5B kat. trudn. (3-cie przejście);
wejście na w. Bajczekej 5A kat. trudn.

Odpoczynek i dobra aklimatyzacja również przyczyniły się do szybkiego przemieszczania.

Na trasie spośród nowych rodzajów sprzętu grupa wykorzystywała:

świder Hilti w charakterze perforatora;
skrócone 8 mm haki szlamburowe autorskiej konstrukcji firmy Alvo-Titanium;
mini-frenzy od 10 mm tej samej firmy Alvo-Titanium;
skrócone świdry.

Do organizacji biwaku używano:

platformę własnej konstrukcji;
ciepłe śpiwory na nowym, odrębnym frakcyjnym syntetycznym ocieplaczu.

Ruch naszej dwójki, z uwagi na duży ciężar sprzętu, był zorganizowany w stylu Big Wall (kapsułkowym):

pierwszy na podwójnej linie, bez plecaka wychodził, robił stanowisko;
lina UIAA była używana jako poręczowa;
za pomocą drugiej liny lider przez bloczek wyciągał pakunek;
drugi uczestnik z plecakiem i platformą podciągał się po linie poręczowej (asekuracyjnej), wyjmując punkty asekuracyjne i samokontrolując pakunek.

Używanie liny asekuracyjnej do wyciągania pakunku było utrudnione dużą liczbą punktów i wynikającym z tego dodatkowym tarciem.

Do organizacji stanowisk asekuracyjnych używano:

nie mniej niż dwa świdry (lód);
3–5 elementów skalnych.

Właściwa organizacja łańcucha asekuracyjnego zapewniła bezpieczeństwo dwóch wyrw o długości 1,6 m i 6 m (wylot stopera i frenzy). Reżim żywieniowy klasyczny — rano i wieczorem gorące posiłki, w dzień przekąska. Była, ale nie została użyta, nowoczesna apteczka zawierająca środki rozszerzające naczynia krwionośne, promiedol i inne niezbędne preparaty i środki. Na postoju Racjeka znajdował się potencjalny zespół ratunkowy z uprawnieniami do wychodzenia na trasy 6 kat. trudn. Śmieci zostały spuszczone w dół, według możliwości starano się jak najmniej zostawiać swoich punktów asekuracyjnych. Połączenie tych taktycznych

Schemat trasy w symbolach UIAA

M 1:2000 (odcinki powyżej 100 m są podane nie w skali)

Nr odcinka	data godz. marszu	Trasa	Nr fot	Kategoria trudności	Długość odcinka	Nachylenie (stop.)
1	2	Trasa	3	4	5	6
5			Foto №3	VI A1	65 z czego 15	80°
				V+	50	65°
4				IV	75	60°
3			Foto №2	V+	40	60°
2			Foto №1	III	40	55°
1				V	70	70°
0				II	110	50°
:--:	:--:	:--:	:--:	:--:	:--:	:--:
18	23 stycznia / 10 h			III	180	40°
17				V	230	50°
16			Foto №10	VI A3	20	85°
15			Foto №8	VI A2	40	85°
14			Foto №8	VI A2	15	80°
13		2-gi punkt kontrolny	Foto №8, №9	VI A3e	25	95°
12			Foto №8	VI A2e	30	90°
11	22 stycznia / 11 h	biwak 3	Foto №7a	VI A3+	50	90°
10			Foto №7	VI A2	15	90°
9			Foto №7	VI A3	30	80°
8		1-gi punkt kontrolny	Foto №6	VI A3+	30	110°
7			Foto №5	VI A2+	40	85°
6	21 stycznia / 11 h,	obróbka, biwak 2, biwak 1	Foto №4	IV	20	60°
	20 stycznia / 13 h

Opis trasy po odcinkach

Odcinek R0	Stromy śnieżny stok, zakończony bergruntem
Odcinek R1	Stromy lodowy stok z występami skał
Odcinek R2	Stromy lodowy stok z silnym odchyleniem w prawo
Odcinek R3	Niewyraźnie zaznaczony wewnętrzny kąt, prawa grań tworzy stromą półkę, zalaną w dolnej części lodem.
Odcinek R4	Stromy lodowy stok, wyprowadzający do początku zasadniczej części trasy.
Odcinek R5	Wewnętrzny kąt z odcinkiem w górnej części, pokonywanym na wyciągach.
Odcinek R6	Ukośna śnieżno-lodowa półka («telewizor»).
Odcinek R7	Seria ukośnych (od prawej do lewej) niewyraźnie zaznaczonych pęknięć, miejsce względnie «świeżego» odłamu skały, dużo luźnych bloków, uważna wspinaczka na wyciągach.
Odcinek R8	Występ, przechodzący w «gzyms», który jest pokonywany «śrubą» od lewej do prawej, potem od prawej do lewej, trudna wspinaczka na wyciągach, w zasadzie na hakach (punkt kontrolny zrzucony).
Odcinek R9	Płyta z ogólnym kierunkiem mikropęknięć od prawej do lewej, monolityczna, głucha pęknięcia, przejście utrudnione śniegiem i lodem, wyciągi.
Odcinek R10	Pionowy wewnętrzny kąt, w górnej części przypomina «komin», ruch w górę, wyciągi.
Odcinek R11	Subiektywnie — kluczowy odcinek trasy, krańcowo trudne wyciągi, prawa część płyty nadwisa, wyrzuca, silne odchylenie od pionu w lewo w obejście dwóch drobnych «gzymsów». Wykorzystywany jest cały zakres sprzętu, łącznie ze szlamburami.
Odcinek R12	Ruch w górę po płycie w obejście drobnego gzymsu, prawa część płyty nadwisa, trudna wspinaczka na wyciągach.
Odcinek R13	Stromy wewnętrzny kąt, miejscami nadwieszony, w środkowej części — 2-gi punkt kontrolny, trudna wspinaczka na wyciągach.
Odcinek R14	Skały typu «baranich łbów», zaspane śniegiem, trudna wspinaczka na wyciągach.
Odcinek R15	Duży wewnętrzny kąt z wygodną szczeliną, dobrze idą frenzy i heksy, wyciągi.
Odcinek R16	Pionowa ścianka w obejście drobnego gzymsu, idzie się prawą częścią pionowych pęknięć, trudna wspinaczka na wyciągach.
Odcinek R17	Lodowe żleby, wyprowadzające na grań.
Odcinek R18	Nieskomplikowana grań 2–3 kat. trudn., wyprowadzająca na wierzchołek. Zejście trasą M. Michaiłowa 1999 r. 6A kat. trudn.