PASPOR WSPÓŁWIELOBOKU 1576

1. Klasa wspinaczki: techniczna
2. Rejon wspinaczki, pasmo: Tienszan, Kirgiski Ałatau
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczkowa: szczyt Swobodnaja Korea, 4740 m, po Północnej ścianie
4. Kategoria trudności: 6 (trzecie przejście)
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 1010 m; długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 995 m; średnie nachylenie — 78°
6. Wbite haki: dla asekuracji: skalne — 186; lodowe — 45; śrubowe — 2; dla stworzenia ITO: skalne — 12; lodowe — brak; śrubowe — 7
7. Liczba godzin marszu: 32 godz
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: 4
   • 18 sierpnia 1982 r. — siedząca na skalnym "czole", zła;
   • 19 sierpnia 1982 r. — siedząca na śnieżno-lodowej półce, zadowalająca;
   • 20 sierpnia 1982 r. — siedząca na półce z użyciem hamaka, zła;
   • 21 sierpnia 1982 r. — półleżąca na lodowym grzebieniu, dobra.
9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje: Klikuszyn Giennadij Stiepanowicz — lider — KMS; Stalmaxow Aleksandr Wasiljewicz — uczestnik — KMS; Kaljugin Konstantin Wiktorowicz — uczestnik — KMS; Borodin Siergiej Aleksiejewicz — uczestnik — KMS
10. Trener drużyny: Kaljugin Konstantin Wiktorowicz — KMS, instruktor 1. kategorii
11. Data wyjścia na trasę: 18 lipca 1982 r. Data powrotu z trasy: 22 lipca 1982 r.

Schemat profilu i szkic trasy Północnej ściany szczytu Swobodnaja Korea 6 kat. tr. (wg UIAA)

TABELA głównych charakterystyk trasy wspinaczkowej

Kontynuacja tabeli

14:00–20:00 — organizacja biwaku i obróbka trasy. Opracowano 40 m (odcinki R13–R15). Na skalnym "czole" wyrąbano lód, zorganizowano siedząca nocleg dla 4 osób. Platforma wyraźnie była mała, odpoczywano źle.

| 19 lipca 1982 r. | R13–R14 | 70 | 20 | Wygładzona ścianka | 6 | Niewiele szczelin dla haków | —«— | 5 | — | — | | | R14–R15 | 70 | 27 | Skały schodkowego ukształtowania | 5Б | Zasypane śniegiem | —«— | 6 | — | — | | | R15–R16 | 85 | 18 | Ścianka z rozpadlina | 6 | Zlodowaciała | —«— | 14 | — | — |

14:00–20:00 — organizacja biwaku i obróbka trasy. Opracowano 70 m (odcinki R16–R18). Z pomocą mokrego śniegu, lodu i kamieni ulepiono i wyrąbano platformę na 4 osoby. Nocleg siedzący, odpoczywano zadowalająco.

| 20 lipca 1982 r. | R16–R17 | 85–90 | 30 | Skalno-lodowy żleb | 6 | Silnie zniszczony | —«— | 12, 1 | 2 | — | | | R17–R18 | 80–85 | 70 | Płyta | 6 | Wygładzona | —«— | 15 | — | — | | | R18–R19 | 85 | 30 | Popękane skały | 6 | Zniszczone | —«— | 9 | — | — | | | R19–R20 | 90 | 38 | Ściana | 6 | Z "żywymi" dużymi odłamkami | —«— | 16 | — | 5 (xx) |

16:00–20:00 — organizacja biwaku i obróbka trasy. Opracowano 60 m (odcinki R20–R22). Na wąskiej półce (20–40 cm) i na hamaku z liny głównej zawieszono namiot. Nocleg siedzący, bardzo niewygodny, wypoczęto bardzo źle.

Kontynuacja tabeli

18:00–20:00 — organizacja biwaku. We ldzie wyrąbano platformę dla 4 osób. Nocleg półleżący — najlepszy na trasie. Wypoczęto dobrze.

| 22 lipca 1982 r. | R29–R30 | 85 | 15 | Wewnętrzny kąt | 6 | Zlodowaciały | —«— | 3 | — | — | | | R30–R31 | 80 | 30 | Lodowa "rzeka" | 5Б | Cienki, twardy lód | —«— | 1 | 4 | — | | | R31–R32 | 70 | 15 | Ścianka | 5Б | Zlodowaciała | —«— | 3 | — | — | | | R32–R33 | 65 | 8 | Wewnętrzny kąt | 6 | Zlodowaciały | —«— | 3 | — | — | | | R33–R34 | 65 | 60 | Lodowy żleb | 5Б | Cienki, narosły lód | —«— | — | 8 | — | | | R34–R35 | 70 | 30 | Skalno-lodowy stok z karnizem | 5Б | Zasniesiony | —«— | 1 | 4 | — | | | R35–R36 | 35 | 200 | Śnieżno-skalny grzebień | 3Б | Występy | —«— | — | — | — |

12:00 — szczyt Swobodnaja Korea. Zejście do doliny Top-Karogaj. 19:00 — powrót do a/л "Ała-Arcza".

Uwaga.

1. (х) Użyte do organizacji (asekuracji) biwaku
2. (хх) Użyto stare haki śrubowe do organizacji biwaku (ххх) Użyto 5 starych haków śrubowych do przejścia
3. Duża liczba użytych haków na odcinkach R12–R13, R15–R16, R19–R20, R28–R29 spowodowana jest organizacją biwaków.
4. W kolumnie 9 podano łączną liczbę haków i elementów zakładkowych.

Kapitan drużyny G. S. Klikuszyn

PROTOKÓŁ rozbiórki wspinaczki

Protokół rozbiórki wspinaczki na szczyt Swobodnaja Korea po Północnej ścianie, 6 kat. tr. (trasa Popienko), drużyny Ukraińskiego Sportkomitetu, dokonane w ramach Mistrzostw ZSRR w alpinizmie, klasa techniczna, w okresie 29–30 czerwca 1985 r.

Obecni: Drużyna: Griceńko W. — lider Dobrenko W. — z-ca lidera Turow W. Wyjko W. Bielinski S. Lapun A. Trener: Tołstousow A. Sędziowie: Tur W.I. — główny sędzia Korszunow D. Pogorski W. Szalyгин A. Akimienkow M. Parfienienco W.

Rozbiórkę prowadził 1. prowadzący, lider drużyny Griceńko W.I.

Gricenko W.: Drużyna pracowała dobrze. W sezonie przejdziemy trasy 6 kat. tr. na szczycie Czapdara (monogorowa) i pierwsze przejście 5Б na szczycie Agamman. Przygotowywaliśmy się do wspinaczki na szczyt Swobodnaja Korea i chcieliśmy przejść jedną z trudniejszych tras 6 kat. tr., pozostawiając taką trasę Popienko. Krótko o taktyce: podstawowym wariantem przejścia było przejście z jednym noclegiem, co się udało. Stan trasy: niezadowalający, trasa obiektywnie jest niebezpieczna z powodu kamieni. Trasa była rozpoczęta o 5:00 przez drużyny z liderami pracującymi na zmianę — Turow, Griceńko, Dobrenko, Bojko, Lapun — pracowali o 14:00 dzień. Na trasie pracowało pierwszych 5 osób. Na odcinkach nie ma uwag. Zejście, jak planowaliśmy, przeprowadziliśmy po lodowym żlebie "Mój". Trasa odpowiada 6 kat. tr. na całej długości, nie można się rozluźnić.

Turow W.: Trasa rzeczywiście jest zagrożona kamieniami z powodu dużej ilości odłamanych płyt. Dużo czasu zabierało organizowanie bezpiecznego przejścia. Trasę lepiej przejść w chłodniejszą pogodę. Teraz nie jest najlepszy czas na przejście.

Bojko W.: Trasa nie jest bardzo zbita przez poprzednich wspinaczy — menu haków. Drużyna pracowała dobrze i starannie.

Korszunow D.: Jak wyglądał nocleg? Gricenko W.: Półleżący. Bojko obrabiał duży karniz, a pozostali przygotowywali platformy dla wszystkich. Korszunow D.: Podczas obserwacji wydawało się, że drużyna próbowała przejść karniz dwoma wariantami? Bojko W.: Są dwa warianty podejścia pod karniz, a przejście karniza jest jednoznaczne. Akimienkow M.: O której wyszliście o 24:00? Gricenko W.: O 8:00. Szalyгин A.: Jakie były warianty dla sytuacji awaryjnych? Tołstousow A.: Sytuacje awaryjne były omawiane przez wszystkie 3 drużyny przed wspinaczką, co zostało odnotowane w protokołach posiedzeń przedstawicieli. Parfienienco W.: Jakie wyposażenie zostało użyte — w szczególności liny? Gricenko W.: Liny — 3 importowane ze znakiem UIAA i jedna krajowa. Używano friendów. Były haki AUSTRI, 2 sercepy i czekan u wszystkich. Korszunow D.: Co tłumaczy zwiększony tempo 220 dnia? Gricenko W.: Przejściem karniza i wyjściem na bardziej płaską część trasy. Akimienkow M.: Przybliżenie do jakiej wysokości sięga ściana? Gricenko W.: Dolna część do odcinka 3 i na ścianie jest niebezpieczeństwo z powodu dużej zniszczalności skał. Korszunow D.: Widzieliście drużynę RFSRR, jej wspinaczkę — jak to wpłynęło na waszą drużynę w aspekcie współzawodnictwa? Gricenko W.: Spokojnie. Rozumieliśmy, że to wspinaczka, a nie wyścigi. Akimienkow M.: Jakie wyposażenie biwakowe drużyna zabrała? Gricenko W.: Plaszcze, śpiwory, karimaty — w większości indywidualne. Parfienienco W.: Jak była zorganizowana łączność radiowa? Gricenko W.: Regularnie. Drużyna miała radia "Łasтоczka".

Gricenko W.I.: Wspinaczkę zaliczamy wam, kierownictwo też.

Protokół prowadził: Ołow / Tołstousow