Paszport wejścia

1. Klasa wysokogórska-techniczna.
2. Tienszan, pasmo kirgiskie, dolina Ak-Saj.
3. Pik Swobodnaja Korea. Prawe żebro północnej ściany. 4740 m.
4. Droga 5B kat. trudn. (L. Myszlajew, 1961 r.).

Przypuszczalnie czwarte przejście drogi.

5. Różnica wysokości: 640 m (bergshrund 4100 – wierzchołek 4740).

Długość drogi 845 m.

6. Długość części centralnej 270 m.

7. Długość odcinków 6 kategorii: 235 m.

8. Średnie nachylenie drogi: 65° (bergshrund – grań).

9. Średnie nachylenie części centralnej: 83°.

10. Wbite haki:

    • skalne 82/12
    • śrubowe 0/12
    • закладки 0/20
    • 12
    • lodowe 0/30

11. Godzin marszu zespołu: 26 godz. Dni: 2.

12. Biwaki: 1 siedzący.

Uczestnicy:

• Kirikow Aleksandr Wiaczesławowicz – KMS
• Miedwiediew Konstantin Rachimianowicz – KMS

14. Wyjście na drogę: 28 sierpnia 2000 r.

Wierzchołek: 29 sierpnia 2000 r. Powrót: 30 sierpnia 2000 r. Organizacja: Tomskaja Federacija Alpinizmu. Zdjęcie nr 2 (27 sierpnia 2000 r.)

Profil drogi

p. Swobodnaja Korea (droga kat. trudn. 5B L. Myszlajewa, 1961 r.)

Schemat wejścia na p. Swobodnaja Korea 4740 m prawym żebrem północnej ściany 5B kat. trudn. (L. Myszlajew, 1961 r.) w symbolach UIAA


W sumie na drodze:

Opis drogi po odcinkach

Firn 30–40°, 60–80 m do bergshrunda. Ruch równoczesny.

Miejsce biwaku. (Biwak siedzący)

Zdjęcie nr 3 (27 sierpnia 2000 r.) Techniczne zdjęcie drogi

Odcinek R1–R2

• 1. lina. Przejście bergshrunda, potem lód 50°, 50 m (prosto w górę).
• 2. Lód 50–60°. Uchodzenie w lewo, omijając skalne występy.
• 3. Lód 15–20 m, 60°, potem 15–20 m, 70–80° i 15 m, 65°.
• 4. Lód 50–60°, 50 m (nieco w lewo).
• 5. Omijając po lodzie skalną wysepkę, najpierw w lewo w górę, potem w prawo w górę, podchodzimy na półkę pod skalną ścianę.

6

Na skalnej półce przebieramy się. Po prawej znajdują się dwa równolegle biegnące wewnętrzne kąty, przechodzące w skalną ścianę. Ruch po lewym kącie. Nachylenie 80°, długość 20 m. Potem przejście na skalną ścianę (kilka metrów w prawo) o nachyleniu 70–80°, 20–25 m. Skały bardzo mocno zniszczone. Problemy z organizacją pośrednich punktów asekuracji i stanowisk. Wspinaczka bardzo napięta.

Odcinek R4–R5

• 7. W lewo-w górę po zlodowaciałych zaśnieżonych skałach o nachyleniu do 60°. Na całej długości (50 m) problemy z organizacją pośrednich punktów asekuracji i stanowisk. Podchodzenie pod skalną ścianę pod duży wewnętrzny kąt, który jest dobrze widoczny z dołu spod drogi.

Odcinek R5–R6

• 8. Ruch w górę po pionowej szczelinie z lewej strony wewnętrznego kąta (w odległości stóp od niego). Nachylenie ścianki 80–90°. Wspinaczka trudna. Pierwsze 15 m skały zniszczone, potem stają się bardziej lite. (Często trafiają się stare pozostawione haki). Po 40 m dość łagodna skalna półka, nachylenie 50°, szerokość 2,5 m. Obok niej wbity hak śrubowy. Wygodne miejsce na stanowisko. (Wspinaczka w butach wspinaczkowych bez plecaka).

Odcinek R6–R7

• 9. Szczelina idzie w lewo w górę, nachylenie 80–90°. Wspinaczka trudna. (Ale zaczepy dobre i dużo starych haków). Po 40 m wygodny skalny występ na stanowisko.

Odcinek R9–R11

• 10. Dolne 10–15 m po szczelinie w lewo w górę, potem przejście na ścianę 25 m, 80–90° nachylenia.
• 11. Skalna ścianka 90°. Dolne 20 m – pas mocno zniszczonych skał. Wspinaczka trudna, napięta. Po 45 m stanowisko. Miejsce na stanowisko niewygodne, półwiszące. (Często co 3–4 m trafiają się bardzo stare haki, najpewniej po pierwszych zdobywcach. Również na miejscu stanowiska zostało przez nich około 5 haków). Około tej wysokości kończy się wewnętrzny kąt biegnący z prawej. (Ruch po wewnętrznym kącie jest potencjalnie niebezpieczny. Widać mnóstwo luźno leżących kamieni, skały wygładzone).
• 12. Ruch w górę nieco w lewo 30 m, 80–90°. Miejscami lód naciekowy. Dochodzimy do wypełnionego lodem żlebu, potem ruch po płycie z prawej strony żlebu 10–12 m. Wyjście na prawą część skalnego grzebienia. Tu oblodzone skalne półki o szerokości 50–70 cm.

Odcinek R10–R12

• 13. Wyjście w lewo na grzebień. Nachylenie 50–60°. Wspinaczka średniej trudności. Po 50 m na półce na grzbiecie – miejsce starego biwaku z wyczyszczonym placem pod namiot (pozostałości drewnianych stojaków od namiotu).

Odcinek R12–R13

• 14. Wyjście na lewą część grzbietu wzdłuż granicy skał i lodu. Nachylenie 40–50°. Gładkie pochyłe płyty. Nachylenie 40–50°, 40 m. Jest to pierwszy skalny żandarm. Wyjście na lód.

Odcinek R13–R14

• 15. Lód. Ruch prosto w górę 50 m, nachylenie 50–55°. Miejscami do 65°.
• 16. Lód, 50 m, 60–65°. Ruch wzdłuż skał, omijając żandarmy, położone z prawej strony na grzbiecie. (Silnie zaśnieżone i zniszczone skały, pochyłe płyty. 3 żandarmy).

Odcinek R14–R15

• 17. Lód. Nachylenie 60°, 20 m, dalej lodowy podbieg (żleb między dwoma skalnymi występami). Nachylenie do 80–85°, 20 m. Lód cienki. Potem zmniejszenie nachylenia do 60°.
• 18. Lód. Nachylenie 65°. Miejscami do 75°. Wyjście pod skały przedwierzchołkowej wieży. (Po lodzie i lodowym żlebie omija się 3 żandarmy z 4).
• 19. Przejście z lodu na skały powyżej 4 żandarma przed przedwierzchołkową wieżą. 15 m w prawo, nachylenie 50–60°. Skały oblodzone, zniszczone i zaśnieżone. Trudności z organizacją pośrednich punktów asekuracji. Wyjście na grzbiet (kontrfors). Komin 10 m, 80°, mocno zniszczony, potem nieco w lewo jeszcze jeden komin 12–15 m, 80°, scementowane kamienie. Wspinaczka napięta. Nachylenie 80–90°. Wyjście na oblodzone skalne płyty, nachylenie 55–70°, 10 m pod wewnętrzny kąt.

Odcinek R15–R16

• 20. Ruch po wewnętrznym kącie z prawej 12 m, nachylenie 70°, potem w prawo w górę po skalnej płycie 7 m. Wyjście na prawą część grzbietu, ruch w górę wzdłuż granicy skał i lodu 20 m. Wyjście na pochyłą (35–40°) skalną półkę z lewej. Po grzbiecie w górę 7 m. Nachylenie 70°, oblodzone skały.
• 21. 15 m w górę po łagodniejącym skalnym grzbiecie. Jeszcze po 25 m wyjście na wierzchołek.