Paszport wspinaczki

1. Klasa — techniczna

2. Tienszan, dolina Aksam

3. Pik Swobodnaja Korea prawą częścią północnej ściany

4. Przypuszczalnie — 5B kat. trud., pierwsze przejście

5. Różnica wysokości 970 m, długość — 1200 m, długość części ściennej trasy — 1080 m, długość odcinków 5 kat. trud. — 560 m, średnie nachylenie głównej części trasy — 70°

6. Zakute haki:

   skalne	szlamбур.	wkłady	lodowe
   38/0	0/0	12/0	53/0

7. Dni marszu (bez uwzględnienia zejścia) — 1, godzin — 17

8. Liczba noclegów i ich charakterystyka — jeden, na zejściu, na łagodnym grzbiecie usypiskowym

9. Kierownik — Artamonow Aleksiej Władimirowicz — KMS

   Uczestnicy:

   • Zolin Igor Pawłowicz — 1-szy sp. разряд
   • Iwanow Aleksandr Wasiliewicz — KMS
   • Jaszin Igor Iwanowicz — KMS

10. Trener — Sobolew Siergiej Siergiejewicz — KMS

11. Wyjście na trasę — 16 lipca 1984 r. Na wierzchołek — 16 lipca 1984 r. Powrót — 17 lipca 1984 r.

Wspólne zdjęcie wierzchołka.

• trasa pierwszego przejścia
• trasa Myshljajewa 5B kat. sk.
• trasa 5А kat. sk.

Aparat fotograficzny „Siłuet-elektro”, obiektyw „Triplet 69–3,4/40”, punkt fotograficzny №I, H = 3600 m, czas fotografowania 17:00

Techniczne zdjęcie trasy. Punkt fotograficzny №I, H = 3600 m, czas fotografowania — 17:00. Aparat fotograficzny „Siłuet-elektro”, obiektyw „Triplet 69–3,4/40”

Taktyczne działania drużyny

Plan taktyczny wspinaczki przewidywał:

1. Dobową obserwację trasy bezpośrednio przed wyjściem.
2. Pierwszy dzień — wyjście na trasę o 2:00, przejście lodowego żlebu i wyjście na kontrfors do 8:00 (nie później niż 9:00). Ruch po kontrforsie i wyjście na przedwierzchołkowy grzbiet do 18:00. Nocleg na grzbiecie.
3. Drugi dzień — wejście na wierzchołek, zejście do doliny Top-Karagaj, powrót do obozu.

W przypadku opóźnienia się od rozkładu ruchu zakładano możliwy nocleg na kontrforsie, a także awaryjne zejście po podnośnym żlebie w porze porannej (do 9:00).

Działania drużyny

Po dobowej obserwacji trasy grupa 16 lipca o 1:30 wyszła z biwaku na Koronskich noclegach. O 2:30 rozpoczęli pracę na stromym lodzie. Pierwsze sześć lin po lodzie przeszła связка Zolin — Artamonow, pierwszym pracował Zolin. Technika poruszania się — lina do liny. Następne sześć lin na lodzie przeszła связка Jaszin — Iwanow, pierwszym pracował Jaszin. O 8:00 grupa wyszła na ramię kontrforsa powyżej β-kształtnego żlebu.

Po śniadaniu od 8:00 do 9:00 była kontynuowana praca na kontrforsie. Technika poruszania się poprzednia. Pierwszy poruszał się na podwójnej linie. 6 lin przeszedł pierwszy Artamonow, 4 — Zolin, pozostałe — Jaszin. O 17:00 wyjście na grzbiet Swobodnej Korei. Biorąc pod uwagę wyprzedzenie rozkładu ruchu, doskonałą pogodę i dobry stan uczestników grupy, zostało podjęte rozwiązanie wspinania się na wierzchołek, nie czekając następnego dnia, a nocleg zorganizować na zejściu.

O 18:00 grupa niezależnymi связками podniosła się na wierzchołek. O 19:00 zatrzymała się na nocleg na grzbiecie przed zejściem do doliny Top-Karagaj.

Następnego dnia grupa zeszła do doliny i powróciła do obozu.

Na odcinkach R1–R19 organizowano poręcze. Nocleg był urządzony na łagodnym grzbiecie usypiskowym.

Nie było zerwań i kontuzji.

Schemat trasy

Opis trasy według odcinków

Odcinki:

• R0–R1: Stromy śnieżny stok, zwiększający się co do stromości (40–50°), wyprowadzający do szczeliny brzeżnej. Długość stoku 120 m.
• R1–R7: Stromy lodowy stok, przechodzący w górnej części w szeroki żleb. Nachylenie stoku zmienne — od 55 do 70°. Długość 440 m. W dolnej części lód porowaty i wilgotny. W górnej części — sztywny, lodowe haki wchodzą z trudem.
• R7–R8: Lodowy grzbiet (80 m), zwiększający się co do stromości (średnia — 50°), wyprowadza pod skalną, oblodzona ścianę na prawo od 1-szego żandarma.
• R8–R9: Skalna oblodzona ściana 20 m, o stromości 75°.
• R9–R10: Lodowy grzbiet o stromości 60°, długości 100 m, wyprowadza do drugiego żandarma.
• R10–R11: Skalna oblodzona ściana 20 m na prawo od drugiego żandarma. Nachylenie — 75°.
• R11–R12: Po ścianie — najpierw w górę po lodowym żłobie o nachyleniu 65°, potem w prawo w górę po wewnętrznym kącikowi oblodzonym, na wygodną półkę na górze trzeciego żandarma.
• R12–R13: Od półki w lewo w górę prowadzi skalna ściana, mocno zniszczona, miejscami z lodem naciekowym. Długość ściany 40 m, nachylenie — 70°.
• R13–R14: Ściana przechodzi w stromy (85°) wewnętrzny kąt, również mocno zniszczony (20 m). Kąt kończy się małą półką. Z półki w lewo w górę po stromej skalnej ścianie (85°, 20 m). Ściana wyprowadza pod czwarty żandarm.
• R14–R15: Pod żandarmem trawers w lewo. Sam żandarm jest obchodzony z lewej strony po prawej ścianie skalno-lodowego żlebu. Nachylenie ściany 75°. Skały mocno zniszczone.
• R15–R16: Powyżej czwartego żandarma idzie wewnętrzny kąt o nachyleniu 70°, mocno zniszczony, oblodzony. Kąt kończy się oblodzonym półeczką.
• R16–R17: Od półeczki w górę po wertykalnej rozpadlinie 15 m.
• R17–R18: Rozpadlina wyprowadza na mocno zniszczoną stromą skalną ścianę z lodem naciekowym (30 m, 80°).
• R18–R19: Ze ściany — w jej lewy wyjście po wertykalnym kącie wewnętrznym (10 m) na zachodni grzbiet Swobodnej Korei.
• R19–R20: Po prostym grzbiecie (120 m) — podejście do wierzchołkowej wieży. Dalej po stromych monolitycznych skałach (50 m) i szerokim 10-metrowym kominie — wyjście na przedwierzchołkowy grzbiet. Dalej 80 m po grzbiecie — na wierzchołek.