PASPORt

1. Klasa zimowa.

2. Tienszan, ujsćie Ak-Saj.

3. w. S. Korea 4740 przez żleb w lewo od “trójkąta” S ściana. 4.55 k.tr., 2 przejście marszrutu Barbera.

4. Przewyższenie — 740 m, długość — 920 m.

Długość odcinków 5–6 k.tr. — 560 m. Średnie nachylenie podstawowej części trasy — 58° (4000–4740 m). Z tego:

• 6 k.tr. — 90° (3342–3402 m).

6. Ilość haków:

Lodowych — 69 szt. Godzin marszu drużyny — 11,5 godz i dni — 1 dzień.

8. Biwaki — nie ma.
9. Kierownik: Kuzniecow Walerij Nikołajewicz MS ZSRR

Uczestnicy:

• Penżow Siergiej Konstantinowicz MS ZSRR
• Sabiełnikow Ilja Władimirowicz MS ZSRR
• Smietanin Aleksandr Aleksiejewicz KMS
• Wołkow Andriej Jewgienjewicz KMS
• Temirbajew Rinat Raszydowicz KMS

10. Trener: Gałkin Siergiej Pietrowicz — najwyższa kategoria

11. Wyjście na trasę: 24 lutego 1991 r.

Wierzchołek: 24 luty 1991 r.

Powrót do “Koronskich biwaków”: 24 luty 1991 r.

12. Organizacja: Goskomspart RSFSR.

Zdjęcie ogólne wierzchołka. — marszruta, przebyta przez drużynę. • — numery odcinków.

DZIAŁANIA TAKTYCZNE DRUŻYNY

Działania taktyczne drużyny planowane były w okresie zmiennej pogody i braku pełnej jasności co do przejścia odcinka kluczowego. Bezpośrednio z tego powodu planowany był biwak powyżej odcinka kluczowego. Przed wejściem ten odcinek został starannie obejrzany i zbadany, a pogoda pozwalała na szybkie tempo. Dlatego drużyna podjęła decyzję o przejściu bez biwaku i tego samego dnia wróciła do obserwatorów. Niemniej, na wypadek nieprzewidzianych okoliczności na trasę zostały wzięte:

• namiot,
• 3 karetki,
• palnik gazowy z 2 butlami gazu,
• 3 spodnie puchowe.

Szczeble pracowały zgodnie z planem: Sabiełnikow — Kuzniecow, Penżow — Smietanin, Wołkow — Temirbajew. Szczeble pracowały autonomicznie w dolnej części trasy i współdziałały na wszystkich stromych odcinkach.

Pierwsi na trasie pracowali wszyscy uczestnicy, a odcinek kluczowy: zwisający lodowiec ze słabym i kruchym lodem, przeplatany śniegiem, gdzie organizacja punktów asekuracji stanowiła dużą trudność, ten odcinek pierwsi pokonali Sabiełnikow — Kuzniecow. Przejście tego odcinka bardzo się skomplikowało przez oderwany i miejscami zniszczony lód.

Stacje organizowane były na zbloczkowanych hakach lodowych z dala od możliwego zsuwania się lodu.

Na trasie używane były:

• ice-fifi ze strzemionami,
• młotki kombinowane,
• atestowana lina,
• stalowe haki lodowe z rękojeściami dla zimowego lodu.

Wszystkie punkty asekuracji zorganizowane były na hakach lodowych, punkty asekuracji na zbloczkowanych hakach.

Nie było wypadków, obrażeń i odmrożeń na trasie.

Stosowano autonomiczne zaopatrzenie.

Łączność z obserwatorami odbywała się według zatwierdzonego harmonogramu za pomocą radia “Łastoczka”. Oprócz tego, wszystkie działania drużyny były obserwowane przez 12-krotny lornetkę.

Pogotowie ratunkowe Mistrzostw znajdowało się na “Koronskich” biwakach.

Zjazd z wierzchołka zajął mniej niż 3 godziny przez żleb Lou.

SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH UIAA

M 1:4000

OPIS TRASY WEDŁUG ODZINKÓW

Odcinek R0–R1. Lodowy stok. Ruch jednoczesny i na przemian, asekuracja przez lodobury.

Odcinek R1–R2. Stromy lodowy żleb, lepiej przechodzić wcześnie rano. Organizacja poręczowania, dolna stacja z boku i pod ścianą.

Odcinek R2–R3. Lodowy stok z ośnieżonymi odcinkami. Ruch jednoczesny i na przemian.

Odcinek R3–R4. Stroma lodowa ściana, organizacja poręczowania. Przemarznięty lód łuszczy się soczewkami. Stację organizować z boku od kierunku ruchu pierwszego.

Odcinek R4–R5. Ukośny trawers z nabieraniem wysokości, wykręca nogi. Trzeba przechodzić możliwie szybko.

Odcinek R5–R6. Odcinek kluczowy trasy. Pionowa lodowa ściana. Lód cienką warstwą leży na pionowej skale, odłupany i miejscami zniszczony. Bardzo ostrożny ruch pierwszego na dokładnej asekuracji hakowej. Ograniczona ilość miejsc do organizacji asekuracji. Ruch po poręczach, stację trzeba organizować z boku od możliwego spadania lodu.

Odcinek R6–R7. Rozległy lodowy stok. Ruch na przemian, z organizacją asekuracji przez lodobury.

Odcinek R7–R8. Stromy, wąski lodowy żleb z występami ośnieżonych skał. Organizacja poręczowania, przejście z dokładną asekuracją hakową. Wyjście na przełączkę.

Odcinek R8–R9. Stromy skalny wierzchołkowy grań. Używane są zawieszone wcześniej liny poręczowe.

Odcinek R9–R10. Łagodny stok po skałach i śniegu wyprowadza na wierzchołek.