Paszport wejścia

I. Klasa wejścia

• techniczna

2. Rejon wejścia

• Kirgizski Ała-Too

3. Trasa wejścia z podaniem wierzchołka i jego wysokości

• pik „Swobodna Korea” lewym filarem północnej ściany, 6B kat. trudn. (pierwoprzejście) 4740 m

4. Charakterystyka wejścia: różnica wysokości — 1082 m średnie nachylenie — 78° długość 6B kat. trudn. — 362 m 5B — 177 m

5. Wbite haki skalne — 187 szt. lodowe — 42 szt. elementy zakładkowe — 52 szt. haki szlamburowe — 7 szt.

6. Liczba godzin marszowych — 78 godz.

7. Liczba noclegów i ich charakterystyka

• Sześć — siedzące

8. Nazwa zespołu

• Zespół instruktorów obozu alpinistycznego „Ała-Arcza”

9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje:

• Szwab Aleksandr Ewgienjewicz — lider, KMS
• Popow Walerij Nikołajewicz — uczestnik, MS
• Żyła Andriej Juwnaljewicz — uczestnik, KMS
• Gałygo Władimir Nikołajewicz — uczestnik, KMS
• Sawin Władimir Wiktorowicz — uczestnik, KMS
• Zujew Władimir Leonidowicz — uczestnik, KMS

10. Trener zespołu — Suchanow Wiktor Iwanowicz, Zasłużony Trener Kirgiskiej SRR

11. Data wyjścia na trasę — 9 lipca 1982 r. Data powrotu — 16 lipca 1982 r.

Trasa przebyta przez grupę, miejsca noclegów wcześniej przebyte trasy.

Profil trasy

Tabela podstawowych charakterystyk trasy wejścia

Wyjaśnienie do tabeli

Odcinek R0–R1 Śnieżny stok o nachyleniu 60°, śnieg głęboki i sypki. R1–R2 Bergrhrund, pionowa lodowa ścianka, pokonywana jest swobodnym wspinaniem na przednich zębach raków. R2–R3 Stromy lodowy stok długości 200 m, pokonywany na przednich zębach raków z użyciem lodowych młotków. R3–R4 Skalna ścianka, skały zniszczone, pokonywane swobodnym wspinaniem z użyciem asekuracji hakowej. R4–R5 Strome płyty z „żywymi” występami, zalanymi lodem, pokonywane swobodnym wspinaniem, miejscami z użyciem sztucznych punktów podparcia. R5–R6 Pionowy wewnętrzny kąt, pokonywany z użyciem sztucznych punktów podparcia. R6–R7 Skały typu „baranie czoła” zalanymi lodem, pokonywane swobodnym wspinaniem w rakach. R7–R8 Skalna ścianka ze szczeliną, pokonywana z pomocą sztucznych punktów podparcia, w charakterze których służą heksy nr 2 i nr 3. R8–R9 Skały typu „baranie czoła” zalanymi lodem, z małą ilością szczelin do wbicia haka. Pokonywane swobodnym wspinaniem. R9–R10 Lodowy żleb z wychodniami skał w górnej części. R10–R11 Przechodzący w skalną nawieszoną ściankę. Swobodne wspinanie, w górnej części zastosowanie drabinek. R11–R12 Górny wewnętrzny kąt, zalany lodem, przechodzący w komin. Pokonywany z użyciem sztucznych punktów podparcia, w charakterze których używane są elementy zakładkowe typu „heksy” nr 3 i nr 4 oraz „stopery” nr 2 i nr 3. Przejście na nocleg, pokonywane przez pierwszego z wykonaniem wahadła o amplitudzie 15–20 m. Ruch pozostałych uczestników po poziomych linach asekuracyjnych. R12–R13 Stromy wewnętrzny kąt, przechodzący w komin, miejscami nawieszony, zalany lodem. W grę wchodzi cały arsenał haków, pokonywany swobodnym wspinaniem z użyciem sztucznych punktów podparcia. R13–R14 Pionowy lodowy żleb z wychodniami skał, pokonywany w rakach, jako asekuracja używane są uniwersalne haki.

R14–R15 Pionowy wewnętrzny kąt, miejscami nawieszony, zalany lodem, pokonywany z użyciem sztucznych punktów podparcia.

R15–R16 Obchód nawisu na śnieżno-lodowym stoku.

R16–R17 Skalna ścianka pokonywana swobodnym wspinaniem z użyciem asekuracji hakowej.

R17–R18 Śnieżno-lodowy stok pokonywany na przednich zębach raków.

R18–R19 Skalna ścianka z „żywymi” występami, pokonywana swobodnym wspinaniem z asekuracją hakową.

R19–R20 Wewnętrzny kąt, przechodzący w komin z gładkimi ścianami, pokonywany z użyciem sztucznych punktów podparcia.

R20–R21 Stromy lodowy żleb, pokonywany na przednich zębach raków z użyciem lodowych młotków.

R21–R22 Wewnętrzny kąt, przechodzący w nawieszoną ściankę, pokonywany z użyciem sztucznych punktów podparcia.

R22–R23 Stromy zaśnieżony wewnętrzny kąt, zalany lodem, pokonywany swobodnym wspinaniem.

R23–R24 Skalna ścianka pokonywana swobodnym wspinaniem.

R24–R25 Skalny lodowy grań, przejście z naprzemienną asekuracją.