PASAZPORT

1. Klasa techniczna.
2. Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Ak-Saj.
3. Pik Swobodnaja Korea (4740 m) przez centralny lodowy żleb S ściany.
4. Kategoria trudności — 5A (orientacyjnie).
5. Różnica wysokości — 820 m, długość — 1675 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 535 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 60°.
6. Wbite haki:

7. Godzin marszu — 24, dni — 2, przygotowanie — 1 dzień, 2 godz.
8. Biwak — 1, leżący, na półce skalnej.
9. Kierownik — Aleksandr Nikołajewicz Tieriechoff — KMS.

Uczestnicy:

• Oleg Iwanowicz Kljunin — KMS
• Michaił Efimowicz Dobrusin — 1-szy sp. разряд
• Oleg Nikołajewicz Fomin — 1-szy sp. разряд

10. Trener: Boris Pietrowicz Wassiliew, MSМК.
11. Przygotowanie — 7 lutego 1985 r.

Wyjście na trasę — 8 lutego 1985 r. Wierzchołek i powrót — 9 lutego 1985 r.

G. Swobodnaja Korea (4740 m).

Fotografia trasy. (-------) — trasa grupy. Δ — miejsca biwaków.

P. Sw. Korea (4740 m).

Schemat trasy w symbolach UIAA.

WYJAŚNIENIE DO SCHEMATU

Trasa rozpoczyna się z lodowca w miejscu połączenia trzech lodowych żlebów S ściany. Z lodowca — w górę po śnieżno-lodowym stoku pod bergschrund (120 m, nachylenie 20–30°, możliwe wyjścia lodu). Bergschrund проходится «w лоб» либо po śnieżno-lodowym moście w centralnej części. Następnie prosto w górę po lodzie pod skały, rozdzielające centralny i prawy po biegu żleb (80 m, 45°). Na tym odcinku lód nie jest bardzo twardy. Z pod skał w lewo-w górę 10–15 m i w górę 30 m — lodowa ścianka o nachyleniu około 70°, выводящая w żleb. Lód twardy, przemrożony, łuszczy się «soczewkami».

Dalej ruch po żlebie do grani, prowadzącej do wierzchołka. Zimą lód twardy. Pożądane jest używanie raków typu konstrukcji Murawjowa. Latem ze względu na możliwość spadania kamieni ruch po żlebie po jego środku lub po lewej po biegu części.

W górnej części żlebu możliwy jest wyjście na osypiskowe skały (za 80 m do grani) prawego po biegu kontroforsa. W górnej części kontroforsa — skalna półka na 1 namiot. Stąd do grani — 20 m.

Na grani, prowadzącej do wierzchołka, w miejscu połączenia centralnego i lewego po biegu żlebu — dogodne miejsce dla biwaku (jeśli nie ma silnego wiatru).

Po przejściu żlebu wyjście na grań i po niej ruch ku wierzchołkowej wieży. W połowie grani — skalna ścianka z «kominem» (20 m, 90°). Dalej około 300 m zniszczonej grani prowadzą do wierzchołkowej wieży. Wieża проходится «w лоб» (90 m, 60–70°).

Zjazd z wierzchołka — po drodze podjazdu либо po prawym (ortograficznie) lodowym żlebie z użyciem барабанов lub «korków», либо w dolinę Teke-tor.

8 lutego 1985 r.

Fotografia techniczna trasy. (-----) — trasa grupy. Δ — miejsca biwaków.