Pa­sport wcho­dze­nia

na szczyt Me­dik 4437 m n.p.m. Pier­wo­pro­cho­dze­nie I. Klasa wcho­dze­nia — ko­mbino­wa­na

2. Re­jon wcho­dze­nia — pas­mo Ki­rzy­gie, re­jon lodow­ca Go­łu­bi­na

3. Szczyt Me­dik, wy­sokość 4437 m n.p.m. według głównego grzbie­tu, tra­sa grzbie­towa

4. Za­pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści — 2Б

5. Cha­rak­te­ry­styka tra­sy: róż­ni­ca wy­soko­ści — 650 m (od gór­ne­go pla­to lodow­ca Go­łu­bi­na), dłu­gość od­cin­ków III kat. trud­no­ści — 160 m, po­zo­sta­łe — II kat. trud­no­ści, śred­nia stro­mość — 42°

6. Za­bi­to haków: ska­lnych — 8 (0); lo­do­wych — 8 (0)

7. Licz­ba go­dzin prze­jścia — 10

8. Licz­ba no­cówek — brak

9. Kie­row­nik — Giet­man I.S. MS

Uczest­ni­cy: Koren­czien­ko S.W. 2 sp. dys­cy­pli­na, Py­szen­ko S.I. 2 sp. dys­cy­pli­na, Ła­pin S.A. 2 sp. dys­cy­pli­na, Suda­ko­wa T.A. 2 sp. dys­cy­pli­na, Ka­za­ko­wa A.A. 2 sp. dys­cy­pli­na. Trener drużyny — Bie­ło­usow J.B., KMS. Da­ta wyj­ścia na tra­sę i po­wro­tu — 5 sierp­nia 1987 r. Or­ga­ni­za­cja — AUSE „Ała-Ar­cza”. Wy­szedł­szy z bi­wa­ku, zlo­ka­li­zo­wa­ne­go u I MC, le­wą stro­ną lodow­ca Go­łu­bi­na dojść do po­cząt­ku tra­sy (1,5 godz.). Od­ci­nek R0–R1 — śnież­ny sto­k o stro­mo­ści 30–35°. R1–R2: stro­mość sto­ku zwięk­sza się do 45°. Prze­jść z po­prze­mie­nną asekura­cją przez lo­dur między dwoma wy­spy ska­lne­mi — więk­szą i mniej­szą. Wspin­ka do skał (stan­ce). Od­ci­nek R2–R3: znisz­czo­ne ska­ły śred­niej trud­no­ści prze­cho­dzą się z po­prze­mie­nną aseku­ra­cją tra­wer­sem w le­wo 100 m z za­bi­ciem 6 haków — wyj­ście na prze­łęcz. Od po­cząt­ku tra­sy 2,5 godz. Od­ci­nek R3–R4 sta­no­wi znisz­czo­ny grzbiet II kat. trud­no­ści — prze­cho­dzi się z po­prze­mie­nną asekura­cją. I i II żan­dar­my omi­ja się pra­wą stro­ną. Od­ra­zu za II żan­dar­mem wyj­ście na grzbiet i 20-me­trowy zjazd do żle­bu przed ścia­ną. Da­lej skrę­cić w pra­wo i żle­bem w górę do głów­ne­go po­la­ku. Po po­la­ku (od­ci­nek R4–R5) — wyj­ście na szczyt.

Zjazd po 103 grzbie­cie 1Б kat. trud­no­ści, wyj­ście na śnież­no-lo­do­we ra­mię, prze­jść na pół­noc z pod­cho­dem do skał i zjazd na lodowiec Go­łu­bi­na.

Mo­żli­wy jest zjazd, nie wcho­dząc na śnież­no-lo­do­we pla­to, a od­ra­zu ze szczy­tu w le­wo i da­lej po sto­ku.

Przy pod­nio­sie­niu się na od­cin­ku I–2 mo­żli­wy lód — mieć ra­ki. Ska­ły grzbie­tu i przed­szo­czy­to­wy po­lak sil­nie znisz­czo­ne — uważ­nie na ka­mie­nie.