97

Klasa wspinaczki wysokościowo-technicznej

Raport

o zdobyciu szczytu KORONA (5. wieża), 4860 m według Centrum Południowo-Zachodniej ściany 6A kat. trudności

(trasa W. Bałezina)

drużyny Sumskiego Obwodowego FAiS-Ukraina od 10 do 11 sierpnia 2007 roku

Kapitan drużyny Mitjukhin F.P. Trener drużyny Mitjukhin F.P. Adresy: Trener i kierownik Mitjukhin Fiodor Pietrowicz, 40004, m. Sumy, ul. Metallurgow, 14/67, t. dom. 8 (0542) 24-56-06, t. prac. 61-99-64, mob. t. 810380(050)/634-34-34

Określenie wysokości wykonano przy pomocy wysokościomierza; nachylenie określano wizualnie i za pomocą kątomierza.

Paszport wspinaczki

Klasa wspinaczki — techniczna
Region wspinaczki — Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Ak-Saj.
Szczyt KORONA (5. wieża, 4860 m), według Centrum Południowo-Zachodniej ściany, trasa W. Bałezina (1994).
Kat. trudności trasy — 6A kat. trudności.
Różnica wysokości trasy — 895 m Długość trasy — 960 m. Długość odcinków: 6. kat. trudności — 205 m (w tym I.T.O. — 90 m) 5. kat. trudności — 240 m 2–4 kat. trudności — 515 m. Średnie nachylenie trasy — 69°. Średnie nachylenie części ściennej trasy — 82°
Wbite haki:
- Skalne: 60/18
- Drabinkowe: 1/0
- Lodowe: 10/0
- Elementy zabezpieczające: 84/24
Czas marszu drużyny — 21 godz.; 2 dnia (w tym przygotowania — 1 dzień, 6 godz.)
Biwaki: jeden, na południowym grzbiecie poniżej wierzchołka — leżący.
Kierownik: Mitjukhin Fiodor Pietrowicz — MS Uczestnicy: Pyszkin Aleksander Władimirowicz — KMS
- Bublik Siergiej Juriewicz — KMS
- Litowczenko Aleksiej Pietrowicz — 1. sp. kat.
- Wensławowski Dmitrij Aleksandrowicz — 1. sp. kat.
Trener: Mitjukhin Fiodor Pietrowicz, MS
Wyjście na trasę: 5:00 10 sierpnia 2007 r. Wierzchołek 20:00 10 sierpnia 2007 r., powrót 11 sierpnia 2007 r.

Ogólne zdjęcie wierzchołka Zrobione 7.08.2007 z l. Ak-Saj 1-m-t Jegorowa–5A; 2-m-t Sadowskiego–5B; 3-m-t Bałezina–6A 4-m-t Rużewskiego/Luchowcewa–5B

Profil ściany z lewej strony. Zrobione z p. Iskateł (4400 m)

Rysowany profil trasy

Krótki przegląd regionu

System górski Tienszan należy do dość starych gór, które doznały kolejnych podniesień w alpejskiej epoce formowania struktur tektonicznych. Tienszan dzieli się na: północny, zachodni, centralny i wschodni.

W 40–60 km na południe od stolicy Kirgiskiej Republiki wznosi się potężny Kirgiski Chrebet. Jest on położony w północno-zachodniej części Tienszanu. Chrebet rozciąga się na 400 km z zachodu na wschód — od miasta Taraz do doliny Boomskej. Najwyższym punktem Kirgiskiego Chrebetu jest szczyt Semenowa-Tiensańskiego (4875 m), znajdujący się w centralnej jego części w dolinie Ak-Saj.

Obiekt wspinaczki — wierzchołek Korona (4860 m) jest sąsiednim względem p. Semenowa-Tiensańskiego. Wierzchołek Korona utworzony jest przez 6 wież. Największe zainteresowanie z alpinistycznego punktu widzenia bud i Płd.-Zach. ściany 5. wieży Kороны. Trasy na Kорону są bardzo popularne i nie są kamieniołomne, co wynika z monolityczno-bloчной struktury skał.

Podchodzenie pod Kорону zajmuje 2–3 godz. od biwaków Racеka po lodowcu Ak-Saj. Szczegółowy opis tras i podejść można znaleźć w przewodniku po szczytach centralnej części Kirgiskiego Chrebetu (Sołomaтин P.I.; Biszkek — 2004 r.).

Obserwacja nad drużyną była prowadzona w 12-krotnym lornetce, łączność z obserwatorami i obozem podstawowym za pomocą radia „Icom”. Czas łączności: 8:00, 12:00, 16:00, 19:00; 10:00 i 14:00 – awaryjne odsłuchiwanie.

Trasa została przebyta bez odchyleń, ściśle według ścieżki pierwszych zdobywców. Wspinaczka została wykonana zgodnie z planem taktycznym i bez odchyleń od harmonogramu czasowego. Sesje łączności odbywały się regularnie, bez przerw. U uczestników na trasie nie było kontuzji ani chorób.

Środkami bezpieczeństwa i bezawaryjności przebycia trasy były:

Wysoka indywidualna, techniczna, fizyczna i psychiczna przygotowanie członków drużyny.
Przemyślany plan taktyczny.
Doskonałe wyposażenie materiałowe.
Obecność pod trasą wykwalifikowanego oddziału ratunkowego, gotowego do udzielenia pomocy w razie potrzeby.

Należy zauważyć, że nie było kontrolnego objazdu w miejscu wskazanym w opisie. Przez nas został wykonany kontrolny objazd i pozostawiona nasza notatka (zdjęcie № 18).

W odcinkach R0–R5, R7–R13 skały są w normalnym stanie. Odcinki R6–R7, R13–R14, R16–R18 są zlodowacone. To było główną trudnością podczas poruszania się w górnej części trasy.

Schemat trasy w symbolach UIAA

Haki
Sk.	Lod.	Zakl.	Szlam.
3	–	7	–
6	–	5	–
7	–	4	–
1	–	2	–
3	–	2	–
2	–	4	–
2	–	1	–
1	–	3	–
1	–	4	–
4	–	4	–
3	3	1	–
4	4	1	–
5	–	6	1
3	–	6	–
3	–	7	–
4	–	8	–
4	–	5	–
–	–	–	–
–	–	–	–
1	–	2	–
2	2	5	–
2	–	7	–

№ odcinka	Długość, m	Nachylenie, °	Kat. trudności
R8–R9	45	80	5
R7–R8	30	80	5
R7–R8	20	90	6
R6–R7	45	80	5
R5–R6	45	45	2
R4–R5	40	90	4
R3–R4	45	80–90	4
R2–R3	25	75–85	4
R1–R2	45	75–85	4
R0–R1	45	45–90	3–4
R16–R17	40	45–75	5
R15–R16	35	45–50	4
R14–R15	45	45–75	5
R13–R14	25	80	6
R13–R14	10	90	6
R12–R13	40	90	6
R11–R12	45	90	6
R10–R11	45	90	6
R9–R10	35	90	5
R9–R10	10	90	6
R21–R22	100	20	2
R20–R21	30	45	2
R19–R20	25	50	3
R18–R19	45	50–90	3–4
R17–R18	45	50–90	4

Opis trasy po odcinkach

R0–R1. Poruszać się w lewo od strumienia przez centrum wewnętrznego kąta, który wyprowadza na półkę. Baza jest wygodna. 45 m, 3–4, 45–90°.

R1–R2. Przez centrum ściany oblodzone skały. Ruch w górę i w prawo przez serię wewnętrznych kątów i półek. 45 m, 4, 75–85°. Baza niewygodna.

R2–R3. Dalej 25 m, 4, 75–85° przez kąty. Wygodna baza na półce. Zabezpieczenie hakami.

R3–R4. 20 m trawersem w prawo, następnie w górę 25 m po niewyraźnie zaznaczonym kontrafortsie. 45 m, 4, 80–90°. Baza wygodna.

R4–R5. Ruch prosto w górę po kontraforcie 40 m, 4, 90°. Wyjście na dużą śnieżną półkę. Baza wygodna.

R5–R6. Po zaśnieżonej półce prosto do ściany. Baza wygodna, jednak spadają kamienie i soplowie! 45 m, 2, 45°.

R6–R7. Na początku ściana 5 m, następnie ruch w lewo w górę po sierpowatych odłamkach w kierunku dużego wewnętrznego kąta. Na jego początku na niewielkiej półce baza — są haki. Skały są zlodowacone. Baza wygodna. 45 m, 5, 80°.

R7–R8. Duży wewnętrzny kąt 20 m, 6, 90°. Wahadło w lewo po wyjściu z kąta na serię ukośnych półek. Jest hak, element zabezpieczający i pętla dla wahadła. Przejście w lewo za kąt. Po serii zaśnieżonych półek w lewo w górę obok odłamu, w którym leżą stare liny — 30 m, 4–5, 80°. Baza wygodna.

R8–R9. Seria ścianek-półek, wyprowadzających pod karnisz 45 m, 5, 80°. Baza niewygodna, są haki dla stanowiska.

R9–R10. Mokry wewnętrzny kąt, przechodzi się na ITO. 10 m, 6 A2, 90°. Dalej poruszać się w prawo-w górę po serii niewielkich ścianek. Spotyka się dużo luźnych kamieni. Baza niewygodna, na niewielkich półkach pół-wiszący. 35 m, 5, 90°.

R10–R11. Na początku 15 m w górę-w prawo i 10 m w lewo po odłamkach do ściany, następnie w górę po rozpadlinie, wyprowadzającej na półkę pod karnisz, tutaj stanowisko. 45 m, 6, 90°.

R11–R12. Dalej trudne wspinanie w prawo-w górę z pod karnisza w kierunku następnego dużego karnisza (pod karniszem soplowie!), omijając go z prawej strony. Zaraz za karniszem stanowisko. Baza niewygodna. 45 m, 6, 90°.

R12–R13. Ruch prosto w górę po ścianie pod podstawę czarnego wewnętrznego kąta, zabezpieczenie na friendach. Baza niewygodna na odłamie, z góry cieknie strumień. 40 m, 6, 90°.

R13–R14. ITO na hakach po czarnym wewnętrznym kącie, zlodowaconym — 10 m, 6 A2, 90°. Dalej w prawo po półce w lodzie (7 m, 6, 70°) i w lewo w górę po odłamie 25 m, 6 A1, 80°. Zabezpieczenie na friendach, wspinaczka w butach trekkingowych. Baza wygodna na półce, są haki dla stanowiska.

R14–R15. Wyjście w zaśnieżony i zlodowacony cienkim lodem zsypiskowy żleb, poruszać się w prawo w górę (buty trekkingowe, narzędzia lodowe) — 45 m, 4–5, 45–75°. Baza niewygodna.

R15–R16. W prawo w górę po zaśnieżonych skałach 35 m, 4, 45–50° — wyjście na śnieżną półkę, przydatną dla siedzącego biwaku. Zrobiliśmy kontrolny objazd (zdjęcie № 18).

R16–R17. Prosto w górę po wąskim żlebie, po którym płynie woda, następnie wyjście na półki w prawo. Wspinaczka w butach trekkingowych. Baza wygodna. 40 m, 5, 45–75°.

R17–R18. W lewo po półkach 15 m, 3, 50° i w górę po zlodowaconym kominie 20 m, 4, 75–90°. Dalej w prawo w górę na półkę 10 m, 3, 75°. Zabezpieczenie na friendach i stopperach. Baza wygodna.

R18–R19. W górę-w prawo zaśnieżone ścianki-półki 45 m, 3–4, 50–90°. Wspinaczka w butach trekkingowych. Baza wygodna.

R19–R20. W prawo po zaśnieżonym wewnętrznym kącie, wspinaczka w butach trekkingowych. Baza wygodna. 25 m, 3, 50°.

R20–R21. Wyjście na grań jednocześnie — 30 m, 2, 45°.

R21–R22. Poruszać się w lewo po grani w kierunku wierzchołka — 100 m, 2, 20°. Wierzchołkowy objazd.

Z wierzchołkowego objazdu zdjęta notatka grupy Sumskiej FAiS pod kierownictwem Romanieńko, która dokonała wejścia po trasie Jegorowa 5A kat. trudności.

Tabela wyposażenia

№	Nazwa	Liczba sztuk	Zastosowanie na odcinkach
1.	Lina główna: D=10,5 mm - 50 m	5	R0–R22
2.	Haki skalne tytanowe	15	R0–R22
3.	Haki skalne stalowe	15	R0–R22
4.	Elementy zabezpieczające typu „Żagiel”	15	R0–R22
5.	Friendy	12	R0–R22
6.	Młotki skalne	2	R0–R22
7.	Czekany	1	R0–R1, R5–R6
8.	Lodoruby	4	R14–R16, zejście
9.	Śruby lodowe	5	R14–R16, zejście
10.	Odciągi	30	R0–R22
11.	Pętle stanowiskowe	7	R0–R22
12.	Drabinki pod haki	2 pary	W razie potrzeby
13.	Kocie raki	5 par	R5–R7, R13–R22, zejście
14.	Wyciągacz	1	R0–R22
15.	Apteczka	2 komp.	W razie potrzeby
16.	Dokumentacja marszrutowa	1 egz.	R0–R22
17.	Radio „Icom”	1	Podczas łączności
18.	Aparat fotograficzny	2	R0–R22