Paszport

1. Klasa wejścia — zimowa
2. Rejon — Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Ała-Arcza
3. Wierzchołek Korona (5), 4860 m n.p.m., przez środek południowej strony
4. Kategoria — 6A
5. Przewyższenie: 400 m. Długość: 1010 m. Długość odcinków 5–6 kat. trud.: 480 m. Średnie nachylenie: 59°
6. Liczba zaklinowanych haków: skalnych 51/17, kostek 100/13, śrub lodowych 8.
7. Czas przejścia: 40 godz., dni 4
8. Biwaki: 1-szy i 2-gi w schronie, na lodowcu Koronskim, 3-ci na półce skalnej
9. Kierownik: Sergeev Viktor Platonovich — MS Uczestnicy: Vinnikov Evgeniy Anatolevich — 1-szy sp. razrjad, Tumialis Vladimir Vitalius — MS, Plotnikov Valeriy Grigorievich — MS, Rusakov Yuriy — 1-szy sp. razrjad, Kirikov Aleksandr — 1-szy sp. razrjad
10. Trenerzy: Sadykov Vladislav Zakievich — trener 1 kat.
11. Wyruszyli na trasę: 11 lutego 1999 r. Na szczycie: 14 lutego 1999 r. Powrót: 14 lutego 1999 r.
12. Organizacja: Komitet sportowy Rubcovsk

Zdjęcie 1. Ogólne zdjęcie wierzchołka. Trasa zespołu. Biwak. Zdjęcie wykonano aparatem "Amena 8N", obiektyw Lomo T-43. 4/40. Toczko zdjęcia NI. RYSUNKOWY PROFIL TRASY M 1:5000

Działania taktyczne zespołu

Przejście trasy na wierzchołek Korona (5) zostało przeprowadzone przez zespół zgodnie z planem taktycznym, biorąc pod uwagę złą pogodę. Na trasę poświęcono 40 godzin, z czego 19 godzin przypada na niepogodę (silny wiatr, śnieg, oblodzone i zaśnieżone skały, słaba widoczność).

Organizacja ruchu i współdziałanie pomiędzy łączonymi partnerami — zgodnie z planem taktycznym.

Pierwszego dnia pracowała para W. Płotnikow — W. Sergeev. Drugiego dnia — para W. Tumialis — A. Kirikov. Trzeciego dnia jako pierwsza pracowała para W. Płotnikow — J. Rusakov. Czwartego dnia jako pierwsza pracowała para E. Vinnikov — W. Sergeev.

Do asekuracji pierwszego używano liny UIAA, ósemek. Wszyscy uczestnicy poruszali się po linach ze asekuracją.

Za najtrudniejsze do przejścia okazały się dwie pierwsze liny po dużej półce i ostatnia wyprowadzająca ze ściany w skalną muldę.

Trudne odcinki: trudne ścianki skalne, karnisy i wewnętrzne kąty, bardzo trudne wspinanie, użycie I.T.O.

Zła pogoda komplikowała przejście stromych skał.

Sesja łączności radiowej — zgodnie z kartą trasy.

Nie było wypadków ani kontuzji wśród członków zespołu.

Tabela produktów spożywczych i paliwa

1. Suchary — 3,5 kg
2. Kasze, makarony, makaron — 3,5 kg
3. Smalec, kiełbasa — 4,5 kg
4. Ser — 3 kg
5. Cukier, cukierki, miód — 3,5 kg
6. Orzechy, suszone śliwki, rodzynki — 1,5 kg
7. Herbata, kawa, napoje — 1,2 kg
8. Konserwy rybne — 2,5 kg

Razem produktów w opakowaniach — 22 kg, benzyna — 4 l

RAZEM: 25,5 kg SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH 1:2000

Opis trasy po odcinkach

Odc. 0–3. Początek trasy — lodowy żleb. Dalej seria ścianek i wewnętrznych kątów. Skały zniszczone, zaśnieżone, oblodzony. Asekuracja hakowa. Organizacja poręczowania. Wyjście na półkę. Przyjemne miejsce na biwak.

Odc. 3–5. Na początku bardzo stroma ścianka i oblodzony wewnętrzny kąt. Asekuracja hakowa. Użycie I.T.O. Wspinanie bardzo trudne. Organizacja poręczowania.

Odc. 5–7. Początek bardzo trudny. Ukośny wewnętrzny kąt, ścianka, karnisz. Wyjście na pochyłą półkę z użyciem I.T.O. Asekuracja hakowa. Organizacja poręczowania.

Odc. 7–12. Na tym odcinku seria trudnych ścianek, wewnętrznych kątów, które są pokonywane z dokładną asekuracją, swobodnym wspinaniem. Organizacja poręczowania.

Odc. 12–15. To najbardziej skomplikowany odcinek (klucz trasy). Tu ograniczony wybór pęknięć i bardzo małe zaczepy. Znaczna część tego odcinka jest pokonywana na I.T.O.

Organizacja poręczowania. Wyjście w skalną muldę, do początku wodospadu. Koniec części ściennej trasy.

Odc. 15–18. Długi odcinek, naprzemiennie proste i trudne wewnętrzne kąty. W warunkach złej pogody wspinanie się komplikuje. Są miejsca do asekuracji przez skalne występy i załamania. Organizacja poręczowania. Wyjście na grań wierzchołka.

Odc. 18–19. Nieskomplikowana grań skalna. Praca autonomicznymi parami. Wyjście na wierzchołek.