Paszport

1. Klasa techniczna.
2. Tienszan, pasmo kirgiskie.
3. w. Korona, 5-я Башня, 4860 m, po centrum KZ ściany.
4. Proponowana 6A kat. trudn., pierwsze wejście.
5. Charakterystyka trasy:
   • różnica wysokości — 650 m,
   • długość — 930 m,
   • długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 700 m,
   • średnie nachylenie trasy — 67°,
   • średnie nachylenie głównej części — 75°.
6. Wbite haki:

7. Godzin marszu – 26, dni – 3.

8. Noclegi:

   1. w namiocie na półce skalnej,
   2. w namiocie na wyrubanej w lodzie półce.

9. Kierownik: Bałeзин Walerij Wiktorowicz MSMK

   Uczestnicy:

   • Zacharow Nikołaj Nikołajewicz MSMK
   • Kochanow Walerij Pietrowicz MS
   • Obedin Konstantin Aleksandrowicz KMS
   • Sawieliew Wiaczesław Anatoljewicz MS

10. Trener: Zacharow Nikołaj Nikołajewicz

11. Wyruszyli na trasę: 19 lipca 1994 r. Na wierzchołek: 21 lipca 1994 r. Powrócili: 21 lipca 1994 r.

12. Drużyna Krasnojarskiego Komitetu Sportowego.

Ogólne zdjęcie trasy. Wykonano 18 lipca 1994 r. Odległość 1 km, wysokość 4100 m. Aparat fotograficzny «Praktyka», Ф = 50 mm.

• 1 — droga Sadowskiego;
• 2 — droga przebyta przez drużynę;
• 3 — droga Rуж. Punkt fotografowania № 1.

Zdjęcie trasy z lewej strony. Wykonano 18 lipca 1994 r. Odległość 1 km, wysokość 4300 m. Aparat fotograficzny «Praktyka», Ф = 50 mm. Punkt fotografowania № 2.

Fotopanorama okolicy. Wykonano w czerwcu 1991 r.

• 1 — droga Sadowskiego;
• 2 — droga drużyny;
• 5 — droga Ружевского;
• 4 — droga Głuchowcewa.

Działania taktyczne drużyny

Drużyna wyszła na trasę zgodnie z planem taktycznym 19 lipca 1994 r. o 7:00. Przebywszy w ciągu 3 godzin odcinki R0–R3, para Bałeзин–Obednin kontynuowała przygotowanie trasy, pozostali członkowie drużyny przygotowywali miejsce na nocleg. Namiot rozbity został na krawędzi dużej, zaśnieżonej półki, osłoniętej ścianą skalną. Nocleg № 1 na wysokości 4330 m. (Godzina marszu za dzień – 10. Zużyto w ciągu dnia: закладок – 46, haków skalnych – 27).

20 lipca ruszyli o 8:00, przed sobą mieli parę Kochanow–Zacharow. Odcinki problematyczne: R6–R7, R12–R13, R14–R15 — bardzo trudne wspinanie, mało szczelin do organizacji asekuracji, teren wygładzony. Ruch utrudniał opad śniegu, który trwał cały dzień. Około 20:00 osiągnęli planowane miejsce na nocleg. Miejsce pod namiot wycięli w lodzie. Bezpieczny nocleg. Nocleg № 2 na 4700 m. (Godzina marszu za dzień – 12).

21 lipca ruszyli o 9:00. Na przedzie szli Sawieliew–Obednin. Po złej pogodzie odcinek R18–R19, stanowiący mocno oblodzoną i zaśnieżoną ścianę skalną, był problematyczny z punktu widzenia organizacji asekuracji. Używano sprzętu do lodu. Na wierzchołek wyszli o 13:15. (Godzina marszu za dzień – 4).

W trakcie trasy pierwszy poruszał się na 2. lince "Saleva", dla ostatniego organizowano górną asekurację. Na odcinkach R12–R13, R14–R15 z długimi trawersami górna asekuracja była zorganizowana dla wszystkich uczestników. Cały sprzęt drużyny odpowiada normom bezpieczeństwa UIAA.

Reżim żywieniowy był następujący:

• rano przed wyjściem — ciepłe śniadanie;
• w ciągu dnia — żywność według potrzeb z indywidualnych pakietów wraz z gorącym napojem z termosów;
• wieczorem — ciepła kolacja.

Nadzór nad drużyną sprawowało dwie osoby z namiotu rozbitego na morenie u podnóża trasy. Pogotowie ratunkowe w składzie: Borzenko A. (szef SО), Gulajew A., Kozyrenko J., Makaczew W. — znajdowało się w chatce "Koronskiej". Radiołączność obserwatorów z drużyną odbywała się za pomocą radia "Romaszka" według harmonogramu: 8:00, 14:00, 18:00. Obserwacje prowadzono za pomocą lornetki. Na podstawie umowy z kirgiskim ГКЧС utrzymywano łączność radiową dalekiego zasięgu z miastem Biszkek.

Trasa została pokonana bez naruszenia planu taktycznego, z zachowaniem wszystkich środków bezpieczeństwa, z zapasem sił fizycznych i moralnych.

Tabela produktów żywnościowych i paliwa

Łączna waga plecaków przy wyjściu na trasę, wraz ze sprzętem, wynosiła 12,5 kg.

Opis trasy po odcinkach

• R0–R1 (45 m, 70°, kat. trudn. 5). Bastion skalny. Trasa prowadzi po niewyraźnie zaznaczonym żebrze, wiodącym na górę bastionu.
• R1–R2 (45 m, 75°, kat. trudn. 5). Wewnętrzne kąty nachylone w prawo.
• R2–R3 (50 m, 70°, kat. trudn. 5). Wewnętrzny kąt nachylony w prawo, następnie wygładzona ściana, wiodąca na dużą zaśnieżoną półkę. Na półce nocleg.
• R3–R4 (55 m, 30°). Zaśnieżona półka.
• R4–R5 (40 m, 70°, kat. trudn. 5). Monolitna wygładzona ściana z niewielkimi wewnętrznymi kątami nachylonymi w lewo. Przez kąty do początku ogromnego pionowego kąta wewnętrznego.
• R5–R6 (45 m, 75°, kat. trudn. 6). Przez pionowy kąt do góry, następnie przejście w lewo na niewielką nachyloną półeczkę i po niej w lewo.
• R6–R7 (40 m, 75°, kat. trudn. 5). Monolitna wygładzona ściana. Problemy z organizacją punktów asekuracji. Wyjście na nachyloną półeczkę pod stromym kątem wewnętrznym.
• R7–R8 (30 m, 90°, kat. trudn. 6). Stromy wewnętrzny kąt, wiodący na występ skalny, na którym w razie potrzeby można zorganizować nocleg.
• R8–R9 (30 m, 80°, kat. trudn. 6). Stroma szeroka szczelina, następnie wewnętrzny kąt, po którym wyjście na półkę.
• R9–R10 (40 m, 80°, kat. trudn. 5). Z półki do góry stroma monolitna ściana, następnie nachylony w lewo wypełniony lodem komin, uchodzący w gzyms.
• R10–R11 (40 m, 75°, kat. trudn. 5). Gzyms jest obchodzony z prawej strony po stromym monolicie wolnym wspinaniem.
• R11–R12 (40 m, 75°, kat. trudn. 6). Wygładzona monolitna ściana.
• R12–R13 (45 m, 80°, kat. trudn. 6). Wewnętrzny kąt z cienką szczeliną, następnie trawers w prawo przez ścianę aż do wyjścia na wewnętrzny kąt i po nim na półkę. Problemy z organizacją asekuracji.
• R13–R14 (45 m, 75°, kat. trudn. 5). Wewnętrzny kąt, następnie przejście w lewo na stromą ścianę.
• R14–R15 (40 m, 90°, kat. trudn. 6). Stromy wewnętrzny kąt, uchodzący w gzyms, który jest przejechany trawersem z lewa na prawo aż do wyjścia na pochyłą półkę.
• R15–R16 (35 m, 70°, kat. trudn. 5). Z półki w prawo przez stromą szczelinę, następnie kominem wypełnionym lodem i dalej płytami – wyjście na zaśnieżoną półkę. Na półce półleżący nocleg w namiocie na wyrubanej w lodzie platformie.
• R16–R17 (20 m, 40°, kat. trudn. 3). Śnieżny grzebień.
• R17–R18 (40 m, 70°, kat. trudn. 5). Żebro skalne, kończące się półką w środku skalnego "studni".
• R18–R19 (45 m, 80°, kat. trudn. 6). Ściana skalnego "studni", miejscami mocno oblodzona. Wyjście na zaśnieżoną półkę.
• R19–R20 (30 m, 45°, kat. trudn. 5). Łagodne zaśnieżone płyty.
• R20–R21 (40 m, 50°, kat. trudn. 4). Skalny stok, miejscami zaśnieżony.
• R21–R22 (20 m, 45°). Skalny grzebień, wiodący na główny przedwierzchołkowy grzbiet.
• R22–R23 (80 m, 15°). Po śnieżnym grzebiecie na wierzchołek.