SPRAWOZDANIE

O WSPINACZCE NA SZCZYT KORONA, 5-A PO ZACHODNIM ŻEBRZE 5B KATEGORII TRUDNOŚCI PRZEZ DRAŻYNĘ KAIS MPE W OKRESIE od 12 sierpnia 2021 r. do 13 sierpnia 2021 r.

M. Moskwa, 2021

I. PASAŻ WSPINACZKI

II. OPIS WSPINACZKI

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

1.1–1.2. Ogólne zdjęcie szczytu Korona, 5-a (4860) Korona, 6-a (4860) Dwuroga (4380)

1. Jegorow, 5A
2. Sadowski, 5B
3. Baliezin, 6A
4. Rużewski, 5B
5. Głuchowcew, 5B
6. Andriejew, 4B

1.3. Profil trasy Nachylenie: 82°, 62° Wysokości: 4860 m, 4160 m

2. Charakterystyka trasy

2.1–2.2. Zdjęcie techniczne trasy

2.3. Charakterystyka techniczna odcinków trasy

3. Charakterystyka działań drużyny

3.1. 12 sierpnia 2021 r. o 03:30 grupa wyszła z chaty Koronśkiej. O 05:30 rozpoczęli pracę na trasie. O 19:30 zebrali się na półce na biwak R12. Na półce śnieżno-lodowej znajdowało się dużo kamieni, w związku z czym udało się wykuć tylko poziomy odcinek dla noclegu w pozycji półleżącej.

13 sierpnia 2021 r. wznowiliśmy pracę na trasie o 07:00 i o 15:00 osiągnęliśmy szczyt. Do chaty Koronśkiej zeszliśmy o 19:00.

Na odcinkach R0–R9 pierwszym był Gwakow Fiodor, na odcinkach R9–szczyt pierwszym był Wasniew Danila.

Na odcinkach R0–R13 poruszano się techniką jednoczesną: pierwszy uczestnik wspinał się na dwóch linach, zmieniając poręcz i ubezpieczenie, drugi poruszał się po poręczach, jednocześnie ubezpieczając lidera. Na odcinkach R13–R18 poruszano się na zmianę. Wzdłuż grani od R18 do szczytu szli jednocześnie.

Biwak został całkowicie przeniesiony przez drugiego uczestnika. Mieliśmy ze sobą:

• śpiwór
• mata
• brezent (podczas wichury rankiem został podarty)
• palnik
• butlę z gazem 230 g
• żywność dla dwóch osób na dwa dni
• apteczkę.

Opis trasy według odcinków

R0–R2. Wzdłuż żlebu między piątą i szóstą turnią Korony, firn i lód (100 m). R2–R3. Żleb zwęża się i odchodzi w lewo, wzdłuż niego 25 m do stromego uskoku. Przejść uskok (5 m), następnie w lewo i do góry na półkę (15 m). R3–R4. Wzdłuż skośnej półki w prawo i do góry do podstawy dużego wewnętrznego kąta, nachylenie stopniowo rośnie (35 m). R4–R5. Do góry wzdłuż wewnętrznego kąta do wyjścia na małą półkę, skały zniszczone (45 m). R5–R6. Od półki do góry wzdłuż ścianki i dalej do góry wzdłuż wewnętrznego kąta, skały zniszczone, miejscami ITO na frenach i kotwicach (50 m). R6–R7. Od stanowiska nieco w lewo i do góry przez mały nawis i dalej wzdłuż wewnętrznego kąta. W niektórych miejscach znajdują się kołki skalne, niektóre z nich wyglądają na niewiarygodne. Przeważnie ITO na frenach i kołkach skalnych (40 m). R7–R8. Do góry w wzdłuż ścianki do półeczki (30 m). R8–R9. Wzdłuż wewnętrznego kąta do skośnej półki ze śniegiem. Na stanowisku znajdują się kołki skalne, możliwy nocleg w pozycji siedzącej (30 m). R9–R10. Wzdłuż wewnętrznego kąta do góry do małej półki (30 m). R10–R11. Do góry wzdłuż pionowej ściany przeważnie na ITO: kotwice, freny, znajdują się 2 kołki skalne, które wyglądają na niewiarygodne (35 m). Następnie pojawia się ukształtowanie pod wspinaczkę, do góry do półki (10 m). R11–R12. W prawo wzdłuż półki (5 m). Następnie wzdłuż wewnętrznego kąta do góry. Wspinaczka jest utrudniona przez śnieg i lód na półkach i w szczelinach (45 m). Wyjście na dużą skośną półkę, pokrytą śniegiem i lodem. Nocleg w pozycji półleżącej. R12–R13. Do góry wzdłuż półki do jej końca (10 m) i dalej do góry wzdłuż wewnętrznego kąta (50 m). Krótki trawers w lewo wzdłuż ścianki do podstawy lodowego żlebu. R13–R14. W lewo i do góry wzdłuż lodowego żlebu z wychodami firnu do jego końca (35 m). Przejść do góry przez krótką stromą ściankę (5 m). R14–R15. W lewo wzdłuż półki (8 m), następnie w prawo i do góry wzdłuż skośnego wewnętrznego kąta (25 m), przechodzącego w szeroki komin z zatyczką w górnej części (8 m).

• Ponad zatyczką do góry wzdłuż lodu z firnem (6 m)
• Wyjście na poziomą półkę wielkości namiotu, możliwy nocleg w pozycji leżącej. R15–R16. Do góry wzdłuż lodowego żlebu (30 m), przejść do góry przez krótką ściankę (5 m) i dalej wzdłuż lodu do góry do jego końca (10 m). R16–R17. Wzdłuż skośnego wewnętrznego kąta do góry i w prawo (35 m). R17–R18. Wzdłuż zaśnieżonych skał do góry do wyjścia na grań (30 m). R18–R19. Wzdłuż grani o mieszanym ukształtowaniu do szczytu piątej turni Korony (100 m).

Zdjęcie 1. Widok na R0–R1

Zdjęcie 2. Widok na R2–R3

Zdjęcie 3. Widok na R4–R5

Zdjęcie 4. Widok w dół na R5–R6

Zdjęcie 5. Widok na początek R6–R7

Zdjęcie 6. Widok na R9–R10

Zdjęcie 7. Widok na R10–R11

Zdjęcie 8. Widok na R11–R12

Zdjęcie 9. Widok na R12–R13

Zdjęcie 10. Widok na R16–R17

3.2. Zdjęcie drużyny na szczycie

3.3. Trasa Rużewskiego jest uważana za trudną w swojej kategorii w tym rejonie. Do jej pomyślnego przejścia wymagane są:

• umiejętności wspinaczki skalnej
• umiejętność poruszania się po lodzie i mieszanym ukształtowaniu terenu
• umiejętności ITO

Z wyjątkiem odcinków R4–R6 trasa jest dość monolityczna i dlatego bezpieczna. Podczas wspinaczki nie zauważono samoczynnie spadających kamieni. Trasa jest interesująca, piękna i maksymalnie logiczna, zgubienie się na niej jest problematyczne.

Przez cały czas wspinaczki utrzymywano łączność radiową z bazą co 3 godz.

Aby zejść, należy kontynuować przemarsz wzdłuż grani w stronę czwartej turni „Korony”. Dojść do przełęczy między trzecią i czwartą turnią (po drodze znajdują się dwa wyciągi po 30 m). Stamtąd 4 wyciągi po 60 m na lodowiec „Korony” (należy zejść poniżej bergszrunda) wyprowadzają na górną poduszkę „Korony”. Następnie pieszo do chaty Koronśkiej.