Paszport wspinaczki

Rejon, Północny Tienszan, Kirgiski Chriebiet, 7.4.
Pik Korona (5-я) po 3 żebrze.
Kat. sł.: 5B.
Charakter trasy: kombinowany
Różnica wysokości trasy — 700 m. Długość trasy — 920 m. Długość odcinków 5 kat. sł. — 160 m. Średnie nachylenie trasy: głównej części trasy — 61°, całej trasy — 52°.
Pozostawiono „haczyków” na trasie: w sumie — 0 szt. Użyto „haczyków” na trasie: Haczyków — 8 szt., w tym ITO — 0 szt. Elementów zaklinowanych — 97 szt., w tym ITO — 9 szt. Wcześniej pozostawionych punktów asekuracji — 6 szt., w tym ITO — 2 szt. Użyto w sumie ITO — 11 szt.
Liczba godzin marszu — 18 godz., dni — 1.
Kierownik — Nikita Olegowicz Warłamow 1-й sp. разряд Uczestnicy:

Władisław Władimirowicz Jewstifejew KMS
Jurij Michajłowicz Szikin KMS
Aleksandr Władimirowicz Remieniuk 1-й sp. разряд

Trener drużyny: samodzielnie
Wyjście na trasę: 4:00 14 sierpnia 2006 r. Wyjście na wierzchołek: 22:00 14 sierpnia 2006 r. Powrót do BЛ: 9:00 15 sierpnia 2006 r.

p. Korona (5-я) 5B 3 żebrze
p. Korona (5-я) 6А centrum ЮЗ ściany
p. Korona (6-я) 5B 3 ścianie

Profil trasy

p. Korona 5-я 4860 m

Działania taktyczne drużyny

Wspinaczka została wykonana z chaty Koronskiej. Naszym zdaniem jest to optymalne miejsce, gdyż podejście od chaty pod trasę zajmuje około godziny, a schodząc z wierzchołka przez lodowiec Korona, wracaliśmy z powrotem do naszego obozowiska. Zaplanowawszy jedno nocleg na górze, wzięto lekki biwak: trzy maty poliuretanowe, dwa śpiwory, tent od namiotu, mały balon gazowy, palnik, kociołek (na herbatę), jedzenie niewymagające gotowania (kiełbasa, ser, krakersy, ciasteczka itd.). Chociaż trasa jest przede wszystkim skalna, ale zaczyna się dużym, dwustumetrowym śnieżno-lodowym żlebem, zejście również idzie po lodowcu. Dlatego wzięto sprzęt lodowy: raki i czekany dla każdego uczestnika i sześć śrub lodowych. Na trasie grupa pracowała w następujący sposób. Pierwszy z lekkim rancem idzie z dolną asekuracją, na dynamicznej linie i ciągnie statyczną linę dla zawieszenia poręczówki. Wszyscy pozostali uczestnicy poruszają się po poręczówce z górną asekuracją. Na trasę wzięto cztery liny (jedna dynamiczna i trzy statyczne). To pozwoliło zorganizować ruch grupy tak, że prędkość pracy pierwszego uczestnika zależała tylko od prędkości drugiego uczestnika, a także pozwoliło zapewnić górną asekurację pozostałym członkom grupy. Drużyna wyszła z noclegu 14 sierpnia 2006 r. o 3:00, pracować na trasie zaczęła o 4:00. Dolną połowę trasy R0–R10 pracował jako pierwszy Remieniuk A.W., potem jego zmienił Jewstifejew W.W., który pracował jako pierwszy do końca trasy. W pośrednim punkcie kontrolnym (R13) notatka nie została znaleziona. Do przedwierzchołkowego grzbietu grupa wyszła już w ciemności, miejsca pod nocleg nie było, dlatego podjęto decyzję o kontynuowaniu ruchu po grzbiecie w stronę wierzchołka. O 22:00 14 sierpnia 2006 r. wyszli na wierzchołek, kontynuowali ruch po grzbiecie w stronę czwartej wieży. Kilkaset metrów po prawej stronie piątej wieży stanęli na nocleg, na grzbiecie. Następnego dnia 15 sierpnia 2006 r. o 5:00 grupa kontynuowała schodzenie. Schodzenie z wierzchołka nie jest bardzo proste: przez czwartą–trzecią wieżę i lodowiec Korona. Po 4 godz., o 9:00, zeszli do chaty Koronskiej. W ciągu całego wejścia utrzymywano łączność radiową z grupą obserwatorów na Koronskich noclegach.

Schemat trasy w symbolach UIAA M 1:2000 (Część 1)

Schemat trasy w symbolach UIAA M 1:2000 (Część 2)

Opis trasy według odcinków

R0–R1 z lodowca Ak-Saj z lewa od piątej wieży wejść po śnieżno-lodowym żlebie pod podstawę zachodniego żebra. R1–R2 od podstawy zachodniego żebra w prawo po ogromnej skośnej półce. R2–R4 ogromna skośna półka opiera się o serię stromych wewnętrznych kątów, wyprowadzających na półkę. R4–R5 dalej, w lewo po prostej skośnej półce, wyjście na zachodnie żebro. R5–R8 potem w górę po prawej stronie żebra, po stromych ściankach. R8–R12 przejście z prawej strony żebra na lewą, stromość skał znacznie się zmniejsza, dalej po ściankach w górę, z lewej strony żebra, aż do wąskiej poziomej półeczki. R12–R14 z wąskiej półeczki w lewo do obsypującego się żlebu, podchodzić pod stromą skalną wieżę — tam noclegi i punkt kontrolny. Od tego odcinka trasa staje się kamienio-padałkowa, skały zniszczone, dużo rumoszu na półkach i „żywych kamieni”, zaczyna się „dach” piątej wieży p. Kороны. R14–R17 omijając skalną wieżę z prawej strony wejść do gigantycznej misy-wydrążenia, po wewnętrznym kącie prawej strony misy wyłazić na niezbyt skomplikowane zniszczone skały. R17–R20 po niezbyt skomplikowanych zniszczonych skałach wyjść na grzbiet. R20–(wierzchołek) po grzbiecie wejść na wierzchołek. Trasa jest bardzo logiczna, po wyjściu na ogromną skośną półkę u podstawy zachodniego żebra, z trasy nie ma gdzie skręcić, ruch kontynuować po najprostszej drodze, nie ma ochoty schodzić z trasy w prawo lub w lewo. Górna część trasy jest kamienio-padałkowa. Zejście z wierzchołka: z piątej wieży trawers na czwartą potem na trzecią, z niej dwa zjazdy na lodowiec Korona i zejście do Koronskich noclegów.