Sprawozdanie z pierwszego przejścia na pik Izy­ska­tel po południowym grzbiecie.

Paszport wejścia

1. Tienszan, kirgiski pasmo górskie, dolina Ała-Ar­cza.

Pik Izy­ska­tel 4400 m npm. Proponowana 4B kategoria trudności, pierwsze wejście. Charakter trasy — skalny. Przewyższenie trasy — 500 m. Długość trasy — 1050 m.

2. Długość odcinków: II — 500 m, III — 350 m, IV — 150 m, V — 50 m,
3. Średnie nachylenie: głównej (skalnej) części trasy — 60°

Całej trasy — 30°

4. Pozostawiono „haczy” na trasie: w sumie — 0;
5. Użyto w sumie na trasie: skalne haki — 7, elementy zaklinowane — 20.
6. Użyto w sumie sztucz­nych punk­tów podpar­cia (SP) — 0 szt.
7. Czas przejścia zespołu: 14 godzin, 1 dzień (bez noclegów)
8. Zespół:

Seliwerstow Ser­gej (kierow­nik), Fi­li­now Wi­k­tor.

9. Starszy trener: Po­pow Fiodor Je­fi­mowicz
10. Wyjście na trasę: 6:00, 18 maja 2014 r.

Wyjście na wierz­cho­łek: 17:00, 18 maja 2014 r. Powrót do BЛ: 20:00, 18 maja 2014 r.

Widok ogólny wierz­cho­łka

Schemat trasy

Profil trasy

Opis trasy

Wyjście ze stanowisk „Ra­ce­ka” 6:00. Do­tar­cie pod trasę 8:00. Przeby­cie skalnej części 13:00. Wyjście na wierz­cho­łek 17:00. Zejście na stanowiska „Ra­ce­ka” 20:00. Wejście po lodowcu Ak-Saj obok schroniska „Ko­ro­na”. Pod skały podesz­liśmy w ciągu 2 godzin.

R0–R1. Ruch po sze­ro­kim stromym kominie. Z niego wychodzimy na prawą ścianę, która kończy się małym kontr­for­sem. 50 m, 70–75°, V.

R1–R2. Przez ścianę wychodzimy na półkę, która opiera się o wewnętrzny kąt. Z kąta wyjście na osypiskową półkę. 40 m, 45–50°, III.

R2–R3. Przez ściankę w górę po osypiskowych półkach, następnie w prawo ku skalnej ścianie. 100 m, 45°, II.

R3­–­R4. Po pochyłej półce w lewo. Robimy stanowisko. 10 m, 50°, III.

R4­–­R5. Na ścianę w lewo w ogromny komin. Przed wyjściem w komin stroma ścianka. Dalej po kominie aż do zatka­nia. Są luźne kamienie. 50 m, 70­–­75°, IV+.

R5­–­R6. Przez zatk­nię­cie, dość trudne wspinanie. Dalej ruch po wewnętrznym kącie aż do wyjścia na półkę. 50 m, 65­–­70°, IV+.

R6­–­R7. Po wewnętrznym kącie aż do wyjścia na gra­nę. Naj­bar­dziej niebezpieczna lina ze względu na luźne kamienie i bloki! 50 m, 55­–­60°, IV.

R7–wierz­cho­łek. Długi rozpad­nię­ty gra­bién. Ściany miejscami ze stra­chow­nym wsp­inan­iem.

• Pierw­szy ogromny żan­darm omijamy z lewej strony
• Drugi z prawej strony

700 m, 40–45°, II–III.

Zejście z wierz­cho­łka albo po 2A, albo po cen­tral­nej 3B. My zs­chodz­ili­śmy po cen­tral­nej trasie.

• Po lodowcu idziemy związani — dużo szczelin
• Zs­chodz­imy aż do schroniska „Ko­ro­na”
• Zdejmujemy ra­chy, uprzęże
• Dalej zejście na Ra­ce­ka

Odcinek R0–R1

Odcinek R2–R3

Odcinek R5–R6

Digi­tized by Google Po­czą­tek gra­bienia

Gra­bienie

Przed wyjściem na wierz­cho­łek