Pasport

  1. Klasa techniczna
  2. Ala-Arcza, u. Ak-Saj
  3. Pik Bokc, 4240 m, lewą częścią Północnej ściany
  4. Proponowana 6B kat. sł., pierwsze wejście
  5. Różnica wysokości trasy 798 m. Różnica wysokości części ściennej 520 m. Długość trasy 1175 m. Długość części ściennej 545 m. Długość odcinków 5–6 kat. sł. — 455 m, z czego 6 kat. sł. — 275 m. Średnie nachylenie trasy — 68°, średnie nachylenie części ściennej — 75–77°
  6. Zakotwione haki:
skalneszlamбур.friendzakl. elementówlodowych
12546210610
----------------------
4744039
  1. Godzin marszowych zespołu — 48 g; dni — 5, w tym 3 dni obróbki
  2. Nochewki 3 w namiocie
  3. Kierownik: Michajłow Michaił Michajłowicz, MS

Uczestnicy:

  • Fiedin Walerij Witaljewicz, 1-spr. rozr.
  • Czernow Aleksandr Władimirowicz, 1-spr. rozr.
  • Mołotow Andriej Nikołajewicz, MSMK
  • Fiedina Swietłana Nikołajewna, KMS
  • Czumakow Dmitrij Władimirowicz, 1-spr. rozr.
  1. Trener zespołu: Il’inskij Erwand Tichonowicz, MSMK, ztr ZSRR Mołotow Andriej Nikołajewicz, MSMK

  2. Wyjście na trasę: 1 sierpnia 1997 r. (dzień obróbki)

    wierzchołek — 5 sierpnia powrót — 5 sierpnia

img-0.jpeg

Wspólne zdjęcie wierzchołka

TRASA ZESPOŁU: — TRASA Jugosłowiańskiego zespołu: ---

img-1.jpeg

img-2.jpeg

PROFIL ŚCIANY Z LEWEJ.

Działania taktyczne zespołu

Podczas przechodzenia lewej części Północnej ściany p. Bokc zespół działał według wcześniej opracowanego planu taktycznego.

Cała trasa była pokonywana z wstępną obróbką. Taka taktyka była uzasadniona brakiem miejsc na noclegi poza wstępnie zaplanowanym.

Ubezpieczenie pierwszego w wiązce było prowadzone za pomocą podwójnej liny.

Zespół składał się z trzech wiązek. Skład wiązek:

  • Michajłow—Mołotow
  • Fiedin—Czernow
  • Czumakow—Fiedina

Dolna część ściany (R0–R3) była obrabiana przez wiązkę Michajłow—Mołotow. To pozwoliło następnego dnia osiągnąć całemu zespołowi miejsca planowanego noclegu.

Na odcinku R3–R15 pierwszą pracowała wiązka Fiedin—Czernow. Na tym, zabezpieczonym przed spadającymi kamieniami miejscu, nocowali trzy razy. W ciągu dwóch dni z tego miejsca obrabiano skomplikowane odcinki górnej części ściany.

Odcinki R15–R19 obrabiała wiązka Michajłow—Mołotow; R19–R22 — wiązka Fiedin—Czernow.

Piątego dnia wejścia zespół w pełnym składzie i ze całym ekwipunkiem:

  • przeszedł górną część ściany,
  • lodowy żleb,
  • grań i wyszedł na wierzchołek o 18:00. Tego dnia pierwszą pracowała wiązka Michajłow—Mołotow.

Zejście odbywało się:

  • po rumowiskowym żlebie 1 kat. sł. na lodowiec Ak-Saj,
  • dalej na biwak „Raceka”.

O 22:30 zespół był w bazie.

Wypadków, kontuzji i chorób nie było. Łączność z zespołem ratunkowym odbywała się za pośrednictwem radiostacji „MOTOROLLA” co drugi tydzień. Obserwacja wizualna była prowadzona przy użyciu 30-krotnego lornetka.

Opis trasy po odcinkach

1 sierpnia 1997 r.

  • 0–1: Prosto w górę przez serię występów, wspinaczka napięta. Następnie przez szczelinę swobodnym wspinaniem do wewnętrznego kąta.
  • 1–2: Przez kąt na ITO pod występ, tam miejsce ubezpieczenia.
  • 2–3: Od miejsca ubezpieczenia w prawo przez szczelinę pod występem do pionowej szczeliny, przecinającej występ. Następnie przez tę szczelinę na ITO na 30 m, tam miejsce ubezpieczenia.

2 sierpnia 1997 r.

  • 3–4: Przez szczelinę w górę, następnie przez poziomą szczelinę w lewo i dalej w górę na ITO, nie dochodząc do miejsca, gdzie szczelina rozszerza się do 50–60 cm, wahadło w prawo, 7 m w górę przez szczelinę.
  • 4–5: Wahadło w lewo, w górę przez szczelinę na ITO, przechodzącą w swobodne wspinanie.
  • 5–6: Rzeźba staje się bardziej łagodna, wspinaczka napięta na nachyloną półkę, tutaj punkt ubezpieczenia.
  • 6–7: W prawo w górę po nachylonej półce do wewnętrznego kąta, następnie przez kąt w lewo w górę.
  • 7–8: Przejść na ścianę ze szczeliną i po 25 m półka, tutaj wygodne miejsce ubezpieczenia.
  • 8–9: Niewielka ścianka, wspinaczka napięta, kończy się nachyloną płytą.
  • 9–10: Szczelina. Przechodzi się na ITO.
  • 10–11: Ze szczeliny wyjść do wewnętrznego kąta, kończącego się ścianą.
  • 11–12: Ściana wyprowadza na „baran łby”, tutaj wygodne miejsce ubezpieczenia.
  • 12–13: Przez „baran łby” prosto w górę do komina.
  • 13–14: Przez komin w lewo w górę, następnie po nachylonej płycie, tutaj wygodne miejsce ubezpieczenia.
  • 14–15: Dalej przez „baran łby” podejść do ściany, tutaj miejsce noclegu.

3 sierpnia 1997 r.

  • 15–16: Dwie ścianki są pokonywane po lewej krawędzi do półki pod wewnętrznym kątem, na niej wygodne miejsce ubezpieczenia.
  • 16–17: Wewnętrzny kąt jest pokonywany po prawej ścianie na ITO.
  • 17–18: Z wewnętrznego kąta nieco w prawo wychodzi pęknięcie, pokonywane na ITO i wyprowadzające na półkę z wygodnym miejscem ubezpieczenia.
  • 18–19: Dalej w lewo od komina przez szczelinę na ITO, gdzie w górnej części tej ścianki jest pokonywany występ, również przecięty szczeliną, a dalej po czerwonej gładkiej ścianie. Stacja w niewygodnym miejscu.

4 sierpnia 1997 r.

  • 19–20: Ruch kontynuowany jest przez ścianę do nachylonej płyty o szerokości 1 m. Powyżej płyty ruch przez zniszczoną ścianę do podstawy niewielkiego komina.
  • 20–21: Komin jest pokonywany swobodnym wspinaniem, mniej więcej w połowie komina znajduje się nachylona półka, dalej komin przechodzi w niezbyt stromy wewnętrzny kąt.
  • 21–22: Krótki odcinek w 20 m. Tutaj seria ścianek, które są pokonywane po środku i wyprowadzają do wyjścia z głównej ściany.

5 sierpnia 1997 r.

  • 22–23: Nachylone płyty w 50°, dobra asekuracja, droga prowadzi, trzymając się lewej krawędzi płyt.
  • 23–24: Odcinek lodowy, poruszać się w kierunku wąskiego lodowego żlebu.
  • 24–25: Wąski lodowy żleb o szerokości 5–6 m, wyprowadzający na niewielką przełęcz.
  • 25–30: Skalna grań, biegnąca w stronę wierzchołka. Ruch należy wykonywać, trzymając się prawej strony grani, na drodze trafiają się ścianki o niewielkiej rozciągłości. Końcowa ścianka o długości 30 m, wyprowadzająca na rumowiskowy stok, jest mocno zniszczona.
  • 30–31: Długi rumowiskowy stok, praktycznie bez przyrostu wysokości, wyprowadza na wierzchołek.

SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH UIAA. p.Bokc. 4240

(Uwaga: na stronie 6 PDF znajduje się schemat trasy w symbolach UIAA, który jest obrazem i nie podlega tekstowemu rozpoznaniu, więc nie został dołączony do tego tekstu. W oryginalnym dokumencie brakowało odniesienia do tego obrazu, więc ono nie zostało dodane.)

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz