Sprawozdanie z pierwszego wejścia

Na w. Bajczeczekiej 4515 m. Pośrodku Zachodniej Ściany, orientacyjnie 5B kat. trud.

Paszport wejścia

Tienszan, pasmo kirgiskie, dolina Ak-saj. Numer rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej 7.4.
Szczyt Bajczeczekej 4515 m (współrzędne szczytu: 42°31′45.76″ N 74°33′23.32″ E), pośrodku Zachodniej Ściany.
Kat. trud.: proponowana 5B, pierwsze wejście.
Charakter trasy: skalna.
Przewyższenie trasy: 535 m (3980–4515).

Długość trasy: 735 m. Długość odcinków:

V kat. trud.: 250 m.
VI kat. trud.: 180 m. Średnie nachylenie części ściennej trasy: 78°. Średnie nachylenie całej trasy: 60°.

Pozostawiono „haczyków” na trasie: 0.
Godzin marszowych zespołu: 12 h 10 min.

Brak noclegów.

Kierownik: Głazunow Jewgienij Władimirowicz (MS). Uczestnicy: Głazunow Siergiej Władimirowicz (KMS).
Trener: Głazunow Jewgienij Władimirowicz (MS).
Wyjście na trasę z BL: 05:00, 31 stycznia 2016 r. Rozpoczęcie pracy na trasie: 07:00, 31 stycznia 2016 r. Na szczyt: 19:10, 31 stycznia 2016 r. Powrót do BL: 22:30, 31 stycznia 2016 r.

Działania taktyczne zespołu, charakterystyka sportowa trasy

Trasa prowadzi pośrodku Zachodniej Ściany szczytu Bajczeczekej, jest ona wyraźnie związana z rzeźbą terenu i jest widoczna z obozu bazowego od początku do końca. Ten odcinek Ściany pozostał niezdobyty, pomimo dużej liczby sklasyfikowanych tras w pobliżu.

Na kilka dni przed nami zespół z Krasnojarska podjął próbę przejścia, pokonując trzy liny tej trasy. Ale zszedł w dół z szeregu powodów, pozostawiając stanowiska i kontrolny tur na odcinku. Trasę tę obejrzeliśmy już w 2013 roku, ponieważ jest ona bardzo logiczna i piękna.

Trasa wymaga dobrej znajomości techniki ITO i przygotowania psychicznego, ponieważ na całej długości występują odcinki zniszczonej skały, gzymsy, odłupania, ostre pióra itp. Zniszczenie ich i upadek na nie mogą prowadzić do obrażeń i poważnych konsekwencji. Na całej długości trasy nie ma ani jednego haka szlamowego, dlatego sporo czasu zajmuje organizacja asekuracji. Trasę przeszliśmy w złą, pochmurną pogodę, kończyliśmy już w ciemności, przy huraganowym wietrze, co w połączeniu ze skomplikowanym wspinaniem i ITO wymagało od nas dodatkowego wysiłku. Według oceny zespołu, dana trasa odpowiada kat. trud. 5B w pełni pod względem zestawu trudności technicznych. Zalecamy jej przejście przygotowanym i doświadczonym uczestnikom, znającym technikę ITO i mającym doświadczenie w kilku zimowych 5B.

Na przykład: trasę Sadowskiego na 5. Basztę Korony pokonaliśmy w 4,5 h, tę trasę szliśmy 12,1 h.

Do przejścia tej trasy wymagane są: rozszerzony zestaw haków kotwiących, skalne friendy, sprzęt do ITO, 1 skyhook pod otwór M6 mm. Miejsc odpowiednich do noclegu na trasie w dolnej części nie ma. U góry R6 i powyżej możliwy jest nocleg.

Zdjęcie ogólne szczytu z naniesionymi trasami

Zdjęcie z naniesionymi trasami Dmitrija Grekowa: http://www.risk.ru/blog/193162 ↗

S. Seliverstow 3B, 2012 r.
A. Iljuschenko 4B, 1989 r.
B. Kuźmienko 5A, 1977 r.
S. Daszkiewicz 5A, 2007 r.
D. Pawlenko 5A, 2010 r.
W. Poliak 5A, 1983 r.
A. Kałasznikow 5A, 1986 r.
A. Szwab 5A, 1980 r.
M. Michajłow 5A, 1999 r. Trasa pierwszego wejścia

Zdjęcia trasy po odcinkach

Opis trasy po odcinkach

R0–R1. Początek trasy, poruszać się w kierunku charakterystycznego dużego gzymsu w lewej części Zachodniej Ściany po systemie kątów i żlebów wypełnionych śniegiem. Występują niewielkie ścianki. Stanowisko po prawej stronie pod gzymsem na hakach kotwiących, 100 m, 55° (III).

R1–R2. Zwisający, zniszczony wewnętrzny kąt. Po prawej stronie kąta — pionowa płyta. ITO przez szczelinę pod gzyms, z pod gzymsu — przejście w prawo (jest dziura pod skyhook 6 mm od poprzedniej próby) — w gigantyczny wewnętrzny kąt, po którym poruszamy się dalej. Wiszace stanowisko w kącie na kotwach i закладках, 50 m, 90° (VI, A2).

R2–R3. W górę przez kąt, wyjście na wypłaszczenie, następnie kąt rozszerza się do komina, przez który wychodzimy na półkę, gdzie zostało zorganizowane stanowisko. 50 m, 85° (VI, A2).

R3–R4. W górę przez kąt pod duży gzyms. Przejść gzyms po lewej części, szczelina między piórami, napięte ITO, zniszczony, niewiarygodny relief. Za gzymsem przejście w prawo w kąt, wiszace stanowisko w kącie na kotwach. (Zdjęcie 2–3). 50 m, 95° (VI, A2–A3).

R4–R5. W górę przez kąt do kontrolnego tura, kąt kończy się ogromnym zwisającym pasem (wybraliśmy przejście zwisającego pasa wariantem lewym, możliwy jest wariant prawy). Od tura przejście w lewo przez płytę na zwisający, zniszczony relief, po którym poruszać się w lewo do gzymsu. Na tym odcinku jest słaba asekuracja, niewiarygodne żywe bloki — ostrożnie! Dalej przez gzyms z bloków w lewo w górę do półki, na której jest stanowisko na hakach kotwiących. Klucz trasy. 50 m, 95° (VI, A2–A3).

R5–R6. Z półki poruszać się przez szczelinę w prawo wolnym wspinaniem pod gzymsem, następnie wspinanie przez kąty, ścianki i półki w kierunku dużego komina. W środku odcinka pas białej skały, mocno zniszczony, przejście wymaga ostrożności. Stanowisko na pochyłej półce u podstawy pionowej ścianki. 45 m, 80° (VI, A1).

R6–R7. Od stanowiska przez ściankę z małym gzymsem i dalej w wewnętrzny kąt, poruszać się na półkę. Relief zniszczony, wymaga ostrożnego przejścia. Stanowisko na kotwach. 50 m, 80° (VI, A1).

R7–R8. Z półki nieco w prawo za załom, po łagodnym reliefie podejść pod podstawę zniszczonego komina. Wejście do komina przez 2 gzymsy, napięte ITO przez zniszczony relief. Dalej wspinanie przez komin. Stanowisko na półce w środku komina. 50 m, 90° (VI, A2).

R8–R9. Przez komin wspinaniem do oporu. Następnie wyjść nieco w prawo przez płyty — wyjście na ramię Bajczeczekej. 40 m, 80° (VI).

R9–R10. Pieszo przez płaskowyż wejść na szczyt. 200 m, 30° (II).