1. Paszport wejścia

Rejon — Centralny Tienszan. Kirgiski Chrebet. Szczyt — Bajczeczekej, 4515 m, lewą częścią Zachodniej ściany. Proponowana — 5A kat. trudn. pierwsze przejście. Charakter marszrutu — skalny

Charakterystyka marszrutu

różnica wysokości marszrutu — 500 m. różnica wysokości ściennej części marszrutu — 260 m. długość marszrutu — 850 m. długość ściennej części marszrutu — 290 m. średnie nachylenie marszrutu — 41°. średnie nachylenie ściennej części — 76°. długość odcinków 6 kat. trudn. — 90 m, 5 kat. trudn. — 155 m.

Pozostawiono na marszrucie: haki — 2; elementy zaklinowane — 0.

Użyto haków na marszrucie:

• śrubowych stacjonarnych — 0
• śrubowych zdejmowanych — 0
• kotwiących — 36
• płatkowych — 4

Użyto w ogóle środków technicznych — 5, w tym ice-fifi (razy) — 2

Ilość godzin marszu — 12, dni — 1

Ilość noclegów — 0

W duecie uczestnicy:

• Daszkiewicz Siergiej Aleksandrowicz, KMS.
• Akimow Witalij, KMS.

Trenerzy drużyny:

• Perszin Walerij Nikołajewicz, ZMS, ZTR.

Data wyjścia

na wejście — 7 stycznia 2007 r. na szczyt — 7 stycznia 2007 r. powrót — 7 stycznia 2007 r.

Organizacja: FАiS obwodu swierdłowskiego.

1 — na południowo-zachodni kontrafors, 5A kat. trudn., B. Kuźmienko, 1977 r.; 2 — marszrutu drużyny, lewą częścią Zachodniej ściany; 3 — na Centralny kontrafors 3 ściany, 5A kat. trudn., W. Polak, 1983 r.; 4 — na Prawy kontrafors 3 ściany, 5A kat. trudn., A. Szwab, 1980 r.

2. Wspólne zdjęcie szczytu Bajczeczekej, 4515 m. Widok z dołu Północnej ściany szczytu Boks.

3. Krótka charakterystyka wejścia

Zachodnia ściana szczytu Bajczeczekej, 4515 m jest popularnym obiektem dla wejść alpinistycznych w dolinie Aksaj. Szybkie podejście pod ścianę, względnie niewielka wysokość szczytu i interesujące wspinanie się po skałach sprzyjają wyborowi tego szczytu przez alpinistów dla szybkich wejść. Na ścianie istnieją trzy klasyczne niezbyt trudne marszruty 5A kat. trudn. przez kontraforsy («ogurki»). Szczególna popularnością cieszy się prawy kontrafors (marszrutu Szwaba). Dla pierwszego przejścia wybraliśmy odcinek pomiędzy lewym i centralnym kontraforsem. Osobliwością marszrutu stały się ostatnie liny, idące przez duży komin. Podejścia do komina i on sam są mocno zniszczone, co wymaga bardzo ostrożnego wspinania. Marszrutu został пройдено w okresie zimowym. Na piątej linie lider założył buty skalne, co znacznie zwiększyło prędkość przejścia odcinków i pozwoliło zmieścić się w jeden dzień. Bardzo pomógł doświadczenie nocnych wejść na Krymie, tak jak dzień zimą jest dość krótki. Od 19:00 do 24:00 (czas wyjścia na szczyt) pracowali przy świetle latarek czołowych. Nocleg na marszrucie nie był planowany, marszrutu пройдено w stylu alpejskim, bez użycia haków śrubowych, po sobie pozostawiono czysto. Sądzę, że marszrutu odpowiada zgłoszonej kat. trudn. 5A. Polecam dla doświadczonych wspinaczy z dobrym poziomem wolnego wspinania.

4. Notatka ze szczytu

Ze szczytu notatka nie zdjęta z powodu trudności jej znalezienia w okresie zimowym.

6. Zdjęcie techniczne
7. Schemat UIAA.

8. Opis marszrutu po odcinkach

Początek marszrutu na prawo od marszrutu Kuźmienki (lewy kontrafors).

Odcinek R0–R1. Przez zasypany śniegiem żleb w kierunku dużego gzymsu do stanowiska na dwóch hakach. 300 m, 40°, 2.

Odcinek R1–R2. Wyjście przez ściankę 10 m do dużego gzymsu. Dalej przez półkę. 40 m, 50°, 3.

Odcinek R2–R3. Omijać gzyms z lewej strony po osypnych nietrudnych skałach. 30 m, 60°, 3.

Odcinek R3–R4. Wyjście przez płytę i dalej po wewnętrznym kącie do góry. Na gzymsie fiсha stawiana za odłam. 45 m, 75°, 5, A1.

Odcinek R4–R5. Po wewnętrznym kącie do góry. Niezawodne proste skały. 45 m, 80°, 5.

Odcinek R5–R6. Po kącie do osypnej półki. Dalej w prawo. 45 m, 70°, 4.

Odcinek R6–R7. Ruch po pasie zniszczonych skał. Niezwykle ostrożne wspinanie. Omijając z prawej strony ściankę, po mocno zniszczonych skałach do góry. 40 m, 75°, 5+.

Odcinek R7–R8. Do góry do półki i w prawo. Dla drugiego — huśtawka! Lepiej zrobić niezawodny punkt na wyjściu z wewnętrznego kąta na półce. 45 m, 75°, 6, A1.

Odcinek R8–R9. Klucz marszrutu. Po rozwalonym wewnętrznym kącie i kominie do góry i w prawo. Żywe kamienne bloki! Istnieje niebezpieczeństwo strącenia ich na drugiego! Niezwykle ostrożne wspinanie. Stanowisko na półce. 45 m, 80°, 6.

Odcinek R9–R10. Po kominie do góry do płaskowyżu. Przyjemne wspinanie po niezbyt zniszczonych skałach. 20 m, 80°, 5.

Odcinek R10–R11. Po grani i nietrudnych skałach do wierzchołka.

Kierunek zjazdu: w prawo po 1B.

Zjazd awaryjny: po drodze podjazdu.