Spra­woz­da­nie z pierw­sze­go przej­ścia tra­sy na szczyt Bay­che­che­key przez śro­dek pół­noc­nej lo­dow­co­wej po­chy­ło­ści

Pa­spor­tu­jąc wspi­naczkę

  1. Ti­en­-Szan, pas­mo Ki­rgiz­ski, dol­ina Ala­-Ar­cha

Szczyt Bay­che­che­key, 4515 m n.p.m., przez śro­dek pół­noc­nej lo­dow­co­wej po­chy­ło­ści (z ku­lu­aru) Pro­po­nu­je­my IV kat. trud­no­ści, pierw­sze przej­ście. Cha­rak­ter tras­sy — lo­do­wo-śnież­ny. Dys­tan­cja prze­wyż­sze­nia tras­sy 450 m. Dłu­gość tras­sy 650 m

  1. Dłu­gość od­cin­ków: II kat. trud. — 150 m, III — 350 m, IV — 150 m
  2. Śred­nia stromość: głów­nej czę­ści tras­sy — 45°

Ca­łej tras­sy — 40°

  1. Po­zo­sta­wio­no „stru­mie­ni” na tras­ie: wszyst­kich — 0
  2. Uży­to na tras­ie: śru­b lo­do­wych — 45, hak­ów skał­nych i ele­men­tów za­kład­nych nie uży­to.
  3. Uży­to sztucz­nych punk­tów pod­par­cia (SPP) — 0 szt.
  4. Go­dzi­ny pra­cy zało­gi: 11 godz., 1 dzień (bez no­ców­ki)
  5. Za­ło­ga:

Sie­li­wier­stow Sier­giej (kie­row­nik), Lya­pu­now Ro­man, Kra­wiec Kon­stan­tyn.

  1. Trener: Po­pow Fio­dor Jef­i­mo­wicz
  2. Wyj­ście na tras­ę: 7:00, 10 stycz­nia 2012 r.

Wyj­ście na szczyt: 16:00, 10 stycz­nia 2012 r. Po­wrót do BL: 18:00, 10 stycz­nia 2012 r.

Ogól­ny wi­dok szczy­tu

img-0.jpeg

1 — tras­sa zało­gi, przez śro­dek pół­noc­nej ścia­ny; 2 — przez lo­dow­co­wy ku­lu­ar za­chod­niej ścia­ny, 5A kat. trud., Ilju­szen­ko, 1989 r.; 3 — przez SZ sz­czyt, 5A kat. trud., B. Kuź­mi­en­ko, 1977 r.; 4 — przez cen­tral­ny sz­czyt 3 ścia­ny, 5A kat. trud., W. Po­lak, 1983 r.; 5 — przez pra­wy sz­czyt 3 ścia­ny, A. Szwab, 1980 r.

Pro­fil tras­sy

Nr odc.Kat. tr.Stro­mośćDłu­gość
R4–R5III25–30°50 m
R3–R4IV45–50°150 m
R2–R3III35–40°300 m
R1–R2II30°100 m
R0–R1I30°200 m

Sche­mat tras­syimg-1.jpeg

Opis tras­sy

Wyj­ście ze sta­no­wi­ska „Ra­ce­ka” o 7:00. Do­tar­cie pod tras­ę o 9:30. Na szczy­cie o 16:00. Po­wrót na sta­no­wi­sko „Ra­ce­ka” o 18:00. Po­dcho­dzi­li­śmy ścież­ką, pro­wa­dzą­cą na sta­no­wi­ska „Na­uka”. Nie do­cho­dząc do sta­no­wisk „Na­uka”, za­czy­na­my wcho­dzić po du­żej usyp­ce, pro­wa­dzą­cej w ku­lu­ar pod pół­noc­ny­mi zbo­cza­mi szczy­tu. Po tej sa­mej usyp­ce od­by­wa się pod­chód pod tras­ę Ilju­szen­ki 5A przez lo­dow­co­wy ku­lu­ar za­chod­niej ścia­ny. Pod­cho­dząc pod tras­ę Ilju­szen­ki, ubie­ra­my ka­sku, ra­ty i uprzęż.

  • R0–R1Ruch po nie­strom­kim śnież­no-lo­dow­co­wym ku­lu­arze. Przez 200 m — „żan­dar­ma”, któ­ry stoi wprost w ku­lu­arze. Pod „żan­dar­mem” ro­bi­my pierw­sze sta­no­wi­sko. 30°, 200 m, I.
  • R1–R2„Żan­dar­ma” omi­ja­my z pra­wej stro­ny po ła­god­nym lo­dzie. 30°, 100 m, II.
  • R2–R3Głów­na część tras­sy. Ruch po lo­dzie mię­dzy skał­ny­mi wy­spa­mi w kie­run­ku lo­dow­co­wej prze­łę­czy. 35–40°, 300 m, III.
  • R3–R4Ruch po bar­dziej stromym lo­dzie z wy­cho­dem na prze­łęcz mię­dzy głów­nym a dru­gim szczy­tem. 45–50°, 150 m, IV.
  • R4–R5Ska­ły. 50 m, 25–30°, III.

Ruch jed­no­cze­sny. Zjazd — dül­fer — 30 m w stro­nę prze­łę­czy Bay­che­che­key — Skria­bi­na, da­lej zjazd do prze­łę­czy, a na­stęp­nie ścież­ką do ba­zy obo­zu — na sta­no­wi­ska „Ra­ce­ka”.

Odcinek R1–R2

img-2.jpeg

Odcinek R2–R3img-3.jpeg

Zdy­gi­ta­li­zo­wa­no przez Goog­le Odcinek R3–R4img-4.jpeg

Odcinek R4–R5img-5.jpeg

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz