Tu­ju­ksu 3Б kat. sł. po Pół­noc­ne­mu że­bru z ło­dow­ca Ig­ły Tu­ju­ksu

Opis tras­sy.

Prze­kr­o­czyć ło­dow­iec Tu­ju­ksu w jego czę­ści po­cząt­ko­wej, prze­jść pra­wą bo­ko­wą mo­re­nę, w­yjść na ło­dow­iec Ig­ły Tu­ju­ksu i po nim — do ska­li­stej gra­ni, usy­tu­owa­nej na pół­noc­no-pół­noc­no-wschod­nim stoku ma­sy­wu szczy­tu. Stąd po­cząt­kiem jest w­spin­acz­ka.

Pierw­sza ska­ła omij­ana jest z pra­wej stro­ny przez śnież­no-lo­dowy żleb z w­yj­ściem na siod­ło. Da­lej droga przez ła­twe ska­ły do 15-me­tro­wej ska­li­stej ścian­ki, ubez­pie­cze­nie hak­owe.

Nowy od­cinek ła­twych skał pro­wa­dzi do 20-me­tro­wej ska­li­stej ścian­ki. Po­konać ją moż­na:

• przez wą­ski na­wis z le­wej stro­ny
• z pra­wej stro­ny przez po­chy­łe pły­ty (o­stro­żnie! „ży­we” ka­mie­nie)

Żan­darm, maj­ący kształt zę­ba, omi­ja się z pra­wej stro­ny, po­ku­dzi się aż do pla­ców­ki, na któ­rej jest punk­tem kon­tro­l­nym.

Z pla­ców­ki pod­nieść się przez stro­me, sil­nie znisz­czone ska­ły, w­yjść na gra­bień ze śnież­ny­mi w­znie­sie­ni­ami, któ­re po­ko­nuje się na­pr­zod. Za ni­mi jest szczyt. Spu­sz­czanie jest moż­li­we po dro­dze pod­nie­sie­nia lub po tra­sie 1Б ka­te­go­rii trud­no­ści:

• przez du­ży żleb
• przez prze­łęcz Tu­ju­ksu

Czas na w­spin­aczkę — 9–10 go­dzin

Re­ko­men­da­cje:

1. Li­czba u­czest­ni­ków — 4–6 osób.
2. Pierw­sot­ny bi­wak na mo­re­nie ło­dow­ca Mo­ło­dież­nyj.
3. Wyj­ście z bi­waku o 5:00.
4. Ekwipu­nek na gru­pę 4 osób:

• li­na głów­na — 2×40 m
• haki lo­dowe — 2–3 sztuk
• haki ska­lne — 8–10 sztuk
• młot­ki — 2 sztuki(1) 36 k.t. po P że­bru z ł. Ig­ły Tu­ju­ksu (1) 36 k.t. po P że­bru z ł. Ig­ły Tu­ju­ksu

Autor: Żu­nu­sow B. Źró­dło: K­sią­żka «Al­pi­ni­st­kie ma­ru­ty. Za­i­li­j­skij Ała­tau». Część 1

Z wit­ry­ny Moun­tain.kz