Tu­juksu 2B kat. sł. po se­we­ro-za­pad­no­mu re­bru

Opis mar­sz­ru­tu.

Mar­sz­rut po se­we­ro-za­pad­no­mu re­bru na wer­szynę Tu­juksu do­brze prze­glą­da się z mo­re­ny lo­do­wi­ca Mo­ło­dio­ż­no­go. Pod­chód do nie­go przez lo­do­wiec Tu­juksu do miej­sca zli­cia się z lo­do­wcem Ig­ły Tu­juksu. Po pra­wej bo­ko­wej mo­re­nie lo­do­wca Tu­juksu pod­jść do se­we­ro-za­pad­ne­go że­bra wer­sz­ny. Wy­jś­cie na mar­sz­rut po środ­ko­wej czę­ści stoku — mniej nie­bez­piecz­nej kamie­ni­spa­dami. Pierw­sze 50 m po­ko­nu­je się na ra­kach. Stro­mość tu­taj oko­ło 45°.

Da­lej wzno­sze­nie się pro­wa­dzi z od­chy­le­niem w pra­wo, w ob­ej­ście stro­mego lo­do­we­go czo­ła z du­żą ilo­ścią szcze­lin, po 200-me­tro­wym lo­do­wym sto­ku stro­mo­ścią do 50°. Lód na­pły­wo­wy, jego prze­jś­cie wy­ma­ga ostroż­no­ści. Ruch — pro­sto w łeb. Za­bez­pie­cze­nie hakowe.

Odcinek lo­do­wy pro­wa­dzi do za­śnie­żo­ne­go gra­nie­gu, cią­gną­ce­go się od wer­sz­ny na po­łu­dnie-wschód. W miej­scu jego ob­ni­że­nia w gru­pie skał znaj­du­je się po­śred­ni punkt kon­tro­lny tur. Tu­taj moż­na zdjąć raki.

Od tu­ra po śnież­nym sto­ku wy­jś­cie na ska­li­sty grań. Ruch z na­prze­mien­nym za­bez­pie­cze­niem. Po dwu­stu me­trach — ob­ni­że­nie z nie­du­żą po­wierzch­nią. Wy­jś­cie z nie­go po trud­nych ska­łach me­trów 10–12.

Da­lej grań sta­je się bar­dziej ostry i pro­wa­dzi do du­że­go żan­darma, któ­ry po­ko­nu­je się:

• z le­wej stro­ny po lo­dzie u je­go pod­nó­ża (wy­ma­ga wy­ku­wa­nia schod­ków)
• w spo­sób tra­wer­so­wa­nia po ska­łach z tej sa­mej stro­ny.

Za żan­dar­mem:

• śnież­ne pła­sko­wyż
• stro­my pod­jazd na przed­wer­sz­nę
• od niej po ska­łach śred­niej trud­no­ści — wy­jś­cie na wer­szynę

Spu­ść się po dro­dze pod­jazdu lub przez prze­łęcz Tu­juk­su.

Wzno­sze­nie za­jęło 8–9 go­dzin. Mar­sz­rut po raz pierw­szy prze­pro­wa­dzo­no we wrze­śniu 1951 r. przez gru­pę in­struk­to­rów al­pi­ni­stycz­ne­go obo­zu «Kok Bastau» w skła­dzie:

• W. Kry­pa­jew,
• O. Szkura­tow pod prze­wod­nic­twem A. Ro­ma­cho­wa.

Re­ko­men­da­cje:

1. Ilość uczest­ni­ków — 6–8 osób.
2. Pier­wot­ny bi­wak na mo­re­nie lo­do­wca Molo­di­oj­ny.
3. Wy­jś­cie z bi­wa­ku o 5:00.
4. Sprzęt na gru­pę 4 osób:

• li­nia głów­na — 2×40 m
• haki lo­do­we — 4 szt
• haki ska­lne — 2 szt
• młot­ki — 2 szt(1) 25 k.t. po S-3 że­bru

Au­tor: Żu­nu­sow B. Źró­dło: Księ­ga «Al­pi­ni­st­skie mar­sz­ru­ty. Za­i­lij­skij Ała­tau». Część 1

Z wit­ry­ny Moun­tain.kz