Panorama z piką Pionier. Od lewej do prawej piki:

• Ordżonikidze (4410 m)
• Igły Tujuk-Su (4213 m)
• Tujuk-Su (4218 m)
• Pogriebieckiego (4231 m)
• Lokomotiw (4182 m)
• Zoi Kosmodiemjanskiej (4108 m)
• Mołodiożnaja (4147 m)

Foto: Aleksiej Ignatienko, Ałmaty. (Pełna wersja — 400 Kb)

Wspinaczka przez przełęcz Tujuk-Su (1B)

Szczyt nazwany na cześć jednego z wybitnych radzieckich alpinistów M. T. Pogriebeckiego, majestatycznym ośnieżonym masywem zamyka od południa cyrk lodowca Tujuk-Su pomiędzy przełęczą Tujuk-Su i wierzchołkiem Lokomotiw.

Północne zbocze Pogriebeckiego i przyległe grzbiety sku-te są w potężny pancerz ze śniegu i lodu. Południowe jego stoki:

• skaliste,
• z dużym obszarem usypisk,
• schodzą do doliny Oziornoje ku lodowcom Mutnuju i Zmieinomu.

Z biwaku wyjściowego na morenie lodowca Mołodiożnogo wyjść na lodowiec Tujuk-Su i poruszać się po środkowej jego części. Przebywszy próg lodowca i masyw wierzchołka Tujuk-Su, skręcić w lewo ku dużym kamieniom, leżącym u podnóża grzbietu wierzchołka Tujuk-Su. Stąd podnieść się na śnieżno-lodowy próg i kontynuować drogę w kierunku przełęczy Tujuk-Su, trzymając się środka prawej odnogi lodowca: iść ostrożnie (szczeliny!).

U podnóża stoku prowadzącego do przełęczy:

• szczelina podskarna, można obejść z prawej lub lewej strony.

Wzniesienie na przełęcz po zniszczonych skałach i piargu. Skłon stopniowo łagodnieje i wyprowadza na duże śnieżno-lodowe siodło, w środkowej części którego wznoszą się skały — to przełęcz Tujuk-Su (4100 m), łącząca górne partie lodowca Tujuk-Su z lodowcem Turystów. Od biwaku wyjściowego do przełęczy 3–4 godz. marszu.

Od przełęczy ku wierzchołkowi poruszać się wzdłuż grzbietu południowo-zachodniego, trzymając się jego prawej strony. Spotykane wyrostki grzbietowe obchodzić z prawej. Po 200 m grzbiet stopniowo skręca na zachód i przekształca się w niewielki śnieżno-lodowy płaskowyż.

Niebezpieczeństwa:

• dużo szczelin (ostrożnie!).

Po przejściu przez płaskowyż — podjazd po śnieżno-lodowych wzniesieniach średniego stopnia stromości, po 2,5–3 godz. osiąga się wierzchołek Pogriebeckiego. Trzeba zauważyć, że w sierpniu i wrześniu na trasie pojawiają się fragmenty lodu, i wówczas od przełęczy do wierzchołka należy iść w rakach. Zejście ścieżką podjazdu. Wspinaczka zajmuje 10–11 godz.

Trasa została wytyczona po raz pierwszy 14 września 1944 r. przez grupę instruktorów szkoły przygotowania górskiego pod kierownictwem N. Pietrowicza.

Zalecenia dla wspinaczy

1. Liczba uczestników nie jest ograniczona.
2. Biwak wyjściowy na morenie lodowca Mołodiożnogo.
3. Wymarsz z biwaku najpóźniej o 5:00.
4. Wyposażenie dla grupy 4-osobowej:

• lina główna 2 × 30 m