Opis trasy Manszuk Mametowej po grzbiecie północnym

Do wspięcia się na wierzchołek Manszuk Mametowej dogodnie jest zorganizować bazy wypadową na platformach Alpengradu lub nieco wyżej — na żwirowej platformie. Z niej wyjść na lodowiec Manszuk Mametowej i poruszać się, trzymając się jego prawej strony, w kierunku jednonimiennego przełęczy.

Wyjście na przełęcz (3750 m), łączący górną część doliny Mało-Almaatińskiego z środkową częścią doliny Lewego Talgaru, po stoku o nachyleniu do 40°, po ruchomym rumowisku i śniegu. Stąd zaczyna się wejście po północnym, na początku mocno zniszczonym grzbiecie. Pierwszy i drugi żandarm są pokonywane frontalnie, trzeci jest obchodzony z lewej, czwarty jest brany frontalnie, na nim pierwszy punkt kontrolny. Podejście do piątego żandarma przez 8-metrową przerwę po bardzo ostrym grzbiecie (jest on pokonywany frontalnie, sposobem "na konia"). Na nim drugi punkt kontrolny.

Następnie następują skały (obchodzone z lewej po śnieżniku). Silnie zniszczony skalny grzbiet i szósty żandarm (brany frontalnie). Na nim trzeci punkt kontrolny. Dalej ruch po grzbiecie, mającym ostre obniżenie na 60–70 m u podnóża siódmego żandarma (o wysokości do 60 m), który jest zbudowany z granitu czerwonych odcieni.

Jest on pokonywany po północno-wschodniej ścianie w następujący sposób:

• Z luki iść w górę w lewo
• Traversować ścianę w prawo, w kierunku szczelin
• Po szczelinie osiągnąć niewielki komin (zabezpieczenie hakowe, 3–4 haki)

Od komina podjście w lewo po zniszczonej części ściany (czasem zalodzonej) po grzbiecie z nagromadzeniem skalnych odłamków do czwartego kontrolnego punktu. Przed główną baszą grzbiet ostro obniża się. Stąd przegląda się kluczowe miejsce marszrutu.

Za obniżeniem główny grzbiet łączy się z bocznym — wschodnim. W miejscu ich połączenia wznosi się 15-metrowa skalna wieża. Następnie krótki śnieżny grzbiet prowadzi do podnóża przedwierzchołkowej ściany (20 m), pionowo opadającej w stronę grzbietu. Można ją pokonać tylko po wypełnionej lodem szczelinie północno-zachodniej strony ściany. Dalej — wyjście na małą platformę, nad którą wznosi się druga ściana. To ostatni trudny odcinek przed wierzchołkiem.

Niebezpieczeństwo pokonania go polega na ruchu nad przepaścią. Idący pierwszy tutaj nie jest widoczny, dlatego przed luką trzeba zostawić obserwatorów.

Traversować ścianę z północnego zachodu po naciekowym lodzie (8–10 m) do szczeliny (zabezpieczenie hakowe, 4–5 haków). Po pokonaniu następnej 5-metrowej ścianki — wyjście na grzbiet. Po nim przez 80–90 m osiąga się wierzchołek.

Zjazd jest możliwy:

• przez wierzchołek Anti-Kajnen
• po lodowcu Mametowej.

Wspinaczka zajmuje 12 godzin, z czego na zjazd — 2–2,5 godziny.

Pierwsze przejście trasy zostało wykonane 12 sierpnia 1950 r. przez grupę almatyńskich alpinistów w składzie: A. Bitny, M. Grudzinski, I. Tiutiunnikowa pod przewodnictwem W. Niearonskiego.

Rekomendacje

1. Liczba uczestników — nie więcej niż 6 osób.
2. Baza wypadową — Alpengrad.
3. Wyjście z bazy o 5:00.
4. Wyposażenie na grupę 4 osób:

• lina główna — 2×40 m
• lina pomocnicza — 12–15 m
• haki skalne — 12–15 szt.
• młotki — 2 szt.

36 k.t. po grzbiecie

Z strony Mountain.kz