Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki: skalna.

2. Rejon wspinaczki, grzbiet: Północny Tienszan, Zailijski Ałatau.

3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: p. Gierojew Panfiłowcew, 4020 m, zachodnim grzebieniem.

4. Proponowana kategoria trudności: 2B.

5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 165 m; długość trasy — 480 m; odcinki 5–6 kat. trudności brak; średnie nachylenie — 20°.

6. Zastosowano haki dla asekuracji: skalne — 3, lodowe i szlamburne nie były używane.

7. Czas przejścia: 4 godz. 40 min.

8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: brak noclegów na trasie.

9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje:

Lider: Babiczew W. — Pr. Uczestnicy:

• Fidczenko T.W. — Pr.
• Trietjakow A.W. — Pr.
• Kumaszew M.S. — Szr.
• Posochow S. — Szr.
• Briakin S.W. — Szr.

10. Trener drużyny: MSМК Popenko Ju.S.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: 10 lutego 1979 r.

2. Mapka rejonu

— grzbiety i przełęcze;

• — szczyty;

— lodowce;

• — droga podejścia do trasy i zejścia.

3. Krótki opis podejścia do trasy i zejścia

Od bazy Tujuk-Su podążać drogą w górę doliny r. Małała Alma-Atinka do uroczyska Mynżyłki (1 godz.), dalej ścieżką podnieść się na końcową morenę lodowca M. Mametowej (pierwsza po drodze, orograficznie po prawej). Wejście na nią — do noclegów «Alpinigrad» — zajmuje 40–50 min.

Z noclegów «Alpinigrad» iść po prawej (orogr.) bocznej morenie lodowca M. Mametowej. Po przejściu pod południowo-zachodnimi ścianami p. Ucitel, na końcu moreny, przejść na osypisko, po którym podnieść się na grzbiet między szczytami Ucitel i Gierojew Panfiłowcew (patrz mapka i fot. № 1). Następnie poruszać się po szerokim pofałdowanym grzbiecie w kierunku wierzchołka do początku trasy (patrz fot. R1). Zejście ze szczytu odbywa się po szerokim śnieżnym grzbiecie na wschód, a następnie po osypiskowym pofałdowanym grzbiecie na południe, na przełęcz M. Mametowej. Z przełęczy po osypisku wyjść na prawą boczną morenę lodowca M. Mametowej (patrz schemat i fot. № 1).

4. Tabela podstawowych charakterystyk trasy wspinaczki

Kontynuacja tabeli

5. Wyjaśnienia do tabeli

Trasa rozpoczyna się od niewielkiego wzniesienia na grzbiecie (punkt 0).

Odcinek R1. Pierwsza grupa żandarmów jest omijana z prawej strony po osypisku i lekkich zniszczonych skałach przy jednoczesnym ruchu, asekuracja przez występy.

Odcinek R2. Wyjście na grzbiet po zniszczonej ścianie, możliwe upadki kamieni. Następnie w prawo po wąskim płytowym grzbiecie (występy) do niewielkiego podestu. Z niego zjazd 30–35 m w zapadlisko po skałach średniej trudności, asekuracja przez występy.

Odcinek R3. Poruszać się w górę po szerokim śnieżnym żlebie o nachyleniu 20–30° w kierunku niewyraźnie zaznaczonego żlebu, zbudowanego z czarnych skał.

Odcinek R4. Po żlebie, zbudowanym z czarnych skał średniej trudności, podnieść się na podest na grzbiecie. Ruch na przemian, asekuracja przez występy.

W górnej części podestu w niszy pod żandarmem — turnia kontrolna (patrz fot. 2).

Odcinek R5. Kluczowy odcinek trasy — ominięcie żandarma z lewej strony, najpierw po wąskiej półce, a następnie w lewo — w górę po trudnych skałach stromej ścianki. Wyjście ze ścianki na wąski płytowy grzbiet (patrz fot. 3), po którym zjazd 4–5 m na przełączkę. Dla pozostałych uczestników organizowane są poręcze.

Odcinek R6. Z małego podestu po płytach o nachyleniu 40–45° poruszać się w prawo — w górę (po występach) do półki u podstawy 4-metrowego pionowego wewnętrznego kąta, zbudowanego z trudnych gładkich skał bez zaczepów. Wewnętrzny kąt jest pokonywany z asekuracją hakową i wychodzi do podstawy skalnego żlebu. Dla uczestników grupy organizowana jest asekuracja poręczowa.

Odcinek R7. Po żlebie, zbudowanym z zniszczonych skał średniej trudności (asekuracja przez występy), wejście do osypiska u podstawy wieży przedwierzchołkowego grzbietu.

Odcinek R8. Poruszając się jednocześnie, omijając wieżę z prawej strony po osypisku, podnieść się na przedwierzchołkowy grzbiet. Po nim starczy 10–15 min marszu do szczytu.

Lider grupy: Babiczew W.