ЗА К.Т., Протокол № 3 от 15 марта 1961 г. Kategoria сложности: 3А+1

Opis trasy na wierzchołek WSZECHOBUCZ

Droga od obozu „Tałgar” prowadzi w górę przez dolinę, przez Zieloną Polanę i przełęcz Burowej. Od obozu do podnóża przełęczy Burowej — 7 godz. marszu. Na przełęcz wejście prowadzi po żlebie. Za przełęczą należy obejść wierzchołek TUWWO z prawej strony i zejść na południowo-wschodnią gałąź lodowca Korżeniewskiego. Trasa prowadzi po śniegu i pioszczy. W dolnej części moreny znajduje się plac, dogodny dla biwaku. Tutaj organizowane jest nocleg.

Od miejsca noclegu przemierzyć lodowiec i po 30–50 min dociera się do podnóża wierzchołka WSZECHOBUCZ. Poruszać się po lodowcu należy w wiązce (po drodze — szczeliny).

Wejście na wierzchołek rozpoczyna się po firnowym stoku, o nachyleniu do 35–40°, długości około 150 m. Następnie stromość stoku zwiększa się do 60–70° i idzie na długości do 70 m. Po tym odcinku stok stopniowo łagodnieje do 35–40°. Następnie należy wyjść do skalnej wysepki (patrz schemat), po stromym lodowym stoku, nachylenie osiąga 60°. Ruch odbywa się z poprzemiennym ubezpieczeniem na przednich zębach raków.

Do pierwszego skalnego wysepkи, gdzie ułożony jest kontrolny kopiec „pierwszy”, wbito 4 lodowe haki. Dalsza droga prowadzi po firnowo-lodowym stoku, długości około 100 m, nachyleniu do 30–40°, z ubezpieczeniem przez lodowe haki i skalne występy. Wdrapując się po stoku, przejść na prawą stronę grzebienia, przed wyraźnie zaznaczającym się żandarmem. Następnie wspinać się po lodowym stoku, o nachyleniu do 40°, wzdłuż skalnego grzebienia, pozostawiając go po lewej stronie. Ubezpieczenie przez lodowe haki.

Można również iść po skalnym mocno zniszczonym grzebieniu. Trzeba przestrzec przyszłych zdobywców, że poruszanie się po lewej stronie grzebienia jest niebezpieczne — stok urywa się stromo w postaci lodowych zrzutów z karnizami na krawędziach. Przy wyjściu na przedwierzchołkowy grzebień ułożony jest drugi kopiec. Do tego miejsca wbito 12 lodowych haków. Wydatkowany czas od biwaku – 8 godz.

Pierwszy odcinek dalszej drogi — lodowy stok, o nachyleniu do 40°, długości do 200 m. W lewo stok urywa się karnizami. Ubezpieczenie przez lodowe haki i skalne występy. Przy dalszym ruchu po grzebieniu — duży żandarm obchodzi się z lewej strony po stromym lodowym stoku, długości do 20 m i nachyleniu do 60°. Ubezpieczenie przez występy na grzebieniu. Następnie po grzebieniu wyjść na skalny przedwierzchołek, gdzie można zdjąć raki. Do wierzchołka pozostaje 20 m niedalekiej drogi, prawie bez przewyższenia. Cała droga po grzebieniu zajmuje 2–2,5 godz.

Zejść z wierzchołka można w dwóch wariantach: w stronę przełączki między wierzchołkami WSZECHOBUCZ i Isyktyńczy i po sypkim żlebie. Można zejść i drogą wejścia. Najdogodniejszy i jest rekomendowany przez pierwszych zdobywców zjazd na przełączkę, który prowadzi po firnowym nietrudnym stoku. Z przełączki schodzić po lodowym stoku o nachyleniu do 40° i długości do 200 m. Całe zejście zajmuje 1–2 godz.

Grupie w składzie 4 osób potrzeba na przejście tej trasy 12–14 godz. Lodowych haków wbito 16 szt.

Pierwsze wejście na wierzchołek WSZECHOBUCZ zostało dokonane 25 sierpnia 1961 r. przez grupę w składzie:

1. Skorewa A.P. — młodszy instruktor, 1-sza kat.
2. Połakow S.M. — alpinista 2-gi kat.