Antikajnen (4000 m)

Wniebowstąpienie po południowym grzbiecie — 1B kat. sl.

Szczyt Antikajnen znajduje się w głównym grzbiecie Mało-Almaatińskiego odnogi pomiędzy szczytami Wojny Ojczyźnianej i Manskuk Mametowej.

Od stacji meteorologicznej Mynżyłki przejść rzeczkę Małą Ałmaatińkę i, obchodząc stare moreny lodowca Manszuk Mametowej, następnie zachodni grzbiet szczytu Antikajnen, poruszać się u jego podnóża, stopniowo nabierając wysokość. Po bocznej morenie lodowca Majakowskiego wspiąć się do ostatniego żlebu południowego stoku zachodniego grzbietu.

Żlebem wspiąć się do jego rozwidlenia i kontynuować drogę po prawej odnodze. Dalej podążać mocno zniszczonymi skałami, osypiskiem, trzymając się lewej strony żlebu (ostrożnie!). Wychodząc na miejsce połączenia zachodniego bocznego i głównego grzbietu na czarne osypisko, przejść przez nie, wyjść na główny grzbiet.

Szczyt Antikajnen wznosi się nad grzbietem na 6–7 m w postaci zaostrzonej wieży, na niej ułożony jest kopiec. Zejście po drodze podnoszenia. Wspinaczka zajmuje 6–7 godzin. Pierwsze wejście na szczyt zostało dokonane 7 lipca 1940 r. przez grupę alpinistów z Ałma-Aty pod przewodnictwem I. Mezdrzikowa.

Rekomendacje dla wspinaczy

1. Liczba uczestników nie jest ograniczona.
2. Wyjściowy biwak w okolicach stacji meteorologicznej Mynżyłki.
3. Wyjazd z biwaku o 5–6 godzinie.
4. Wyposażenie na grupę 4 osobową — lina główna 2 × 30 m.