Akkum (4098 m)

Travers z północnego wschodu na południowy zachód — 2А kat. trudn. (rys. 1)

Szczyt Akkum, położony w cyrku lodowca Lewy Kaskelen, to kopulasty wypiętrzenie z grupami skał w dużym śnieżnym grzbiecie, który podchodzi do niego z północnego wschodu. Północne stoki grzbietu są głównym obszarem zasilania lodowca.

Rys. 1. Wspinaczka na szczyt rozpoczyna się po odgałęzieniu od głównego grzbietu, które wrasta w lodowiec Lewy Kaskelen. Z lodowca po śnieżnym stoku średniej stromości wejść po odgałęzieniu do jego styku z głównym grzbietem. Styk wieńczy niewielki kopiec, pokryty miałkim rumoszem.

Od kopca kontynuować ruch po śnieżno-lodowym grzbiecie biegnącym ku szczytowi. Na całej długości grzbietu po południowej stronie zwisają ogromne śnieżne karnisy. Dlatego należy iść po nim z dokładnym ubezpieczeniem i stałym odchyleniem w prawą stronę.

Miejscami na stromych odcinkach występują lodowe obnażenia, niezbędna jest rąbanie stopni. Spotyka się dwóch żandarmów. Pierwszy jest obchodzony od północy po stromym lodowym stoku, który na początku sezonu jest pokryty śniegiem. Przy występowaniu lodu zachować ubezpieczenie przez lodowe haki. Skłon doprowadza do skał, po nich dokonuje się obejścia.

Za żandarmem celowe jest wykonanie trawersu stoku do niewielkiej przełączki, za którą wznosi się drugi żandarm, łatwo obchodzony od południa. Dalej:

• kilka stromych wzniesień, gdzie znów wymagane jest rąbanie stopni.

Przed szczytem należy wybrać się w lewo, wyjść na wąski śnieżny grzbiet i po nim — na szczyt.

Szczyt — niewysoki grzbiet, uformowany z dużych ułamków skał. Zejście na południowy zachód, początkowo po grzbiecie, potem po stromym stoku (45–60°), wyprowadzającym na śnieżne siodło, z którego możliwe jest zejście na lodowiec.

Miejsce schodzenia trzeba wybierać starannie. Na początku lata stok jest lawiniasty. Pierwszy odcinek schodzenia jest stromy — do 60–65°, jego długość — 30 m, dalej następuje odcinek w 300–350 m o stromości 40–45°. W końcu sezonu w dolnej części stok ma lodowe obnażenia. Wspinaczka zajmuje 7–8 godz.

Szczyt został zdobyty w 1938 r. przez grupę alpinistów moskiewskiego Domu uczonych pod przewodnictwem profesora Nemyckiego. Trawers i pierwsze przejście tą trasą zostały dokonane w sierpniu 1954 r. przez alpinistów obozu „Kok Bastau”:

• W. Anisimową,
• M. Tagabergenowa,
• S. Kudierina,
• M. Czalenko

pod kierownictwem W. Stepanowej.

Zalecenia dla wspinaczy

1. Liczba uczestników 8–10 osób.
2. Wyjściowy biwak u jęzora lodowca Lewy Kaskelen.
3. Wymarsz z biwaku o 5:00.
4. Wyposażenie na grupę 4 osobową: a) lina główna — 2×30 m; b) haki lodowe — 3; c) karabinki — 3; d) młotki — 2.