Wspinaczka na szczyt „Kara-Tau”

Wysokość nad poziomem morza według wysokościomierza — 3800 m. Szczyt znajduje się w Dżungarskim Ałatau, w jego głównym północnym grzbiecie.

Znajduje się w dolinie rzeki Karasaj, dopływu Aksu, w lewym odgałęzieniu głównego grzbietu.

Od północnego wschodu skalna ściana 50°–70° o wysokości 300–400 m, poprzecinana żlebami, od której do wierzchołka prowadzi skalny grzbiet. Z wschodu skały z usypiskami, a przed wierzchołkiem skalna ściana 60°–80° o wysokości 100–200 m. Z zachodu i południa duże usypisko, reprezentujące zniszczone skały. Wyruszenie o 6:00 z bazy namiotowej 2650 m nad brzegiem Aksu. Droga w dolinę rzeki Kara-Saj. Wyruszenie pod sam wierzchołek w północno-wschodniej ścianie. Przez żleb z usypiskiem droga na zachód na grzbiet odnogi. Przy śnieżniku skręt na południe. W ten sposób omija się północno-wschodnią ścianę. Dalej droga po zaśnieżonym usypisku i wyjście do dużego zlodowaconego usypiska, reprezentującego zniszczone skały. Poruszanie się po nim jest powolne, wymagające wysiłku. Dalej skalny grzbiet długości około stu metrów jest pokonywany w lince. Druga grupa osiąga wierzchołek o 13:00. Zejście na południe, na przełęcz „Jenbiek”. Z niego zjazd na usypisko w dolinę Kara-Saj na lodowiec. Powrót do bazy namiotowej o 17:00.

Pogoda w czasie wspinaczki była słoneczna, ale czasami wiał zimny wiatr.

Wspinaczkę odbyli 14 września 1963 r. 12 osób pod przewodnictwem NAJMANA (1. kategoria sportowa) i KONDRATJEW (2. kategoria sportowa). Pozostali uczestnicy mieli III kategorię sportową i odznakę „Alpinista ZSRR”.

Przewidywany stopień trudności — 1B.

Kara-Tau 3800 — trasa marszrutu