Sprawozdanie

o zdobyciu szczytu Zwiezdnyj, 2265 m. Po centrum Południowej ściany, 5B kat. trud.

Pierwsze wejście zespołu z Krasnojarska 11 lipca 2022 r.

I. Paszport wejścia

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Zdjęcie ogólne szczytu

1. Prokofijewa 5B
2. Czeriozowa 5A
3. Trasa przebyta przez zespół
4. Terentiewa 5B

1.2. Zdjęcie profilu trasy

Profil trasy po prawej

1.3. Narysowany profil trasy

1.4. Zdjęcie panoramy rejonu, widok z południa

szczyt Ptiца 2221 m szczyt Zwiezdnyj 2265 m

1.5. Mapa rejonu

2. Charakterystyka trasy

2.1. Fotografia techniczna trasy

2.3. Schemat trasy w symbolach UIAA

3. Charakterystyka działań zespołu

Południowa ściana Zwiezdnyja zawsze przyciągała możliwością przejścia większej części linii «swobodną wspinaczką». Trasa ta nie była wyjątkiem, dlatego zespół czekał na okno pogodowe, aby przejść trasę w czystym stylu. Po kilku słonecznych dniach udało się przejść po suchej skale wspinaczką praktycznie 8 wyciągów z 9, lecz, biorąc pod uwagę:

• trudność odcinków,
• wysokie prawdopodobieństwo, że po deszczach dolna część trasy z trawiastymi półkami będzie bardzo mokra, wspinaczka na ITO będzie o wiele więcej, niż opisano w tym sprawozdaniu.

Główna część trasy była zdobyta podczas Mistrzostw Rosji w 2009 roku przez zespół Borisowej Ju. i Smiełowskiej M., ale uczestnicy tego pierwszego przejścia nie potrafili sobie przypomnieć żadnych informacji, i opis trasy nie został sporządzony, odpowiednio, trasa nie była sklasyfikowana. Dlatego nasz zespół zdecydował się przejść tę trasę i dodać do niej samodzielny final w górnej części, co uczyniło ją całkowicie samodzielną linią. Skrócona linia uczyniła trasę bardziej logiczną. Trudny odcinek z przewieszoną szczeliną pomógł uniknąć zbędnych trawersów. Przebyta przez nas linia wychodzi na finalny wyciąg trasy Czeriozowa, a nie Lebiediewa (jak to było na trasie Borisowej). W ten sposób, większa część odcinka R6–R7 – jest odcinkiem pierwszego przejścia.

Trasa jest niezwykle różnorodna i technicznie trudna: łączy w sobie wspinaczkę po wewnętrznych krawędziach i szczelinach, występuje interesujący odcinek z czystym, stromym (w górnej części nawet przewieszonym) kątem w środku trasy – docenią go miłośnicy trad i swobodnej wspinaczki, występuje:

• krótki, lecz ciekawy offwid,
• pionowa płyta, wymagająca pewnego opanowania techniki przemieszczania się na skyhookach, z niezbyt pewną asekuracją,
• siłowe ITO po przewieszonej szczelinie.

Trasa jest porównywalna co do trudności z innymi 5B rejonu Jergaki i bez wątpienia jest trudniejsza od wszystkich 5A na szczyt Zwiezdnyj i sąsiedniego szczytu Ptiца. Zalecamy do przejścia w okresie letnim. Trasa nie ma dużych kominów i zbieraczy wody, dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo, że dobrze wysycha w ciągu paru dni.

3.1. Krótki opis przejścia trasy

R0–R1. 40 m. Początek trasy Trial, punkt orientacyjny to metalowa tabliczka. Poruszać się w górę po płycie z cienką szczeliną, 9 stacjonarnych śrub. Wspinaczka 6B. Stacja na śrubach.

Rys. 1. Początek trasy – odcinek R0–R1.

R1–R2. 50 m. W lewo do góry, płyta z uchwytami. Pierwsze 10 m asekuracja na śrubach, wspinaczka trudna. Następnie po trawiastej półce przejść w prawo do systemu wewnętrznych krawędzi. Dalej poruszać się do niewielkiej półki z trawą. Wspinaczka 6A/6B. Szczeliny zarośnięte. Można użyć fifu do oczyszczenia z roślinności, idą średnie i drobne friendy, kotwy z zagięciem. Stacja na swoich punktach.

Rys. 2. Wewnętrzne kąty i zarośnięte szczeliny – górna część odcinka R1–R2.

R2–R3. 45 m. Z niewielkim przesunięciem w prawo poruszać się po wewnętrznym kącie. Szczeliny i kąty zarośnięte. Stacja na swoich punktach półwiszących, występują niewielkie półki pod nogi.

Rys. 3. Wewnętrzny kąt – początek odcinka R2–R3.

R3–R4. 45 m. Kontynuować wspinaczkę po wewnętrznym kącie do góry ku dużej półce, drobne i średnie friendy, kotwy z zagięciem. Stacja na wygodnej półce, przed dużą pionową płytą-odłupiskiem, na swoich punktach.

Rys. 4. Wewnętrzne kąty na odcinku R3–R4.

R4–R5. 40 m.

• W lewo trawersem 7 m – ominąć płytę.
• Dalej poruszać się w górę po stromym wewnętrznym kącie.
• W górnej części kąt staje się przewieszony i uпирается w niewielki występ.
• Wspinaczka 6C+, używane są średnie i drobne friendy.
• Następnie wyjście na półkę w lewo.

Wygodna stacja na swoich punktach (średnie, duże friendy).

Wygodna stacja na swoich punktach (średnie, duże friendy).

Rys. 6. Stromy wewnętrzny kąt na odcinku R4–R5.

R5–R6. 50 m. Interesujący pionowy offwid, gdzie potrzebne będą duże i średnie friendy. Następnie w lewo do góry do wewnętrznego kąta z wąską szczeliną, wspinaczka trudna. Asekuracja na kotwach. Stacja pod pionową gładką płytą na swoich punktach.

Rys. 7. Offwid – początek R5–R6.

Rys. 8. Wewnętrzny kąt z wąską szczeliną na odcinku R5–R6.

R6–R7. 40 m. Kluczowy odcinek: pionowa płyta 12–15 m z dziurami pod skyhuki, ITO A3.

• Występują dwa stare spity.
• Asekuracja niepewna.
• Upadek jest wysoce niepożądany.

Dalej poruszać się do występu i przewieszonej szczeliny (mech, krusząca się skorupa), siłowe ITO, średnie, duże friendy. Wyjście na pochyłą półkę, do finalnego wyciągu trasy Czeriozowa 5A. Stacja na śrubie i swoich punktach.

Rys. 9. Gładka płyta – początek R6–R7 i wyjście ku przewieszonej szczelinie przez występ.

R7–R8. 25 m. Przejść kilka metrów w lewo do komina z пробкой. Poruszając się w górę w rozporze, przezwyciężyć zwężenie i w prawo przejść przez grot na grzbiet wierzchołkowy. Ten odcinek prawie zawsze jest wilgotny, wspinaczka niezbyt trudna, ale ciekawa. Stacja na swoich punktach lub dużym kamieniu.

Rys. 10. Komin z пробкой – odcinek R7–R8.

R8–R9. 120 m. Poruszać się w stronę wierzchołka pieszo, w связке. Finałowy odcinek, 25 m – prosta wspinaczka.

Zdjęcie uczestniczek na wierzchołku.