Mistrzostwa Syberyjskiego Okręgu Federalnego w Alpinizmie

klasa wysokościowo-techniczna

2018 rok

Raport

o zdobyciu szczytu Zwiezdnyj, 2265 m n.p.m. lewą częścią południowej ściany, 5B kat. trudn.

pierwszego przejścia zespołu z Krasnojarska w okresie od 19 lipca 2018 r.

I. Paszport wejścia

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, klasa sportowa kierownika	Prokoﬁew D.E. (МС)
1.2	Nazwisko i imię, klasa sportowa uczestników	Popowa M.E. (МС)
1.3	Nazwisko i imię trenera	Prokoﬁew D.E. (МС), Zakharov N.N. (МСМК), Balezin W.W. (МСМК)
1.4	Organizacja	Krasnojarskie Krajowe Stowarzyszenie Alpinizmu
2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Region	Sajany Zachodnie
2.2	Dolina	dolina Ergaki
2.3	Numer sekcji według tabeli klasyﬁcacji z 2013 roku	6.6.2
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Zwiezdnyj, 2265 m
2.5	Współrzędne geograﬁczne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS	35°20′18″N 76°27′23″E
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	lewa część południowej ściany
3.2	Proponowana kategoria trudności	5Б
3.3	Stopień rozpoznania trasy	pierwsze przejście
3.4	Charakter reliefu trasy	skalny
3.5	Różnica wysokości trasy (podaje się dane wysokościomierza lub GPS)	350 м
3.6	Długość trasy (podaje się w m)	425 м
3.7	Elementy techniczne trasy (podaje się łączną długość odcinków o różnym stopniu trudności wraz z charakterystyką reliefu (lodowcowo-śnieżny, skalny))	2 kat. trudn. skały 50 м 3 kat. trudn. skały – m 4 kat. trudn. skały – 35 м 5 kat. trudn. skały – 80 м 6 kat. trudn. skały – 150 м Skały 6, A3 – 110 м
3.8	Średnie nachylenie trasy, (°) * (2)	75°
3.9	Średnie nachylenie głównej części trasy, (°) * (2)	84°
3.10	Zejście ze szczytu	Po kanacie Ю-З
3.11	Dodatkowe charakterystyki trasy	Główna część trasy – technika sztuczna na hakach i drobnych kostkach
	4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, podaje się w godzinach i dniach)	9:15 godz., 1 dzień
:--:	:--:	:--:
4.2	Biwaki	-
4.3	Czas przygotowania trasy *(3)	0 godz., 0 dni
4.4	Wyjście na trasę	7:00 19 lipca 2018 r.
4.5	Wyjście na szczyt	16:00 19 lipca 2018 r.
4.6	Powrót do bazy	19:00 19 lipca 2018 r.
	5. Charakterystyka warunków meteorologicznych *(4)
5.1	Temperatura, °C	10–18
5.2	Siła wiatru, m/s	5 m/s
5.3	Opady	brak
5.4	Widoczność, m	pełna
6. Osoba odpowiedzialna za raport
6.1	Nazwisko i imię, e-mail	Prokoﬁew D.E. desprok@gmail.com

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Zdjęcie ogólne szczytu

Trasa przebyta przez zespół

1.2. Zdjęcie proﬁlu trasy

1.3. Rysowany proﬁl trasy

Początek trasy 1.4. Fotopanoorama okolicy1.5. Mapa okolicy

2. Charakterystyka trasy

2.1. Zdjęcie techniczne trasy

2.3. Schemat trasy w symbolach UIAA

3. Charakterystyka działań zespołu

Rejon Ergaki jest dobrze znanym rejonem dla naszego zespołu. Wybrana linia jest logiczna, biegnie niedaleko trasy 5A Lebiediewa po południowo-zachodniej ścianie, nie przecina się z nią.

Jednocześnie trasa jest całkowicie samodzielna i ma wysoką trudność techniczną, ponieważ przechodzi przez serię występów i gzymsów w górnej części. Trasa łączy w sobie:

wspinaczkę swobodną (dolna część),
wyraźnie widoczny, wymagający odcinek środkowy, na którym trzeba umieć poruszać się techniką wspinaczkową,
zastosowanie techniki sztucznej.

Trasa jest porównywalna pod względem trudności z innymi trasami 5B w rejonie Ergaki i jest trudniejsza niż wszystkie trasy 5A na szczyt Zwiezdnyj i sąsiedni szczyt Ptica.

3.1 Krótki opis przejścia trasy

Początek trasy prowadzi przez serię pęknięć, częściowo porośniętych trawą. Początek jest około 50–60 m na prawo od „Krawędzi”.

Rys. 1. Początek trasy. Ruch przez system pęknięć na lewo od czarnego strumienia.

Dalej ściana staje się bardziej stroma, wyjście na pochyłą półkę z trawą.

Rys. 2. Drugi odcinek trasy.

Po półce trawers w prawo na odległość około 30 m, wejście w duży, globalny, S-kształtny wewnętrzny kąt.

Początkowo kąt jest pozytywny, następnie staje się pionowy.

Rys. 3. R3–R5, ruch wzdłuż kąta. Trudność stopniowo wzrasta.

Rys. 4. R4–R5. Wyjście z kąta, liny skośne i przewieszone. Trudne dla drugiego numeru.

Rys. 5. R5–R6. Ruch w stronę „mokrego” gzymsu (dobrze widocznego z dołu) przez system ścian i kątów. Podejście pod gzyms techniką sztuczną.

Rys. 6. Przejście gzymsu i ruch po przewieszonej szczelinie. Dobre punkty zakotwienia z odgięciem. U podstawy gzymsu pozostawiono hak kotwiący, aby drugi numer mógł bezpiecznie skompensować wychylenie z pod gzymsu. Dalej przewieszona szczelina przechodzi w komin, po którym wyjście w prawo na półkę.

Rys. 7. Przejście gzymsu i ruch po przewieszonej szczelinie, odcinki R6–R7.

Rys. 8. Start odcinka R7 po niewielkim przewieszonym odcinku z półki, dalej w górę przez wewnętrzny kąt.

Rys. 9. R7–R9, w górę przez wewnętrzny kąt, który jest pionowy. Opis trasy według odcinków

Nr odcinka	Opis	Nr fotograﬁi
R0–R1	System wewnętrznych kątów i pęknięć 50 m, 60°	1
R1–R2	Ściana staje się bardziej stroma, ostrożne wspinanie na tarciu 30 m, 70°	2
R2–R3	Trawers w prawo na zieloną półkę 30 m
R3–R4	W górę przez wewnętrzny kąt, trudność narasta, kąt staje się pionowy 30 m, 70°, 20 m, 90°
R4–R5	Po gładkiej ścianie w górę na półkę, następnie przez serię półek i ścian ruch w stronę „mokrego” czarnego gzymsu 60 m, 50°	3
R5–R6	W lewo w górę pod gzyms po cewce (gładkiej ścianie), asekuracja po pęknięciu po prawej (mokrej i śliskiej) 60 m, 45–60°	5
R6–R7	Przez gzyms w górę, ruch po przewieszonej szczelinie. Haki z odgięciem, drobne kostki. Następnie po kominie 5 m, wyjście na półkę, od niej po szczelinie w górę 10 m 65–70°	6,7
R7–R8	Pionowy wewnętrzny kąt, następnie staje się nieco łagodniejszy i w górę po pęknięciu 10 m, które wyprowadza do dużego wewnętrznego kąta. 30 m, 90°	8
R8–R9	Ruch po dużym wewnętrznym kącie 40 m, 85°, A2.	9
R9–R10	Gzyms 1,5 m, potem komin 5 m (szeroki rozpor)
R10–R11	Do szczytu 50 m, proste skały, ruch jednocześnie

Powiązany z

Spis treści