Sprawozdanie

o pierwszym przejściu trasy na wierzchołek Ptița po lewej części wschodniej ściany i południowo-wschodnim kontrforsie 4A kategorii trudności przez zespół Klubu Sportowego Alpinistów «Woschożdenije» (m. Barnaul) 29 lipca 2020 r.

I. Dane o wejściu

№ poz.1. Informacje ogólne
1.1Imię, nazwisko i stopień sportowy kierownikaLeżniew Anton Pietrowicz, KMS
1.2Imię, nazwisko i stopień sportowy uczestnikówTrufanow Maksim Siergiejewicz, KMS
1.3Imię, nazwisko treneraGuselnikow Witalij Michajłowicz, MS
1.4OrganizacjaKlub Sportowy Alpinistów «Woschożdenije»
2. Charakterystyka obiektu wspinaczki
2.1RegionSajany Zachodnie, pasmo Ergaki
2.2Dolina
2.3Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2020 roku6.2
2.4Nazwa i wysokość wierzchołkaPtița, 2221 m
2.5Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS
3. Charakterystyka trasy
3.1Nazwa trasypo lewej części wschodniej ściany i południowo-wschodnim kontrforsie
3.2Proponowana kategoria trudności4A
3.3Stopień rozpoznania trasypierwsze wejście
3.4Charakter reliefu trasyskalny
3.5Przewyższenie trasy (wg danych wysokościomierza lub GPS)420 м
3.6Długość trasy (w m)507 м
3.7Elementy techniczne trasy (sumaryczna długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru reliefu (lodowo-śnieżny, skalny))I kat. trud., skały — 30 м.
II kat. trud., skały — 40 м.
III kat. trud., skały — 191 м.
IV kat. trud., skały — 145 м.
V kat. trud., skały — 91 м.
VI kat. trud., skały — 10 м.
3.10Zejście z wierzchołkaTrasą 2A (grzbietem płd.-zach., od południa) w kierunku jez. Swietłoje
3.11Dodatkowe charakterystyki trasyBrak wody
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1Czas przemieszczania się (godzin marszu zespołu, w godz. i dniach)10 godz.
4.2Biwaki-
4.3Czas opracowania trasy-
4.4Wyjście na trasę7:00, 29 lipca 2020 r.
4.5Wyjście na wierzchołek14:30, 29 lipca 2020 r.
4.6Powrót do bazy17:00, 29 lipca 2020 r.
6. Odpowiedzialny za sprawozdanie
6.1Imię, nazwisko, e-mailLeżniew Anton Pietrowicz, anton.lezhnev@gmail.com

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

1.1. Zdjęcie ogólne wierzchołka

img-0.jpeg

Fot. 1. Wierzchołek Ptița, przypuszczalny punkt zdjęciowy — z trasy grzbietem płd.-zach. na Pik Zwiozdnyj, 2009 r.

1.2. Zdjęcie profilu trasy

img-1.jpeg

Fot. 2. Ścienna część trasy w profilu, punkt zdjęciowy — początek trasy 5A kat. trud. po ścianie wschodniej (Galaćewicz), 29 lipca 2020 r.

1.3. Fotopanorama okolicy

img-2.jpeg

Fot. 3. Panorama okolicy, punkt zdjęciowy — jez. Swietłoje, 2013

1.4. Mapa okolicy

img-3.jpeg

2. Charakterystyka trasy

2.1. Zdjęcia techniczne trasy

img-4.jpeg

Fot. 4. Zdjęcie ogólne trasy

img-5.jpeg

Fot. 5. Zdjęcie części ściennej trasy. Punkt zdjęciowy — punkt kontrolny.

img-6.jpeg

2.2. Schemat trasy w symbolach UIAA

img-7.jpeg

Fot. 6. Schemat części ściennej trasy

Fot. 7. Część trasy pokrywająca się z trasą 3A kat. trud. kontrforsem płd.-wsch.

№ odcinkafriendyhak kotwiczny (z zagięciem)Punkty asekuracji, charakterystyka w symbolachLinia trasy w symbolach UIAAKategoria trudności odcinka w symbolachDługość odcinka, mNachylenie, °
III–IV350 m30–60°
R4–R537III–IV350 m30–60°
R3–R402III15 m45°
R2–R343V30 m70°
V15 m75°
IV10 m75°
R1–R263V30 m80°
VI, A110 m85°
R0–R133V16 m75°
IV15 m70°
II10 m25°
III6 m70°

3. Charakterystyka działań zespołu

3.1. Krótkie podsumowanie przebytej trasy

№ odcinkaOpisNumer fot.
R0–R1Pod trasą ustawiliśmy punkt kontrolny. Wytyczne na ścianie «cegła» — charakterystyczny karniz w dolnej części, na wyjściu na grań — trzy wystające karnizy w kształcie «piór». 6 m w górę wewnętrznym kątem. Poziomą półką 10 m w lewo. Dalej 15 m pęknięciem w górę do «cegły». Po «cegle» w prawo w górę w kierunku «cegły». Stacja na półce pod karnizem.8,9
R1–R2Od «cegły» w prawo ściana jest mokra, ruszamy w lewo pionowym, wewnętrznym kątem 10 m. Pęknięcie oczyszczone z ziemi, nie było innego wyjścia niż użycie asekuracji. Dobrzy wspinacze mogą przejść tym miejscem na wolno. Nad karnizem duża półka. Z niej po stromym fragmencie 25 m w górę. Stacja na zielonej półce pod dużym, wewnętrznym kątem.10,11
R2–R3Ominięcie dużego, wewnętrznego kąta w lewo, ścianką 10 m pod kąt wewnętrzny. Dalej 15 m w prawo, ścianką w górę, za przegub reliefu. 30 m w górę wewnętrznym kątem. Stacja na półce.12,13
R3–R4W lewo w górę, ominięcie karnizów-«piór» za przegub reliefu na grań 15 m. Stacja na dużym głazie.14
R4–R5Dalej trasa pokrywa się z trasą 3A kat. trud. kontrforsem płd.-wsch. Wspinaczka III kategorii, kilka razy występują krótkie ścianki IV kategorii. Ruch jednoczesny, asekuracja hakami kotwicznymi i friendami. 350 m do wierzchołka.15,16

img-8.jpeg

Fot. 8. Odcinek R0–R1

img-9.jpeg

Fot. 9. Odcinek R0–R1. Lider na stacji pod «cegłą» (ozn. czerwoną kropką).

img-10.jpeg

Fot. 10. Początek odcinka R1–R2. Pionowy kąt wewnętrzny. Pęknięcie wymaga oczyszczenia.

img-11.jpeg

Fot. 11. Odcinek R1–R2 z półki nad «cegłą».

img-12.jpeg

Fot. 12. Początek odcinka R2–R3.

img-13.jpeg

Fot. 13. Na odcinku R2–R3, lider pod początkiem wewnętrznego kąta.

img-14.jpeg

Fot. 14. Na odcinku R3–R4. Przed wyjściem na kontrfors.

img-15.jpeg

Fot. 15. Na kontrforsie płd.-wsch. (3A kat. trud.).

img-16.jpeg

Fot. 16. Na kontrforsie płd.-wsch. (3A kat. trud.).

3.2. Zdjęcie zespołu na wierzchołku przy punkcie kontrolnym

img-17.jpeg

Fot. 17. Zespół na wierzchołku Ptița (2221 m), 29 lipca 2020 r.

3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy

Podczas podchodzenia do trasy Tsyganova zwróciliśmy uwagę, że na wschodniej ścianie sklasyfikowana była tylko jedna trasa (Galaćewicz refirió, kat. trud. 5A). Obserowaliśmy możliwe linie położone bardziej na lewo. Wybraliśmy cel — zrobienie trasy przejezdnej dla swobodnego wspinania. Centralna część ściany jest mokra, składa się ze ścianek z wystającymi «sierpami», a w lewej części znajduje się kilka logicznych wariantów, z których najdłuższy przebyliśmy.

Trasa jest bezpieczna, brak jest «żywych kamieni». Wybór reliefu jest logiczny i nie stanowi trudności. Dużo jest wspinaczki na tarciu. Do przejścia wystarczą:

  • friendy (przydadzą się kamery rozmiaru 4 i 5)
  • haki kotwiczne z zagięciem.

W pobliżu wierzchołka jest wyciągowa stacja na sztyftach, pozwala ominąć trudne odcinki trasy 2A podczas schodzenia. Dwa wyciągi — i jesteś na trasie.

Zespół ma doświadczenie w przechodzeniu tras od 2A do 6A w tym rejonie. Wspinaczkę V kategorii porównywaliśmy do:

  • pierwszych lin (też V kategorii) trasy Tsyganova na ten sam wierzchołek;
  • lin V kategorii sąsiedniej trasy «Echo» Poli Galaćewicz.

Zdaniem zespołu trasa odpowiada zadeklarowanej 4A kat. trud.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz