Pa­spor­t we­wnętrz­ny wcho­dze­nia

1. Kla­sa wcho­dze­nia — kom­bi­no­wa­ny
2. Re­jon — Za­chod­ni Sa­jan, grzbiet Bo­rus
3. Pik Ko­szur­ni­ko­wa, 2300 m, po­rzzez żan­darm na Ścianie Pół­noc­nej
4. Za­ło­żo­na — 3Б, pierw­szo­prze­wod­nic­two

5. Cha­rak­te­ry­styka tras­sy:

• róż­ni­ca wy­so­ko­ści — 450 m.
• ca­ł­ko­wi­ta dłu­gość — 950 m.
• dłu­gość od­cin­ków: 5 kat. trud­no­ści — 49 m, 4 kat. trud­no­ści — 55 m, 3 kat. trud­no­ści — 131 m.
• śred­nia nach­y­le­nie czę­ści ścien­nej do wy­cho­du na gra­bięt — 52°.

6. Na tras­sie uży­to:

• ka­ma­lot­ów — 7,
• kot­wów — 25,
• w tym na ITO — 20,
• po­zo­sta­wio­no głów­nie na sta­cjach i trud­nych od­cin­kach — kot­wów skał­nych — 8, szel­ler­ów — 2, marche­wek z ka­ra­bin­kiem — 1

7. Licz­ba go­dzin prze­jścia — 8,5 ч
8. Skład dru­ż­ny:

• Kie­row­nik: Ży­ga­łow Aleksan­der Wła­di­mi­ro­wicz — KMS
• Uczest­nik: Szew­czen­ko Gr­y­gor­ij Ser­gie­je­wicz — 1-sza kat.

9. Trene­rzy dru­ż­ny:

• Za­cha­row Niko­łaj Niko­łaj­ewicz
• Ba­lez­in Wal­er­ij Wik­tor­owicz

10. Da­ta wy­ru­sze­nia:

• Na tra­sę 17 paź­dzier­ni­ka 2013 r., 9:35

• Szczyt żan­d­ar­mu — 14:30

• Szczyt — 16:10

• Po­wrót 18:00. 11. Zor­ga­ni­zo­wa­ne przez: Kras­no­jar­ska Miej­sko­wa Fe­de­ra­cja al­pi­ni­z­mu, w ra­mach szko­le­nia „Bo­rus 2013”. Zdjęcie ogólne trasy

  Sche­mat UIAA

Opis trasy

Pik Ko­szur­ni­ko­wa jest po­ło­żo­ny w kie­run­ku NW od szczy­tu m. Bo­rus w cen­tral­nej czę­ści grz­bie­tu Bo­rus, po­ło­żo­nym na pół­noc od Głów­ne­go Grz­bie­tu Za­chod­nie­go Sa­ja­na. Obozowi­sko jest po­ło­żo­ne u gra­ni­cy la­su na brze­gu stru­mie­nia Pe­le­cho­wa Le­wo­go w cy­rk­u pod pla­tem, roz­dzie­la­ją­cym cy­rki p. Bo­ru­sa i p. Ko­szur­ni­ko­wa, na wy­so­ko­ści 1300 m n.p.m., 4 go­dzi­ny marszu od osie­dle­nia hydro­budow­ni­czy­ch Sa­ja­no-Szu­szen­skiej GES, Czer­mu­sz­ki.

Z obo­zowi­ska wzdłuż stru­mie­nia Pe­le­cho­wa, ru­szać w górę wzdłuż nurtu, omi­ja­jąc je­zio­ro Cyrk le­wym brze­giem. Wy­jść pod „przełęcz” mię­dzy m. Bo­ru­sem i p. Ko­szur­ni­ko­wą. Na­stęp­nie w górę przez ku­rum, za­bie­ra­jąc w pra­wo pod wer­ty­kal­ną ścianę dużego żan­d­ar­mu, któ­ry jest po pra­wej czę­ści „prze­łę­czy”. Do­j­ście pod tra­sę tr­wa 1,5 go­dz­.

Tra­sa za­czy­na się le­wej czę­ści dużego, od­dziel­ne­go ka­wa­łka osy­pa­nej ska­ły na 50 m, być może ska­ła bę­dzie pod śnie­giem, dla­te­go, spoj­rza­wszy w górę na ścianę, moż­na uwie­rzyć zieloną pla­sti­ko­wą bu­tel­kę — pierw­szy punkt kon­tro­l­ny, po­cz­tek tra­sy.

Od­ci­nek R0–R1 — 35 m, 70°, IV kat. trud­no­ści.

Sze­ro­ki we­wnętrz­ny kąt ze śnie­giem, któ­ry zwę­ża się w gór­nej czę­ści.

W miej­scu, gdzie kąt zbli­ża się do pół­ki:

• Za­bi­ty jest ho­rizon­tal­ny kot­wic­ny z li­ną dla ubez­pie­cze­nia, do któ­re­go jest przy­wią­za­na pla­sti­ko­wa bu­tel­ka.

Z pół­ki:

• Tra­wers w pra­wo do nie­wiel­kiej ścien­ki.
• Nach­y­lo­ny we­wnętrz­ny kąt (3 kro­ki na ITO) wy­pro­wadza na małą pół­kę.

Na pół­ce:

• Za­bi­te są ho­rizon­tal­ny i wer­ty­kal­ny kot­wic­ne dla sta­cji.
• Do jed­ne­go z kot­wic­nych jest przy­wią­za­na pla­sti­ko­wa ba­niecz­ka z no­ta­tką — punkt kon­tro­l­ny.

Od­ci­nek R1–R2 — 30 m, 10 m, 65°, IV kat. trud­no­ści. Ścien­ka, w środ­ku prze­cho­dzi w pół­kę, na­stęp­nie zwiększa nach­y­le­nie. Pod­cho­dzi pod na­wis.

7 m, 85°, V kat. trud­no­ści. Wer­ty­kal­ny pół­ka­min — we­wnętrz­ny kąt w le­wej czę­ści, za kątem dla ubez­pie­cze­nia za­bi­ty jest wer­ty­kal­ny skał­ny kot­wic­ny z li­ną. Kąt wy­pro­wa­dza na nach­y­lo­ną ścianę z prze­r­wą, po któ­rej w le­wo do pół­ki, ITO na fifa­ch, dla ubez­pie­cze­nia — kot­wic­ne.

13 m, 45°, III kat. trud­no­ści. Po pół­ce tra­wers w le­wo, na­stęp­nie w nach­y­lo­ny za­syp­any śnie­giem we­wnętrz­ny kąt. Tutaj na pra­wej ścien­ce zor­ga­ni­zo­wa­na jest sta­cja na wer­ty­kal­nym kot­wi­cu i szel­le­rze z li­ną. 2 m, 50°, V kat. trud­no­ści. Po nie­wiel­kiej ścien­ce w pra­wo na nach­y­lo­ną pół­kę. 10 m, 35°, III kat. trud­no­ści. Po pół­ce tra­wers w pra­wo 10 m pod wer­ty­kal­ny we­wnętrz­ny kąt.

18 m, 75°, V+ kat. trud­no­ści. W gór­nej czę­ści kąta, po pra­wej stro­nie dla ubez­pie­cze­nia za­bi­ty jest ho­rizon­tal­ny skał­ny kot­wic­ny z rep­sznu­rem. Na­stęp­nie ITO na fifa­ch w pra­wo w górę mię­dzy dwoma kar­ni­za­mi, wy­jście na nach­y­lo­ną pół­kę z prze­r­wa­mi i se­rią kar­ni­zów. Tutaj dla ubez­pie­cze­nia za­bi­ty jest ho­rizon­tal­ny skał­ny kot­wic­ny z li­ną. Z gó­ry w le­wej czę­ści są wi­docz­ne dla orien­ta­cji: ścian­ka z du­ży­mi kar­ni­za­mi. Na­stęp­nie wy­jście do wer­ty­kal­ne­go we­wnętrz­ne­go ką­ta i prze­jście przez nie­go w pra­wo na dużą wy­god­ną pół­kę. Dla sta­cji za­bi­ty jest ma­ły ho­rizon­tal­ny skał­ny kot­wic­ny z rep­sznu­rem. Dla ubez­pie­cze­nia i sta­cji na od­cin­ku uży­to:

• ka­ma­lot­ów śred­nich roz­mia­rów
• kot­wic­nych.

Od­ci­nek R3–R4 — 35 m, 22 m, 75°, V+ kat. trud­no­ści. Po pół­kach, wzdłuż nach­y­lo­nej ścian­ki tra­wers w pra­wo, oko­ło 7 m. Po­tem — po wer­ty­kal­nym we­wnętrz­nym kącie ITO na fifa­ch, ka­ma­lo­tach w le­wo w górę, nie­wiel­ka nach­y­lo­na ścian­ka, na­stęp­nie krót­ki we­wnętrz­ny kąt z na­wi­sa­ją­cym kar­ni­zem w gór­nej czę­ści. Po kar­ni­zie — ścian­ka z ukło­nem w pra­wą stro­nę, nie­wiel­ka nach­y­lo­na pół­ka, na­stęp­nie ścian­ka z prze­r­wą w le­wą stro­nę. Wy­jście na nach­y­lo­ną pół­kę. Dla ubez­pie­cze­nia uży­to kot­wic­nych. Na ca­łym od­cin­ku ITO.

8 m, 55°, III kat. trud­no­ści. Nach­y­lo­na pół­ka. We we­wnętrz­nym kącie sta­cja. W le­wej ścien­ce za­bi­ta sta­cjon­arna mar­ch­ew­ka z ka­ra­bin­kiem.

Od­ci­nek R4–R5 — 50 m, 30°, II kat. trud­no­ści. Nach­y­le­nie z tego miej­sca zna­czą­co się zmie­nia, tra­sa się wy­po­ła­ża. Jed­no­cze­śnie ru­szać po śnież­nych pół­kach w górę.

Od­ci­nek R5–R6 — 50 m, 35°, II kat. trud­no­ści. Śnież­ny nóż. Od­ci­nek R6–R7 — 40 m, 40°, III kat. trud­no­ści. Nie­wiel­kie po­chy­łe ścian­ki, wy­jście po pół­ce na gra­bięt.

Od­ci­nek R7–R8 — 60 m, 35°, III kat. trud­no­ści. Jed­no­cze­śnie ru­szać po żeb­rze w zwią­z­ce. Od­ci­nek R8–R9 — 10 m, 70°, VI kat. trud­no­ści. Skał­na ścian­ka na żeb­rze, nie omija się ani z pra­wej ani z le­wej. Dla ubez­pie­cze­nia uży­to kot­wic­nych. Na gór­ze sta­cja za re­lief.

Od­ci­nek R9–R10 — 60 m, 35°, II+ kat. trud­no­ści. Żebro z ele­men­ta­mi wsp­in­acz­ki. Jed­no­cze­śnie ru­szać.

Od­ci­nek R10–R11 — 300 m, 30°, II kat. trud­no­ści. Wy­po­ła­ża­nie żeb­ra. Jed­no­cze­śnie ru­szać. Wy­jście na gra­bięt.

Od­ci­nek R11–R12 — 250 m, 20°, I kat. trud­no­ści. Z grz­bie­tu wi­dać krzyż, usta­no­wio­ny na p. Ko­szur­ni­ko­wa. Wy­jście na szczyt.

Zej­ście kla­sycz­ne, po ws­cho­dnim grz­bie­cie, przez ku­luar.

Ogól­ny wi­dok z je­zio­ra Cyrk

Od­cin­ki R0–R4

Prze­cho­dze­nie klu­czo­we­go od­cin­ka R1–R2 na ITO