Paszport wejścia

Rejon – Zachodni Sajany, grzbiet Borus, p. 6.2
Szczyt – Koshurnikova, 2300 m, po połać NE przez „Monkado”
Przewidywana – 3А kat. trudn. – pierwsze wejście
Charakter marszruty – skalny
Charakterystyka marszruty: różnica wysokości – 650 m, długość całej trasy – 1195 m, długość części ściennej do wyjścia na kontrfors – 365 m, długość odcinków:
- 6Б kat. trudn. – 10 m
- 5Б kat. trudn. – 20 m
- 4Б kat. trudn. – 30 m
- 3Б kat. trudn. – 115 m, średnie nachylenie całej trasy – 52°, średnie nachylenie części ściennej do wyjścia na kontrfors – 59°.
Użyto na trasie: haków kotwiących – 26/6 (na ITO), kamalotów – 23/0.
Czas przejścia – 5 godz., dni – 1. Zejście – 2,5 godz. po grzbiecie N 1Б, klasyka. Biwa – brak.
Kierownik: Zhigalov Aleksandr Vladimirovich, MS. Uczestnicy: Yarynykh Margarita Yurievna, 3. sp. razryad. Ivanov Nikita Aleksandrovich, 3. sp. razryad.
Trenerzy zespołu: Balezin Valeriy Viktorovich, MSMK, ZTR. Zakharov Nikolay Nikolaevich, MSMK, ZTR.
Data wyjścia: Na trasę – o 12:00 24 lipca 2016 r. Na szczyt – o 17:00 24 lipca 2016 r. Powrót do bazy Pelekhovo – o 19:30 24 lipca 2016 r.
Odpowiedzialny za raport: Zhigalov Aleksandr Vladimirovich, tel.: 8-983-574-84-88. E-mail: 0jog@bk.ru.
Wspinaczka zorganizowana – przez Ministerstwo Sportu Kraju Krasnojarskiego. Ogólne zdjęcie szczytu

1 – 2Б, po grzbiecie E, Kurmachev Yu., 1976 r. 2 – 3Б, po ścianie N przez „żandarma”, Zhigalov A., 2013 r. 3 – 3Б, po ścianie NE, Katanaev S., 2009 r. 4 – 2А, kontrfors grzbietu E, Pelekhov E., 1976 r. 5 – p/p 3А orientacyjnie po połać NE przez „Monkado”, 2016 r. 6 – 1Б, po grzbiecie N, Zhigalov A., 2013 r.

Koshurnikova, 2300 m

Ogólne zdjęcie trasy

Koshurnikova, 2300 m

Fotopanorama rejonu

Działania taktyczne zespołu

Zespół w składzie: Zhigalov Aleksandr – MS, Yarynykh Margarita – 3. sp. razryad i Ivanov Nikita – 3. sp. razryad, dokonał w ramach treningu Krasnojarskiej Federacji Alpinizmu pierwszego wejścia nową trasą na szczyt Koshurnikova po centrum NE zbocza przez wierzchołek „Monkado”.

Zhigalov A. i Yarynykh M. wyszli z osiedla Cheremushki o 6:30 12 lipca 2016 r. Około 10:00 dwójka podeszła do biwaków w dolinie rzeki Pelekhovoy, gdzie już czekał w bazie Ivanov N.

Następnie zespół, biorąc niezbędny sprzęt i rzeczy, wyruszył do początku planowanej trasy.

Rozpoczęcie pracy na trasie – 12:00. Do 14:00 zespół pokonał kluczową część trasy i wyszedł na kontrfors wschodniego grzbietu, na prawo od trasy Pelekhova E. 1976 r., 2А. W tym samym czasie pogoda gwałtownie się pogorszyła: zaczął padać ulewny deszcz z wichurą, gradem i piorunami. Od tego momentu i do końca dnia zespół kontynuował wspinaczkę w bardzo trudnych warunkach pogodowych.

O 16:00 wszyscy uczestnicy wyszli na grzbiet N, na wierzchołek Monkado.

O 17:00 zespół osiągnął szczyt Koshurnikova, zrobił kilka zdjęć, pozostawił kartkę w kontrolnym kopcu.

Zejście do bazy po grzbiecie N i przez żleb, 1Б.

Dane o trasie:

Koshurnikova, 2300 m
Data wejścia: 24 lipca 2016 r., 17:10 (wierzchołek)
Rozpoczęcie pracy na trasie: 24 lipca 2016 r., 12:00
Użyto na trasie:
- Haków kotwiących: 26
- Z tego na ITO: 6
- Kamalotów: 23
Sumaryczna długość odcinków (wg schematu): 1650 m

Opis odcinków wg schematu:

R0: III, 50 m, 45°
R1: III, 35 m, 55°
R2: IV, 30 m, 60°
R3: III, 35 m, 55°
R4:
- V, 10 m, 65°
- VI, A2, 10 m, 85°
- V, 10 m, 65°
R5: III+, 30 m, 55°
R6: II, 190 m, 40°
R7: II, 320 m, 35°
R8 (wierzchołek Monkado): I, 510 m, 10°

Opis odcinków

Podejście pod początek trasy od biwaków i jeziora Wenecja wzdłuż lewego brzegu strumienia. Po przejściu obok małego wodospadu, zboczyć w prawo. Po wielkogabarytowych usypiskach w górę, w kierunku stromej ścianki, wejście na trawiastą półkę w prawo po rumowisku skalnym.

Odcinek R0–R1, 50 m, 40°, III – początek trasy po lewej stronie dużego wewnętrznego kąta – zbiornika wody. Po pochylonej wygładzonej ściance z „baranimi łbami” w górę, dalej przez szczeliny w prawo – wejście w niewyraźnie zaznaczony wewnętrzny kąt, przez „baraniye łby” – wyjście na trawiaste półki. Wygodna stacja na kotwicach i kamalotach.

Odcinek R1–R2, 35 m, 55°, III – po szczelinie prostej wspinaczki w górę, przez wewnętrzny kąt, następnie – naprzemienne ścianki i półki z niewielkim przyborem w prawo do pochylonej trawiastej półki, odchodzącej w prawo. Stacja na kotwicach i kamalotach.

Odcinek R2–R3, 30 m, 60°, IV – po wąskiej półce, miejscami utworzonej przez kępy ziemi i trawy, zaklinowane we wnętrznych kątach, w prawo około 20 metrów, dalej przez łagodne ścianki i półki – wyjście spod czarnej przewieszki. Stacja niezbyt wygodna, na kotwicach.

Odcinek R3–R4, 20 m, 65°, V; 10 m, 85°, VI – kluczowy odcinek trasy.

Od stacji prosto w górę po czarnej ściance, lekko zbaczając w prawo, po wygładzonych skałach, z bardzo ubogim reliefem.
Wzdłuż cienkiej szczeliny.
Dalej po szczelinie, która przecina występ skalny, w górę, lekko w lewo, na ITO – około 10 metrów.
Ubezpieczenie – tylko haki kotwiące, obecność skalnych elementów ułatwi przejście tego odcinka.
Na samej przewiesze wisi kontrolny kopiec – plastikowa butelka na linie z kartką.
Przejście przez przewieszkę, dalej po szczelinach i pęknięciach – wejście w niewyraźnie zaznaczony wewnętrzny kąt.
Po kącie lekko w lewo w górę – wyjście na pochyłą półkę.
Półwisząca stacja na kamalotach i kotwicach.

Odcinek R4–R5, 30 m, 55°, III+ – od stacji w lewo, omijając przewieszkę po kącie. Dalej – naprzemienne ścianki i półki. Wyjście do dużego kamienia. Otwiera się widok na kontrfors z trasą Pelekhova E. – 2А kat. trudn. Stacja na kamieniu.

Odcinek R5–R6, 190 m, 40°, II – od kamienia w górę, zbaczając w lewo, w kierunku kontrforsu. Omijając duże bloki i osypiska. Dla asekuracji dostępnych jest wiele różnorodnych form skalnych. Ruch na przemian, miejscami można poruszać się jednocześnie, częściej asekurując się. Około 4 liny. Wyjście na kontrfors biegnący na wierzchołek Monkado.

Odcinek R6–R7, 320 m, 35°, II – po kontrforsie poruszać się w górę, w kierunku do krawędzi. Miejscami występują ścianki z kominami i szczelinami. Wszystko da się przejść swobodnie. W złą pogodę, taką jak podczas pierwszego wejścia, szczególną uwagę należy zwrócić na asekurację. Poza tym kontrfors jest w cieniu, więc cały relief, i kępy trawy, i ziemia są bardzo mokre. Miejscami ruch na przemian, wiele form skalnych dla punktów asekuracyjnych. Na poziomych ostrych krawędziach – asekuracja za występy skalne. Duże prawdopodobieństwo zsuwania się z krawędzi w bok z dużym wahadłem. Przez stromy, osypiskowy żleb – wyjście na wierzchołek Monkado. Tutaj jest kopiec.

Odcinek R7–R8, 510 m, 10°, I – od wierzchołka Monkado po grzbiecie, po wielkogabarytowych osypiskach w górę, w kierunku wierzchołka.

Zejście w odwrotnym kierunku – po grzbiecie N, po klasycznej trasie 1Б kat. trudn.