6.2 Zachodni Sajany Koshurnikowa 2300 m 1Бz, S grzbietu Żygalowa A.W. 17 marca 2013 r.

Pa­sport wcho­dze­nia

  1. Klasa wcho­dze­nia — kom­bi­no­wa­ny
  2. Re­jon — Za­chod­ni Sajan, pas­mo Bo­rus
  3. Pik Koshurnikowa, 2300 m, S grzbietu
  4. Prze­wi­dy­wa­ne — 1B pierw­sze wej­ście
  5. Cha­rak­te­ry­styka mar­sz­ru­tu:
  • róż­ni­ca wy­soko­ści — 950 m.
  • cał­ko­wi­ta dłu­gość 1700 m.
  • dłu­gość od­cin­ków: 2 kat. tr. — 100 m
  • śred­nia stro­mość do wy­jścia na gra­ni­ę — 45°.

6. Na mar­sz­ru­cie za­sto­so­wa­no:

  • ele­men­tów za­kład­ko­wych — 0,
  • haków ko­tro­wych — 0,
  • w tym na ITO — 0,
  • po­zo­sta­wio­no — 0.
  1. Ilość go­dzin prze­jaz­do­wych — 3
  2. Skład dru­żyny:
  • Kie­row­nik: Ży­g­ałow Aleksan­der Wła­di­mi­ro­wicz — KMS
  • Uczest­nik: Szew­czen­ko Gri­go­rij Ser­ge­je­wicz — I sp. ra­ząd

9. Da­ta wy­jścia:

  • Na trasę 17 mar­ca 2013 r., 7:00
  • Szczyt 10:00
  • Po­wrót 11:15

10. Tr­ne­rzy dru­żyny:

Zach­arow Niko­łaj Niko­łaj­je­wicz, Ba­lje­zin Wa­le­rij Wi­k­to­ro­wicz

  1. Or­ga­ni­zo­wa­ne:

    • Kras­no­jar­ska mia­sto­wa fe­de­ra­cja al­pi­niz­mu, w ra­mach szko­le­nio­wo-tre­nin­go­wych za­bo­rów
    • „Bo­rus 2013 r.”.

Ogól­ne fo­to trasyimg-0.jpeg

Sze­ma UIAA

img-1.jpeg

Opis trasy

Pod­chód po ścież­ce do stru­mie­nia Pe­le­chowa, od osie­dla Cze­re­mu­sz­ki wy­nosi oko­ło 3 go­dzin. Tutaj ist­nie­ją ob­sta­wio­ne po­sta­no­wi­ska dla na­me­tów w stre­fie la­sów — ba­zowy obóz.

Trasa roz­po­czy­na się z obo­zu ba­zo­we­go, prze­miesz­cze­nie na za­chód przez nie­wiel­ki od­ci­nek la­su, na­stęp­nie pod­jazd po śnież­nym ku­lu­arze oko­ło 300 m, 45°, kat. tr. 2B, wy­jazd na pół­noc­ne że­bro szczy­tu Ko­shurnikowo­wa.

Na­stęp­nie prze­miesz­czać się po że­brze, z ła­twym na­bi­ra­niem wy­soko­ści. Oko­ło 650 m, róż­ni­ca wy­soko­ści 300 m. Wy­jazd na pierw­szy „fał­szy­wy” szczyt.

Ze szczy­tu nie­wiel­ki zjazd, zno­wu prze­miesz­czać się po że­brze w stro­nę Ko­shurnikowo­wa. Za­le­ca się:

  • Prze­miesz­czać po pra­wej czę­ści że­bra, po ka­mi­niach
  • Unikać le­wej czę­ści że­bra, gdzie na­wisają duże śnież­ne kar­ni­zy
  • Uwzgl­ęd­ni­ać wy­so­ką praw­do­po­dob­ność zwa­le­nia kar­ni­zów

Wy­jazd na dru­gi „fał­szy­wy” szczyt, na­zwa­ny pi­kiem Mon­ca­da. Tutaj jest ta­blicz­ka z da­ny­mi o wy­so­ko­ści i na­zwie szczy­tu.

Róż­ni­ca wy­soko­ści oko­ło 130 m.

Z Mon­ca­dy już wi­dać krzyż, usta­no­wio­ny na szczy­cie Ko­szur­ni­kowa.

Od­le­głość oko­ło 300 m, róż­ni­ca wy­soko­ści — 150 m.

Zjazd po dro­dze pod­jazdu. To kla­sycz­ny zjazd ze szczy­tu Ko­szur­ni­kowa.

img-2.jpeg

Od­ci­nek R0–R1. Widok z pła­sko­wyż­ny.img-3.jpeg

Od­ci­nek R1–R2img-4.jpeg

Przed­sze­czytowy gra­bień. Widok z Mon­ca­do.img-5.jpeg

Prze­miesz­cza­nie się po od­cin­ku R1–R2img-6.jpeg

Szczyt Ko­szur­ni­kowa

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz