6.2 Zachodni Sajany

Gоłowа, 1970 m, 5А, środkiem Ściany SW Prokopiew D.E. 10 sierpnia 2013 r.

Pa­спорт вос­хож­де­ния

1. Рай­он — Sa­я­ны, Sa­ян Za­пад­ный

2. Вер­ши­на — Gоłowа, 1970 m, po środku Ściany SW. 5А.

3. Пред­по­ла­га­ет­ся — 5А kat. trud., пер­во­про­хож­де­ние.

4. Ха­рак­тер мар­шру­та — ska­lny

5. Ха­рак­те­ри­сти­ка мар­шру­та:

prze­paд мар­шру­та — 350 m. długość мар­шру­та — 445 m. długość od­cin­ków 6 kat. trud. — 100 m. długość od­cin­ków 4 kat. trud. — 345 m. śred­nia na­chy­le­nie мар­шру­та — 57°, głów­na część 70°

6. Ostawiono na маршру­cie: wszyst­kiego 0

Użyto zakła­dów — 65, Użyto śru­b sta­cjo­nar­nych — 0, Użyto wszyst­kiego ITO — 0

7. Ilość go­dzin prze­by­tych — 9,5, dni — 1
8. Kierownik: Proko­fiew De­nis Jew­ge­nije­wicz MS

Uczest­nicy:

• Popo­wa Ma­ri­na Jew­ge­niew­na 1-й sp. raz­ria­d

9. Trener drużyny:

Proko­fiew De­nis Jew­ge­nije­wicz MS

10. Da­ta wy­rusze­nia: na tra­sę 10 lipca 2013 r., o 10:00 szczyt, 20:00 po­wrót, 21:30

11. Wspinaczka zorga­ni­zo­wana przez — Mi­ni­ster­stwo spor­tu tu­ry­sty­ki i mo­ło­dzie­żowej poli­ty­ki Kra­ju Kra­sno­jar­skiego.

2013 r.

Ogól­ne zdję­cie szczy­tu 5А, po środ­ku (w sto­sun­ku do sta­cji) w. Gоłowа, 1970 m

№386

Fotopa­no­ra­ma okolicy

Krótki prze­gląd i tak­ty­ka drużyny

Szczyt Gоłowа zna­j­du­je się na te­re­nie par­ku na­ro­dowego „Jerga­ki”, do nie­go ist­nie­je pro­sty do­jazd po­dro­ż­ną ścież­ką, bie­g­nącą od je­zio­ra Ra­duż­nego ku prze­łę­czy Wolo­sy Sa­jana (Gоłowа) 1А kat. trud.

Po środ­ku po­łu­d­ni­owej ścia­ny zo­stał na­kre­ślo­ny lo­gicz­ny pierw­szy przej­ście, wy­cho­dzący pro­sto na szczyt.

Drużyna Proko­fiew D., Popo­wa M. wy­ru­szy­ła od ba­zy „Cen­trum Pod­róż­ni­ków” do­pie­ro o 10:00, tak jak wcze­śniej po­go­da była nie­za­do­wa­la­jąca.

O 12:00 do­tar­li do po­cząt­ku mar­sz­ru­ty, o 12:30 roz­po­czę­li pra­cę na mar­sz­ru­cie. Do 15:00 do­szli do klu­czo­wych od­cin­ków. O 20:00 osią­gnę­li szczyt.

Zej­ście roz­po­czę­to o 20:30 po mul­ti­pit­czu na Gо­łowę Śpiącego Sa­jana, bie­g­nącemu w stro­nę jez. Ra­duż­nego.

O 21:30 zesz­li na ska­lne pły­to­wi­sko, znaj­du­jące się po­mię­dzy jez. Ra­duż­nym a p. Gоłową. Tam też za­ło­ży­li na­miot.

IV 50 m 50° IV 30 m 45° IV 50 m 70° IV 30 m 45° IV 30 m 50° IV 50 m 70°

Opis mar­sz­ru­ty po od­cin­kach

Do­jazd od je­zio­ra Ra­duż­nego — mniej wię­cej je­den go­dzin­na dro­ga ścież­ką do prze­łę­czy Wolo­sy (Śpiący Sa­jan). Po­czą­tek mar­sz­ru­ty pro­sto od ścież­ki — tra­wi­ste pół­ki, roz­po­czy­na­ją­ce się w pra­wej czę­ści po­łu­d­niowo-za­chod­niej ścia­ny. Od­cinek R0–R1 — dłu­gość 120 m, na­chy­le­nie oko­ło 45°. Po­czą­tek mar­sz­ru­ty. Pod­cho­dzi­my do tra­wi­stych pół­ek, zna­j­du­ją­cych się w pra­wej czę­ści ścia­ny. Ruch po ska­łach w le­wo i do gó­ry. Ube­zpie­cze­nie za ska­ły (za­kład­ki śred­niej wiel­ko­ści, haki), prze­cho­nia sta­cja na du­żej do­b­rej pół­ce. Po mo­krych ska­łach trze­ba się poru­szać ostroż­nie, po­nie­waż pół­ki prze­mie­nia­ją się z krót­ki­mi od­cin­ka­mi „ba­ra­nich czo­łów”. Sta­cja na po­cząt­ku dłu­giej we­wnętrz­nej ką­to­wi­ny. IV. Od­cinek R1–R2 — dłu­gość mniej wię­cej 50 m. Na­chy­le­nie 50°. We­wnętrz­na ką­to­wi­na wy­pro­wa­dza na po­chy­łą długą pół­kę, po niej tra­wers w pra­wo oko­ło 10 m do po­cząt­ku pionowych szcze­lin. IV. Od­cinek R2–R3 — ruch po szcze­li­nach do gó­ry, wy­j­ście na pół­kę, po niej do gó­ry do pionowej szcze­li­ny. Od­cinek oko­ło 30 m, 45°, IV. Od­cinek R3–R4 — dłu­gość 50 m, na­chy­le­nie 70°. Pionowa szcze­li­na prze­cho­dzi się swobod­nie (al­bo ITO A1), na­stęp­nie prze­cho­dzi w wą­ski ka­mi­ni­szcze (oko­ło 10 m), prze­cho­dzi się wsp­inacz­ką, zor­ga­ni­zo­wa­nie PTS jest pro­ble­ma­tycz­ne, trud­na wsp­inacz­ka. Na­stęp­nie ruch w le­wo i do gó­ry po szcze­li­nie do pół­ki. VI. Od­cinek R4–R5 — klu­czowy od­cinek mar­sz­ru­ty, 50 m, na­chy­le­nie 90°. Ruch do po­dzia­stu pionowego ka­mi­ni­szcza (oko­ło 35 m). Ka­mi­ni­szcze prze­cho­dzi się wsp­inacz­ką, zor­ga­ni­zo­wa­nie punk­tów ube­zpie­cze­nia jest moż­li­we tyl­ko na po­cząt­ku ka­mi­ni­szcza i w jego dru­giej trze­ciej czę­ści. Po ka­mi­ni­szczu — tra­wers w le­wo do roz­sze­rze­nia pół­ki. Sta­cja. VI. Od­cinek R5–R6 — dłu­gość 110 m, ruch po sys­temie pół­ki i szcze­lin w le­wo i do gó­ry, na­stęp­nie po we­wnętrz­nej ką­to­wi­nie pod na­wis, pod nim — sta­cja. Na­wis omi­ja się z le­wej stro­ny. Na­stęp­nie ruch w pra­wo i do gó­ry po we­wnętrz­nej ką­to­wi­nie pod duży prze­d­szy­to­wy kar­niz. IV. Od­cinek R6–R7 — tra­wers pod kar­ni­zem w pra­wo, na­stęp­nie ode­j­ście do gó­ry po szcze­li­nach, prze­cho­dzi się wsp­inacz­ką. Wy­j­ście na pół­kę. Po pół­ce — na szczyt, ła­twa wsp­inacz­ka, oko­ło 10 m. IV

Zej­ście: zej­ście po tra­sie mul­ti­pit­czu na Gо­łowę, bie­g­nącemu pra­we­go mar­sz­ru­tu, pro­wa­dzącemu tak­że w stro­nę jez. Ra­duż­nego.

Do­dat­ki do mar­sz­ru­ty:

Ze sprzę­tu na mar­sz­ru­cie uży­to prze­waż­nie:

• zakła­dki
• ska­lne haki

p. Gоłowа, 1970 m

Prze­cho­dze­nie od­cinka R0–R1. De­nis Pro­ko­fiew.

Prze­cho­nia sta­cja na R0–R1