Paszport wejścia na w. Zabójca 3051 m, przez Centralny kontrfors Wschodniego żebra, or. 4A kat. tr.

Sajany Wschodnie, pasmo Kitoyskie Golcy, dolina Ilczir, sekcja 6.1.3.
Wierzchołek Zabójca 3051 m, przez Centralny kontrfors Wschodniego żebra.
Proponowana 4A kat. tr., pierwsze wejście.
Charakter trasy — skalny.
Różnica wysokości — 600 m, długość — 1150 m, średnie nachylenie części ściennej — 60°.
Wbijanych haków: skalnych i закладных — 30 szt.
Godzin marszu zespołu — 10 godz.
Nocy na trasie nie ma.
Grupa: Afanasjew A.Je. MS Budim W.W. 3. sp. разряд Wasiljew M.Ju. 3. sp. разряд Marczukow K.F. 3. sp. разряд Prochnicki D.A. 3. sp. разряд
Trener Afanasjew A.Je. MS
Wyjście na wierzchołek i powrót 23 sierpnia 2010 r.

Opis trasy na w. Zabójca 3051 m, przez Centralny kontrfors Wschodniego żebra, or. 4A kat. tr.

Góra Zabójca znajduje się w paśmie Kitoyskie Golcy i wznosi się bezpośrednio nad Wielkim Jeziorkiem w dol. Ilczir.

Podejście z bazy w dolinie prowadzi lewą (w kierunku marszu) stroną jeziora Wielkiego i zajmuje półtorej godziny. Centralny kontrfors ekspozycji wschodniej jest widoczny wyraźnie w centrum trójkątnej skalnej ściany, przechodzącej we wschodnie żebro i wznoszącej się nad jeziorem.

Trasa zaczyna się na wysokości 2450 m. Wejście na kontrfors z prawej strony półką. R0–R1 — 20 m, 60°, III–. Mały kominek w płycie z prawej strony kf. Wyjście na grzbiet kf. R1–R2 — 5 m, I–. Półka w lewo. R2–R3 — 35 m, 60°, III–. Skalna płyta z lewej strony grzbietu kf. Wyjście na kf. R3–R4 — 20 m, 90°, V–. Wewnętrzny kąt. Przechodzi się sposobem „słonkik”. R4–R5 — 10 m, 92°, V+. Szczelina w wewnętrznym kącie. R5–R6 — 5 m, 30°, II–. Półka w prawo. R6–R7 — 20 m, 60°, II+. Skała z luźnymi kamieniami na półkach. Wyjście na dużą półkę. Punkt kontrolny. R7–R8 — 40 m, 70°, III+. Skalna falista płyta. R8–R9 — 25 m, 55°, II+. Seria półek ściennych. Wyjście na grzbiet kf. z prawej strony. R9–R10 — 20 m, 60°, III–. Po grzbiecie kf. przejście w lewo w wewnętrzny kąt wahadłowo. R10–R11 — 50 m, 70°, III+. Wewnętrzny kąt czarny. Lewa strona dodatniego nachylenia, prawa — pionowa. Poruszać się lewą stopniowaną stroną z podciekami wodnymi. R11–R12 — 50 m, 85°, V–. Mokry wewnętrzny kąt. Wyjście na dach ściany z drobną luźną osypią. Wysokość 2700 m. R12–R13 — 350 m, 40°, I+. Dużych rozmiarów skały. R13–R14 — 600 m, 10°, I–. Przemieszczanie się na zachód po płaskim dachu góry z niewielkim podejściem. Na wierzchołku kartki nie znaleziono, choć topografowie, najprawdopodobniej na wierzchołku byli, turyści, być może, też.

Zjazd na północ trasą or. 1B kat. tr. po krótkich pojedynczych skałach z użyciem liny do łagodnego drobno-osypiskowego, niemal piaszczystego, pagórka 2 godz. Po drobnej osypie pagórka na wschód w stronę jeziora 15 min i dalej do bazy wzdłuż jeziora.