Raport

O pierwszym wejściu

Na wierzchołek: Domashnyaya (2352 m) Przez trasę: po Wschodniej ścianie Południowego grzbietu Kategoria trudności: 5A kat. trud. (proponowana) Zespołem z obwodu irkuckiego: Klepikov A.A., Ivanowski A.V., Kazanceva E.V. Wspinaczka odbyła się 5 lutego 2024 r.

I. Paszport wspinaczki

1.1 Zdjęcie ogólne wierzchołka Domashnyaya 2352. (Zdjęcie wykonano z wierzchołka Dozornyaya, wysokość fotografowania 2750 m, data fotografowania kwiecień 2021 r.)

1. • trasa zespołu po W st Ju gr 5A kat. trud., nk. 2024
2. W st 5A (Głazunov 2011)
3. W kф 4A (Afanas'ev A.E. 1979)
4. Zjazdowy komin NK

1.2. Zdjęcie profilu trasy z lewej strony

(Zdjęcie wykonano z doliny rzeki Zun-Handagaj z rejonu Spartakowskich stanowisk, odległość około 1500 m, wysokość fotografowania 1500 m npm.)

1.3. Wyrysowany profil trasy

1.4. Fotopanorama wierzchołków prawego brzegu doliny Zun-Handagaj i następującej po niej doliny Barun-Handagaj

(Zdjęcie wykonano z grzbietu wierzchołka Dozornyaya, wysokość fotografowania około 2600 m)

1.5. Mapa-schemat doliny Zun-Handagaj

2.1. Zdjęcie techniczne trasy

(Zdjęcie wykonano z przeciwległego brzegu doliny, wysokość fotografowania 1700 m, data fotografowania 4 lutego 2024 r.)

Opis i charakterystyka reliefu

Początkiem trasy jest górna część skalnej wyspy na prawo od komina, który wznosi się w lewo przez całą ścianę i na lewo od trasy 5A Głazunova.

Lina 1 R0–R1 55 m, 75°, 5, Pierwszy klucz. Start z półki nad skalną wyspą, najpierw ścianka 5 m, następnie przez mały zniszczony kąt na prawo od dużego kąta wyjście na półkę nad kątem. Friendsy.

Lina 2 R1–R2 35 m, 75°, 6, A2. Na początku przez ciemną szczelinę na lewo od stanowiska. Z przejściem przez małe drzewo na kotwach. Do cedru. Od cedru szeroka szczelina po friendsach aż do 3 cam. R2–R3 20 m, 55°, 3. Seria półek ze ściankami z wyjściem do stanowiska na dużej półce z cedrem.

Lina 3 R3–R4 30 m, 50°, 2. W lewo po szerokiej skośnej półce ze ściankami. Do załamania. R4–R5 2 m, 60°, 4. Zejście na półkę do drzewa. R5–R6 10 m, 30°, 1. W prawo po półce do drzewa przed wewnętrznym kątem.

Lina 4 R6–R7 20 m, 60°, 5. Przez wewnętrzny kąt z trawą. R7–R8 10 m, 85°, 6, A2. Wewnętrzny kąt zbliża się do pionu, jedna ścianka jest przewieszona. R8–R9 30 m, 15°, 3. Po grzbiecie w górę, odwijając relief.

Lina 5 R9–R10 20 m, 40°, 2. Przez grzbiet w prawo i dalej podejście pod wewnętrzną formę na prawo od grzbietu. R9–R11 35 m, 55°, 3. Po serii ścianek/półek podejście pod główną ścianę, nie mającą prostych wariantów przejścia w widocznym obszarze.

Lina 6 R11–R12 55 m, 80°, 6, A3. Po szczelinach i wewnętrznych kątach nieco w lewo, szczeliny miejscami zarośnięte trawą i oblodzonymi, co komplikuje organizację asekuracji. Pierwsza lina drugiego klucza. Stanowisko na półce, nie wychodząc na ramię, dalej trasę widać na lewo od stanowiska po kącie/szczelinach na zewnętrznej krawędzi.

Lina 7 R12–R13 30 m, 90°, 6, A3. Start od stanowiska małym wahadłem. Niewielki wewnętrzny kąt pod przewieszającą się ścianą, prowadzący w prawo. R13–R14 5 m, 90°, 6, A3. Z zewnętrznej krawędzi, na którą wyprowadza poprzedni odcinek wahadło pod okapami w prawo przez wewnętrzny kąt na ścianę z kruszącą się „dachówką”. Stanowisko znajduje się za załamaniem, więc na uczestników nic nie leci. Główna trudność to ustalenie się po wahadle. R14–R15 15 m, 90°, 6, A3. Napięte wspinanie/IТО po dachówce. Wystarczająca ilość miejsc na niezawodną asekurację. R15–R16 15 m, 65°, 5. Po serii ścianek, przeplatających się półeczkami, wychodzimy do monolitnej ściany, w której stanowisko jest w szczelinie na kotwach. W ogóle lina przypomina dobrą, roboczą linę z 6-ki, może nawet kluczową.

Lina 8 R16–R17 25 m, 65°, 5. Ścianki, przeplatające się półkami, w górę. R17–R18 35 m, 55°, 3. Przejście przez grzebień w lewo, przez odszczep na stok, po nim nieco w prawo pod komin z „dzióbkiem”. Stanowisko w poziome nisko pochylonej szczeliny.

Lina 9 R18–R19 25 m, 60°, 5. Grot-jaskinia na wylot z wyjściem na „szpulkę”. R19–R20 30 m, 40°, 2. W obejściu turniura z prawej strony i wyjście na łagodny grzbiet.

Lina 10 R20–R21 10 m, 30°, 1. Poziomy trawers w lewo do komina. R21–R22 30 m, 45°, 2. Po śnieżnym kominie pod ścianki. Z prawej strony pozostaje bastion z charakterystycznych prostoliniowych form. R22–R23 20 m, 60°, 3. Ścianki z trawą na grzbiet w lewo.

Lina 11 R23–R24 20 m, 65°, 4. Po wewnętrznym kącie na kontrforsie. R24–R25 10 m, 45°, 1. Trawers w lewo pod wewnętrzny kąt. R25–R26 30 m, 65°, 4. Po wewnętrznym kącie wyjście na ramię.

Dalej jednocześnie R26–R27 120 m, 45°, 2. Przez grzebień w prawo wyjście do komina, po nim w górę na grzbiet. R27–R28 100 m, 40°, 2. Po południowo-wschodnim grzbiecie na południowy grzbiet. R28–R29 300 m, 10°, 2. Po południowym grzbiecie na wierzchołek. Zejście po kominie NE, z wierzchołka lotek 30 m, dalej nogami.

2.3.1. Schemat UIAA cz. 2

2.3.2. Schemat UIAA cz. 1

Charakterystyka trasy i działania zespołu

Wschodnia ściana góry Domashnyaya ma dość dużą rozciągłość i obejmuje serię kontrforsów z dość logicznymi i stosunkowo bezpiecznymi liniami po zewnętrznych formach reliefu. Do naszego przejścia na górę istniały z tej strony tylko dwie trasy: Afanas'eva 4A i Głazunova 5A. Wybraliśmy następny po trasie Głazunova kontrfors ściany, wyprowadzający na Południowy grzbiet.

Z powodu surowych zimowych warunków i krótkiego dnia zdecydowaliśmy się pierwszego dnia na krótkie przygotowanie pierwszego klucza. Liderem pracował Ivanowski A.V. W dniu wspinaczki pierwszą połowę dnia liderem pracował Ivanowski A.V., zakończając pierwszy klucz i podchodząc pod drugi kluczowy odcinek. Dalej aż do wierzchołka liderem pracował Klepikov A.A., drugi kluczowy odcinek ma długość dwóch pełnych lin, nasyconych różnymi technicznymi przeszkodami, charakterystycznymi raczej dla 5B/6A, jednak ze względu na monolityczność reliefu nie stanowi obiektywnego zagrożenia dla przejścia.

Na trasie nie używano sprzętu do rozbijania skał i шлямбуров. Zejście z wierzchołka odbywa się na Północny-Wschód po klasycznej trasie zjazdowej, jeden lotek z wierzchołka i dalej nogami, bez lotków. Według lidera, trasa jest silną 5A nawet w okresie letnim.

Doświadczenie tras 5. kat. trud. u autora: 39 wejść w Sajnach i na Kaukazie, w Gissaro-Ałai i górach Zabajkala.

Zdjęcie 1. Odcinek R0–R1. Wewnętrzny kąt na pierwszej linie. Sfotografowano przy przejściu przez uprzednio przygotowany odcinek.

Zdjęcie 2. Odcinek R1–R2. Druga lina, górna część pierwszego klucza.

Zdjęcie 3. Lider w punkcie R7. Kąty ze szczelinami, zarośnięte trawą.

Zdjęcie 4. Odcinek R11–R12. Ściana ze szczelinami, początek drugiego kluczowego odcinka, asekuracja skomplikowana oblodzeniem ścianek szczelin i zmarzniętą ziemią w szczelinach.

Zdjęcie 5. Początek odcinka R12–R13. Wyjście pod nawieszenie okapu i ruch pod nim w prawo.

Zdjęcie 6. Koniec odcinka R12–R13. Podejście do nadchodzącego wahadła w prawo.

Zdjęcie 7. Odcinek R12–R13. Zdjęcie w dół z odcinka.

Zdjęcie 8. Odcinek R18–R19. Wspinaczka wewnątrz głębokiego komina (jaskini) z serią zatykających elementów.

Zdjęcie 9. Odcinek R22–R23.

Zdjęcie 10. Odcinek R23–R24.

Zdjęcie na wierzchołku: Kazanceva E.V., Ivanowski A.V., Klepikov A.A.